Hortiterapia - terapia ogrodnicza

Hortiterapia, czyli terapia ogrodnicza, jest terapią uzupełniającą, która w znakomity sposób pomaga w terapiach konwencjonalnych chorych dzieci - ocenia dyrektor Wojewódzkiego Specjalistycznego Szpitala Dziecięcego im. św. Ludwika w Krakowie Stanisław Stępniewski.

W lecie zeszłego roku krakowska placówka, we współpracy z tamtejszym Uniwersytetem Rolniczym i Ogrodem Botanicznym, przeprowadziła pilotażowy projekt hortiterapii wspomagającej proces rehabilitacji niepełnosprawnych ruchowo dzieci. Dzieci w wieku od 7 do 16 lat, głównie z problemami neurologicznymi (mózgowe porażenie dziecięce, problemy pourazowe) uczestniczyły w sesjach na terenie Ogrodu Botanicznego. Zajmowały się m.in. obserwacją roślin, ich uprawą i pielęgnacją, poznawaniem sensorycznym oraz florystyką.

 

„Nie spodziewałem się, a jestem lekarzem z poważnym stażem, że takie terapie uzupełniające mogą tak szalenie pomagać w terapiach konwencjonalnych" - ocenił dyr. Stępniewski. Jak zaznaczył, efekty krótkiego programu pilotażowego „dają do myślenia, co możemy osiągnąć stosując taką terapię długofalowo". Przytoczył przykład jednego z małych pacjentów, 9-letniego chłopca z głębokim porażeniem mózgowym, który podczas sesji terapeutycznych zaczął okazywać wyraźne zainteresowanie otaczającymi go roślinami.

 

Szpital św. Ludwika będzie w tym roku kontynuował ogrodoterapię, do której włączone zostaną dzieci z zaburzeniami narządów ruchu. W przyszłości placówka chciałaby, we współpracy Uniwersytetem Rolniczym i Ogrodem Botanicznym, opracować i wdrożyć innowacyjny projekt hortiterapii u najmłodszych. Pieniądze na ten cel będzie się starać pozyskać z funduszy unijnych. Terapia ogrodnicza dzieli się na bierną: polegającą na przebywaniu w otoczeniu przyrody i kontemplowaniu jej oraz czynną związaną z wykonywaniem wielu zabiegów ogrodniczych, jak np. wysiew nasion, pielęgnacja roślin, zbiór owoców.

Autor: PAP - Nauka w Polsce