Łuszczyca, egzema, AZS - skóra w stanie zapalnym

Choroby skóry zazwyczaj wymagają długotrwałego leczenia i szczególnej uwagi. Przyczyn może być wiele – od reakcji alergicznych po choroby wewnętrzne.

Skóra dorosłego człowieka zajmuje około 1,7 m2 powierzchni. Składa się z naskórka, skóry właściwej i tkanki podskórnej. Skutecznie chroni wnętrze organizmu, pozwala na utrzymywanie stałej temperatury ciała, spełnia funkcje wydzielnicze, funkcję immunologiczną, a także uczestniczy w metabolizmie niektórych składników pokarmowych. Skóra jest też narządem czucia.

Łuszczyca

Jedną z bardziej dokuczliwych chorób jest łuszczyca. Z jej powodu cierpi aż 2 proc. Polaków. Do tej pory nie znamy dokładnych przyczyn choroby. Uważa się, że ma podłoże genetyczne. Naukowcy podejrzewają, że czynnikiem wywołującym chorobę mogą być także podrażnienia skóry, infekcje, niektóre leki i… stres. U chorego pojawiają się liczne rozsiane grudki (tzw. wysiewy) na skórze całego ciała. U niektórych zmiany wyglądają jak plackowate ogniska, najczęściej na łokciach i we włosach. Zmiany chorobowe bardzo swędzą, więc trudno się nie drapać, a to powoduje zakażenia


Leczenie łuszczycy polega głównie na łagodzeniu objawów choroby. Łuski trzeba usuwać i hamować namnażanie się komórek, które rogowacieją w nieprawidłowy sposób. Potrzebne jest też odpowiednie natłuszczenie i nawilżenie naskórka. Chorzy często muszą stosować sterydy, co z kolei sprawia, że skóra staje się cieńsza. Najnowsze leki na łuszczycę to pochodne witaminy D3. Słońce sprzyja chorym na łuszczycę – pod wpływem promieni zmiany chorobowe widocznie się zmniejszają. Ważne też, by unikać stresu, który powoduje zaostrzenie choroby.


Egzema rąk

Egzema jest szczególną postacią wyprysku kontaktowego. Jej przyczyną może być kontakt z czynnikiem drażniącym lub uczulającym. Charakterystyczną cechą jest natomiast ograniczenie objawów skórnych do dłoni. Na początku pojawia się rumień i swędzenie, następnie nadmierne rogowacenie i łuszczenie się, potem na skórze tworzą się pęcherzyki, które często pękają. Skóra jest wtedy narażona na różnego rodzaju zakażenia, dlatego leczenie nie jest łatwe i trwa długo. Podstawą jest wyeliminowanie czynnika wywołującego niepożądaną reakcję. Jeśli więc u pacjenta podejrzewa się alergię, w pierwszej kolejności wykonywane są testy alergiczne.


Szacuje się, że jedna trzecia przypadków egzemy rąk dotyczy osób poniżej 20. roku życia.


W leczeniu egzemy konieczna jest intensywna farmakoterapia. Niestety, widoczne zmiany skórne mają negatywny wpływ na psychikę pacjenta. Jednocześnie stres osłabia skuteczność terapii. Objawy nasilają się wiosną ze względu na pylenie roślin, zwiększone używanie kosmetyków, spożywanie sezonowych owoców i warzyw, takich jak truskawki czy pomidory, a także ukąszenia komarów, meszek, użądlenia os, które mogą wywołać odczyny zapalne.


Atopowe zapalenie skóry

Atopowe zapalenie skóry (AZS) ma najczęściej podłoże alergiczne. Skóra, stykając się z alergenem, traci ochronną warstwę lipidów, jest więc bezbronna wobec szkodliwych czynników zewnętrznych. Objawami AZS są najczęściej zaczerwienienie i swędzenie suchej, łuszczącej się skóry w zgięciu kolan i łokci, a w wielu przypadkach również na twarzy. U niektórych osób zmiany mogą objąć prawie całe ciało. W momentach zaostrzenia się choroby trzeba stosować maści z zawartością glikokortykosteroidów, które, niestety, niszczą skórę. Dlatego najważniejsze w terapii jest wyeliminowanie czynników uczulających. Równie ważna jest codzienna pielęgnacja. Należy stosować specjalne preparaty nawilżające i natłuszczające oraz leki przeciwhistaminowe. Kąpiele nie powinny trwać zbyt długo, żeby uniknąć rozpulchnienia i przesuszenia skóry. Do mycia trzeba stosować specjalne preparaty, które nie zawierają mydła. Po kąpieli konieczne jest dokładne natłuszczenie i nawilżenie skóry, najlepiej za pomocą specjalnie do tego przeznaczonych emolientów.

Czym są emolienty? To środki nawilżające skórę, które dodatkowo łagodzą stany zapalne i świąd. Tworzą na powierzchni skóry warstwę, która zmniejsza parowanie wody i zatrzymuje ją w komórkach naskórka .



Autor: Maria Ziemiańska