Własne kino

Aby obejrzeć film w jakości kinowej i z dźwiękiem przestrzennym, nie trzeba wcale wychodzić z domu. Każdy, kto ma trochę miejsca w mieszkaniu, może delektować się filmami siedząc w ulubionym fotelu.

Najlepiej by było, gdyby na salkę kinową udało się wygospodarować osobny pokój, nie zawsze jednak jest to możliwe. Warunkiem absolutnie niezbędnym jest natomiast pozbycie się starego, poczciwego "kineskopa" i kupienie nowoczesnego telewizora panoramicznego. Do tego potrzebny jest również odtwarzacz DVD (w werrsji zaawansowanej - Biu-ray) oraz zestaw głośników kreujących dźwięk przestrzenny. Telewizja to wprawdzie główny dostarczyciel domowej rozrywki, ale skoro budować kino, to także z myślą o oglądaniu filmów z płyt DVD. Głośniki przestrzenne natomiast są po to, aby odgłosy akcji, jak w prawdziwym kinie, dobiegały nie tylko z przodu, ale i z tyłu.

Przy budowie własnego kina trzeba oczywiście wziąć pod uwagę możliwości finansowe, ale warto zainwestować w sprzęt nowoczesny i dobrej jakości.


Na czym i jak oglądać?

Podstawowy element kina domowego to telewizor panoramiczny - LCD lub plazmowy. Każdy z nich ma swoje wady i zalety, ale telewizory plazmowe ze względu na duże rozmiary bardziej nadają się do dużych pomieszczeń i dla większej liczby osób, gdzie niezależnie od kąta, pod którym patrzy się na ekran, jakość obrazu jest zawsze dobra. LCD zaleca się do mniejszych pokoi. Wspólną cechą obu typów jest płaski i cienki ekran, a także to, że nadają się do zawieszenia na ścianie - nie zajmują więc dużo miejsca. Każdy taki telewizor jest przystosowany do odbioru sygnału wysokiej rozdzielczości, a to jest cecha kina XXI wieku. Do wyboru mamy droższe odbiorniki HDTV o pełnej (Fuli HD) rozdzielczości 1920 x 1080 pikseli (1080 p) oraz nieco tańsze odbiorniki HD Ready, o rozdzielczości 1366 x 768 pikseli (720). Z rozdzielczością jest tak jak w aparatach fotograficznych - im więcej pikseli, tym wyraźniejszy obraz.


Jak ustawić telewizor?

Niektórzy fachowcy zalecają, by najmniejsza odległość telewizora od fotela/kanapy, zależnie od przekątnej ekranu, była następująca: 32 cale -:- około 1,2 m, 37 cali - około 1,4 m, 42 cale - około 1,6 m, 50 cali - około 1,9 m. Według innych optymalną odległością od odbiornika TV, w jakiej powinno się ustawić fotele czy kanapę, jest mniej więcej dwukrotność wysokości ekranu.


Jaki dźwięk?

Oglądając film z wybuchami, gdy wszystko się dookoła wali lub osypuje, albo horror, w którym zewsząd dochodzą przerażające szepty, fajnie jest usłyszeć takie odgłosy za sobą. Dlatego też w kinie domowym, jak w tym prawdziwym, niezbędny jest dźwięk przestrzenny (z ang. surround), a więc system głośników 5.1. System 5.1 oznacza, że dźwięk emitowany jest przez 5 głośników podstawowych - centralny, dwa frontalne (emitują podstawowe odgłosy akcji) i dwa tylne efektowe (pozwalają realistycznie oddać odgłos np. deszczu, strzelaniny, ulicznego zgiełku lub pojedynczy odgłos nadlatującego z tyłu samolotu) - oraz subwoofer. Subwoofer to głośnik niskotonowy, którego zadaniem jest kreowanie basów, tak potrzebnych np. w scenach eksplozji. Dla osób, które nie mają dużego pokoju, dobrym rozwiązaniem są zestawy głośników kina domowego 2.1 (dwa głośniki plus subwoofer), które wytwarzają dźwięk imitujący przestrzenność.


Jakie głośniki?

Oferta jest bardzo duża. Są niewielkie kompaktowe lub większe podstawkowe (wolno stojące), niektóre bardzo ładne, o wyrafinowanej linii. Inne mogą być wieszane na ścianie lub stawiane na półce, ale nie we wnękach regałów! Są też zestawy bezprzewodowe, wreszcie niektóre głośniki można wbudować w ścianę. W małych pokojach głośniki powinny mieć moc 40 W na kanał, w średnich @52 W W pokoju o powierzchni 20 m2 wystarczą kolumny o mocy 80 W na kanał.


Jak słuchać?

Głośniki trzeba koniecznie prawidłowo rozstawić, gdyż od tego zależy jakość doznań dźwiękowych. Podstawowe reguły ustawienia dla systemu 5.1 są następujące:


- głośniki frontowe muszą stać z przodu, na jednej linii i wysokości, w jednakowej odległości od słuchacza; minimalna odległość od telewizora winna wynieść 30 cm, a od ściany minimum 0,5 m; głośniki powinny stać pod lekkim kątem w stosunku do słuchającego, nie zaleca się stawiania ich w rogu pokoju ani pod samą ścianą,

- głośnik centralny należy umieścić pośrodku przednich kolumn i równocześnie lekko go cofnąć - można go postawić pod telewizorem lub na nim,


- głośniki efektowe powinny znajdować się za widzem, co najmniej na wysokości jego uszu lub trochę powyżej (im większy pokój, tym wysokość powinna być nieco większa),

- subwoofer można ustawić na środku, pod ścianą albo w kącie, przy czym ważne jest, aby stał nierównolegle do ścian i aby był od nich nieco oddalony (im stoi bliżej ściany, tym bas jest intensywniejszy). Poza poprawnym rozstawieniem głośników dla dobrego efektu akustycznego bardzo ważne jest wypełnienie naszej salki kinowej przedmiotami, co zapobiega powstawaniu echa. Na ścianach pożądane są zatem obrazy, a na podłodze porządny, gruby dywan.


Gdzie i jak oglądać?

Zaleca się, aby domowa sala kinowa miała wymiary minimum 4 x 5 m, a ze względów akustycznych niepożądany jest do tego celu pokój o proporcjach 2: 1. W przeciętnych polskich warunkach mieszkaniowych wygospodarowanie odrębnego pomieszczenia na kino domowe przeważnie nie jest możliwe, ale można zgrabnie połączyć funkcję kina z salonem lub urządzić to tak, aby sprzęt audio-wideo był jak najmniej widoczny. Dobrym rozwiązaniem są głośniki bezprzewodowe lub ukryte w ścianach i zamaskowane tkaniną przepuszczającą dźwięk. Jeśli jednak są warunki, by stworzyć prawdziwe kino, można wykorzystać praktycznie każde wolne pomieszczenie, np. nieużywany garaż lub piwnicę.

Autor: Renata Głuszek