Wrzos - właściwości lecznicze, zastosowanie, sposób użycia

Ziele wrzosu wykorzystywane jest najczęściej w przypadku problemów z układem moczowym oraz pokarmowym. Można także stosować je pomocniczo w stanie wyczerpania nerwowego i bezsenności.

Wrzos (Calluna vulgaris) zawiera duże ilości garbników, flawonoidy (m.in. kwercytrynę i mirycytrynę), alkaloidy – arbutynę, olejki lotne, azotan potasu i krzemionkę, magnez, mangan, żelazo, śluz oraz substancje goryczkowe.


Właśnie z takiego składu wynika zastosowanie wrzosu: flawonoidy i związki potasu mają działanie moczopędne, arbutyna – przeciwbakteryjne, a garbniki działają przeciwzapalnie i ściągająco.



Właściwości zdrowotne wrzosu

Wrzos wykazuje działanie:

  1. moczopędne (azotan potasu i flawonoidy),
  2. przeciwbakteryjne,
  3. przeciwzapalne i ściągające (słabe),
  4. napotne.


Ziele wrzosu wykorzystywane jest najczęściej w przypadku problemów z układem moczowym (przewlekły nieżyt pęcherza i zapalenie miedniczek nerkowych) oraz pokarmowym (nieżyt przewodu pokarmowego, łagodna biegunka, nieżyt niedokwaśny żołądka, brak łaknienia). Można także stosować je pomocniczo w stanie wyczerpania nerwowego i bezsenności.


>>>Czego nie wiesz o… lekach naturalnych. Zdrowie z łodygi i liścia


Wrzos stosowany jest w leczeniu przewlekłych zakażeń dróg moczowych, ponieważ glikozyd arbutyna dezynfekuje drogi moczowe oraz wykorzystywany jest w leczeniu kamicy moczowej, zwłaszcza w jej rzadkich przypadkach, takich jak kamica cystynowa i ksantynowa.


Jeśli chodzi o układ pokarmowy, warto pamiętać, że zawarty we wrzosie olejek eteryczny znosi skurcze mięśni gładkich jelit, a substancje gorzkie pobudzają czynność wydzielniczą żołądka, przyczyniając się tym samym do poprawy trawienia. Wrzos można stosować również w chorobach wątroby i dróg żółciowych.


Co ciekawe, dzięki zawartości krzemu i potasu wrzos może być cennym lekiem przeciw przedwczesnemu starzeniu się tkanki łącznej, a także brać udział we wszelkich procesach regeneracji w organizmie. Może być także stosowany w dolegliwościach stawowych i kostnych oraz gośćcu przewlekłym postępującym.


Warto pamiętać także o tym, że wrzos jest także rośliną miododajną. Miód wrzosowy poleca się przy takich schorzeniach jak: choroby przewodu moczowego, kamica nerkowa, prostata, zapalenia jelit, biegunki. Wrzos jest również składnikiem wielu mieszanek ziołowych, które wykorzystywane są w reumatyzmie, kaszlu, skórnych wypryskach, zwolnionej przemianie materii, biegunkach, nieżytach przewodu pokarmowego, nerwicy żołądka i bezsenności.


>>> Czego nie wiesz o… środkach na uspokojenie


Napar z wrzosu

Najpopularniejszym sposobem wykorzystywania leczniczego wrzosu jest przygotowanie naparu: 1 łyżkę ziela zalać l szklanką wrzątku. Pić 3 razy dziennie. Warto jednak pamiętać, że jak wiele innych ziół, również i on może być przedawkowany, a przyjmowany w nadmiarze ma działanie odurzające.



Warto wiedzieć

Wrzos możemy spotkać w całej Europie, zarówno na dalekiej północy (Islandia, Wielka Brytania, Półwysep Skandynawski), jak i w centrum – od Półwyspu Iberyjskiego na zachodzie aż po dolinę Wołgi na wschodzie oraz na południu (zwłaszcza w północnej części Półwyspu Apenińskiego i Bałkańskiego). Co ciekawe jednak, można go również znaleźć w północno-wschodniej części Stanów Zjednoczonych, południowowschodniej części Kanady, a nawet w odległej Nowej Zelandii. Wrzos występuje także w Polsce – w borach, suchych lasach sosnowych lub brzozowych. Pojawia się również na torfowiskach. Jest to roślina o niewielkich wymaganiach glebowych. Spotkać ją można na terenach dawnych poligonów, obecnie w granicach Przemkowskiego Parku Krajobrazowego w rejonie Bornego- Sulinowa na Pomorzu.



Fot. Pixabay


Autor: Oprac. KB