Flonidan

  • Skład

    1 tabl. zawiera 10 mg loratadyny; tabletki zawierają laktozę. 5 ml zawiesiny zawiera 5 mg loratadyny; zawiesina zawiera sacharozę i glicerol.

  • Działanie

    Trójpierścieniowy lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, blokujący wybiórczo obwodowe receptory H1. Słabo przenika do OUN, nie wykazuje istotnego klinicznie działania sedatywnego i przeciwcholinergicznego. Po podaniu doustnym szybko i dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Jest w znacznym stopniu metabolizowany w procesie pierwszego przejścia przez wątrobę, głównie z udziałem CYP3A4 i CYP2D6. Główny metabolit - desloratadyna (DCL) - jest czynny farmakologicznie. Maksymalne stężenie loratadyny w surowicy występuje po 1-1,5 h, a DCL po 1,5-3,7 h. Loratadyna wiąże się z białkami osocza w 97-99%, a DCL w 73-76%. Średni T0,5 leku wynosi 8,4 h (3-20 h), głównego metabolitu - 28 h (8,8-92 h). Loratadyna i jej metabolity są wydalane zarówno z moczem (ok. 40%), jak i z kałem (ok. 42%).

  • Wskazania

    Leczenie objawów alergicznego (sezonowego i całorocznego) zapalenia błony śluzowej nosa i przewlekłej pokrzywki idiopatycznej.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na loratadynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu.

  • Środki ostrożności

    Należy zachować ostrożność u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz podczas długotrwałego stosowania leku. Ze względu na zawartość laktozy w tabletkach, pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować leku w postaci tabletek. Lek w postaci zawiesiny zawiera sacharozę i glicerol - pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinni go przyjmować. Duże ilości glicerolu mogą powodować ból głowy i zaburzenia żołądkowe.

  • Ciąża i laktacja

    Dane otrzymane z dużej liczby zastosowań w okresie ciąży (ponad 1000 kobiet w ciąży) nie wskazują, aby loratadyna wywoływała wady wrodzone lub wywierała toksyczne działanie na płód i (lub) noworodka. W celu zachowania ostrożności należy unikać stosowania leku w okresie ciąży. Loratadyna przenika do mleka kobiecego, dlatego nie zaleca się jej stosowania u kobiet karmiących piersią.

  • Efekty uboczne

    Często: ból głowy, nerwowość, senność. Niezbyt często: bezsenność, zwiększony apetyt. Bardzo rzadko: reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy i anafilaksja), zawroty głowy, drgawki, tachykardia, kołatanie serca, nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, nieprawidłowa czynność wątroby, wysypka, łysienie, uczucie zmęczenia; tylko zawiesina: omdlenie, zaburzenia rytmu serca. Częstość nieznana: zwiększenie masy ciała. W badaniach klinicznych z udziałem dorosłych i młodzieży najczęściej zgłaszano: senność (1,2%), bóle głowy (0,6%), zwiększone łaknienie (0,5%), bezsenność (0,1%); u dzieci w wieku od 2 do 12 lat: ból głowy (2,7%), nerwowość (2,3%) i uczucie zmęczenia (1%).

  • Działanie z innymi lekami

    Lek nie nasila działania alkoholu. Możliwe są interakcje ze wszystkimi znanymi inhibitorami izoenzymów CYP3A4 lub CYP2D6, prowadzące do zwiększenia stężenia loratadyny i w konsekwencji do nasilenia działań niepożądanych.

  • Dawkowanie

    Doustnie. Dorośli i dzieci w wieku powyżej 12 lat oraz dzieci w wieku 2-12 lat o mc. >30 kg: 10 mg raz na dobę. Dzieci w wieku 2-12 lat o mc. 30 kg zaleca się podawanie 10 mg loratadyny co drugi dzień; dzieciom o mc.

  • Uwagi

    Preparat należy odstawić na co najmniej 48 h przed wykonaniem testów skórnych. W badaniach klinicznych oceniających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów nie stwierdzono osłabienia sprawności psychofizycznej pacjentów otrzymujących loratadynę. Należy jednak poinformować pacjentów, że bardzo rzadko u niektórych osób występowała senność, która może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

  • Danych o lekach dostarcza: