Kanapowce gubią sierść

Prawie każdy pies linieje, a jego sierść zmienia się. Kanapy pełne są włosów, a w kątach pokoju leżą kłęby podszerstka. Linienie nasila się wiosną i jesienią.

W naturze wyzwalane jest zmianami temperatury i długością dnia. Trwa zwykle od 4 do 6 tygodni. Zwierzęta trzymane na zewnątrz linieją bardziej, z kolei u psów domowych proces ten zaburzony jest przebywaniem w ciepłych pomieszczeniach i może występować przez cały rok. Przypuszcza się, że przyczynami tego zjawiska są: centralne ogrzewanie, sztuczne oświetlenie lub zła dieta. Wyjątkiem od reguły są pudle, bichony, yorki, maltańczyki, które nie linieją, gdyż mają silnie kręconą okrywę włosową.

Bez względu na to, czy pies jest krótko - czy długowłosy, codzienna pielęgnacja sierści jest niezbędna. Najlepiej przyzwyczaić już szczeniaka, aby czesanie traktował jak zabawę. Jak często jesteśmy gotowi odkurzać dom? To, wydawałoby się, mniej ważna kwestia przy wyborze psa czy kota, ale warto się nad tym zastanowić. Zwierzęta bowiem sezonowo linieją. Czasem jednak tracą włosy przez cały rok na skutek złej pielęgnacji, diety lub chorób.

Takie zabiegi nie mogą się odbywać od czasu do czasu, tylko muszą stać się regułą. Czesanie pobudza skórę do produkowania niezbędnej ochrony tłuszczowej i dostarcza zwierzakowi miłych wrażeń. Podczas linienia psa trzeba czesać regularnie i usuwać martwe włosy, podszerstek.


Dziel włos na czworo

Dzięki regularnemu czesaniu szybko zauważymy nawet niewielkie zmiany na skórze psa. Nadmierne linienie, które trwa przez cały rok, nie jest sprawą fizjologiczną. Jeżeli psu wypada sierść nawet podczas delikatnego głaskania, powinniśmy poradzić się lekarza weterynarii. Żadnego schorzenia skóry nie da się rozpoznać wyłącznie przez oglądanie zwierzęcia. Choroby te są dość podstępne i czasem naśladują się nawzajem oraz występują razem ze sobą. Dermatolog pobierze zeskrobinę skóry lub włos i wykona badania dodatkowe.

Do lekarza trzeba pójść także wtedy, jeśli pies często się drapie. To może świadczyć o chorobach pasożytniczych lub alergiach. Jeżeli skóra jest zaczerwieniona i zauważamy na niej krosty, strupki, może to być ropowica. Nadmierne wypadanie włosów może świadczyć o wielu różnych chorobach skóry. Najczęściej jest to zapalenie mieszków włosowych. Pies wygląda wtedy tak, jakby był pogryziony przez mole. Zapalenie to może być skutkiem alergii pokarmowej (np. na kurczaka) albo atopii (np. uczulenie na roztocza kurzu domowego). Rasy podatne na zapalenia mieszków włosowych i alergie to popularne labradory, gol den retrievery, west highland white teriery.

Pod skórą oraz w mieszkach włosowych psa mogą żyć pasożyty: świerzbowce i nużeńce. Tymi ostatnimi człowiek nie może zarazić się wbrew powszechnie panującym mitom. W klinice weterynaryjnej, gdy właściciele słyszą słowo nużyca, wpadają w panikę, bo w internecie jest dużo błędnych informacji. Nużeńce to podłużne roztocza, które bytują w środku mieszka włosowego i wypychają z niego włosy, wywołując różnej wielkości wyłysienia.


Futerko jak malowane

Koty, podobnie jak psy, linieją. Zjawisko nasila się wiosną i jesienią, ale zdarza się, że te domowe tracą włosy przez okrągły rok. Wiadomo, że kot sam dba o swoje futro, umie się czesać i troszczy się o higienę. Takie zabiegi mają na celu oczyszczanie, pozbycie się martwych włosów, masaż skóry i cebulek włosowych, rozprowadzenie wydzieliny gruczołów łojowych po ciele.

Gdy jednak kot linieje, nasza pomoc jest niezbędna. Powinno się szczotkować jego sierść gumową rękawicą lub szczotką. Dzięki temu w okresie linienia szybciej pozbędziemy się u kota martwych włosów. Do sierści krótkowłosej korzystne jest używanie gęstego grzebienia. Czesanie kotów długowłosych jest jeszcze ważniejsze. Te wystawowe - perskie i egzotyczne mają bardzo długie włosy i bogaty podszerstek, a płaski pyszczek uniemożliwia im lizanie całego futra. Jeśli długowłosy kot nie jest regularnie pielęgnowany, jego sierść matowieje. Systematycznie czesane szybciej zmieniają włosy, a ich sierść rośnie dłużej i rzadziej wypada. Koty perskie można też kąpać, jeśli to lubią, lub stosować suche szampony.

Nadmierne wypadanie włosów może mieć wiele przyczyn, czasem też patologicznych. Warto więc obserwować futerko pupila. Sygnałem choroby może być wypadanie sierści, któremu prawie zawsze towarzyszy silne swędzenie. Koty jednak nie drapią się zazwyczaj w obecności właściciela, one się ukrywają - są to tak zwani w języku weterynaryjnym skryci lizacze. U kotów objawem świądu jest wylizywanie - ostrym językiem ucinają sierść u podstawy, a to w szybkim czasie doprowadza do wyłysienia. Najczęściej występuje ono na brzuchu, pod pachami lub w pachwinach. Może ono świadczyć o wielu chorobach - od parazytoz po alergie, dlatego takiego kota należy zawsze pokazać lekarzowi.

Jeśli kot ma długą sierść i nadmiernie się wylizuje, włosy zbijają się w dość duże kulki i zalegają w żołądku lub jelitach powodując niedrożność. Kot nie ma wtedy apetytu, nie może się wypróżnić i wymiotuje. Stan taki może doprowadzić nawet do ciężkiej operacji. Dlatego tak ważna jest profilaktyka i podawanie kotu specjalnej pasty, która rozpuszcza złogi.

Konsultacja: dr n. wet. Dorota Pomorska, specjalista chorób psów i kotów.

Autor: Joanna Bartoszewicka
dom

Komentarze