​Glista ludzka – objawy, leczenie, leki, glista u dziecka

Glista to pasożyt ludzki osiągający długość ok. 40 cm, atakujący ściany jelita. Choroba pasożytnicza spowodowana przez glisty ludzkie to glistnica. Objawy glisty w ludzkiej w organizmie to m.in. stan podgorączkowy, wysypki, suchy kaszel, zawroty głowy, osłabienie, bóle brzucha i gardła. Jak wykryć glistę ludzką w organizmie? W jaki sposób pozbyć się tego pasożyta?

Glista to pasożyt ludzki osiągający długość ok. 40 cm, atakujący ściany jelita. Choroba pasożytnicza spowodowana przez glisty ludzkie to glistnica. Objawy glisty w ludzkiej w organizmie to m.in. stan podgorączkowy, wysypki, suchy kaszel, zawroty głowy, osłabienie, bóle brzucha i gardła. Jak wykryć glistę ludzką w organizmie? W jaki sposób pozbyć się tego pasożyta?

Czym jest glista ludzka?

Glista ludzka (łac. Ascaris lumbricoides hominis) jest pasożytem jelitowym, rodzajem nicieni zaliczanych do grupy Ascaris – do grupy tej zaliczana jest również glista świńska – Ascaris suum, pasożyt bytujący w jelicie cienkim świni; inne typy glist to m.in. glista psia (Toxocara canis) oraz glista kocia (Toxocara cati).


Glisty ludzkie mają bladoróżową barwę, kształt obły – w końcowej fazie cyklu rozwojowego osiągają postać długiego, cienkiego walca z otworem gębowym. Glista ludzka u dzieci występuje częściej niż u dorosłych (do zakażenia glistą dochodzi głównie z powodu nieodpowiedniej higieny; więcej informacji: pasożyty u dziecka).


Glistnica – choroba pasożytnicza

Chorobą pasożytniczą wywoływaną przez glisty ludzkie jest glistnica – jedna z częściej występujących robaczyc przewodu pokarmowego na świecie.


Czytaj też: Choroby pasożytnicze


Jak dochodzi do zakażenia glistą ludzką?

Glista ludzka potrafi utrzymać się w jelicie nawet do 2 lat, dziennie jest w stanie wytworzyć ponad 200 tys. jaj. Do zakażenia glistą dochodzi drogą pokarmową (fekalno-oralną) – poprzez spożycie np. niemytych warzyw i owoców czy zanieczyszczonej wody (w przypadku dzieci do zakażenia może dojść np. w czasie zabaw w piaskownicy).


Glista ludzka – cykl rozwojowy

Człowiek – ostateczny żywiciel glisty ludzkiej – spożywa jaja glisty, które trafiają do jelita cienkiego. Następnie z otoczki jaja wykluwa się larwa glisty ludzkiej. Kolejną fazą cyklu rozwojowego glisty jest przedostanie się larw pasożyta przez śluzówkę jelita do krwiobiegu -drogą naczyniową, przez naczynia krwionośne, glista ludzka wędruje do płuc i wątroby. W kolejnych dniach cyklu rozwojowego glista z pęcherzyków płucnych i oskrzeli trafia do gardła. W momencie odkrztuszania najczęściej larwy odruchowo są połykane i trafiają ponownie do jelita cienkiego. Ostatnią fazą cyklu jest osiągnięcie dojrzałości – dojrzała glista ludzka pasożytuje w jelicie i zatruwa organizm (faza jelitowa trwa nawet do 2 lat).


Czytaj też: Pasożyty ludzkie – rodzaje, leczenie


Glista ludzka – objawy

Objawy glisty ludzkiej mogą się pojawić nawet po kilku godzinach od momentu zakażenia (na obecność larwalnej postaci glisty reaguje układ odpornościowy, co może skutkować pojawieniem się m.in. stanu zapalnego w płucach). Faza przemieszczania się larw w organizmie wiąże się z nieco innymi objawami niż faza obecności w organizmie dorosłego osobnika.


Objawy glisty ludzkiej w fazie larwarnej:

  • męczący, suchy kaszel
  • stan podgorączkowy
  • duszność
  • ból gardła
  • osłabienie


Objawy glisty ludzkiej w jelicie:

  • bóle brzucha
  • wzdęcia
  • zaparcia
  • anemia
  • kłopoty ze snem
  • nadpobudliwość
  • obniżenie koncentracji
  • duszność
  • problemy ze snem


Czytaj też: Ból głowy od żołądka


glista ludzka - jak wyglądaGlisty ludzkie mają bladoróżową barwę, kształt obły – w końcowej fazie cyklu rozwojowego osiągają postać długiego, cienkiego walca z otworem gębowym / 123RF


Glista ludzka – badania

  • badanie morfologii krwi obwodowej z rozmazem
  • badanie parazytologiczne kału na obecność jaj


W badaniach diagnostycznych w kierunku glistnicy najczęściej stwierdzane są:


  • eozynofilia (zwiększenie liczby eozynofilów, czyli krwinek kwasochłonnych w rozmazie krwi)
  • leukocytoza (zwiększona liczba leukocytów, czyli krwinek białych w morfologii)
  • zwiększone stężenie białka całkowitego w osoczu krwi (hipergammaglobulinemia)
  • podwyższony poziom całkowitych przeciwciał klasy IgE.


Warto wiedzieć, że szczególnie w pierwszej fazie zakażenia badanie parazytologiczne kału na obecność jaj może dać fałszywie ujemny wynik – glista ludzka w kale (larwy lub dojrzałe osobniki) obserwuje się najczęściej dopiero po ok. 3 miesiącach od zarażenia.


Czytaj więcej: Badania na pasożyty: badanie z krwi, badanie kału


Leczenie glisty ludzkiej. Jak pozbyć się glisty z organizmu?

W leczeniu glistnicy stosuje się leki na robaki:


  • albendazol – lek przeciwpasożytniczy, skuteczny w przypadku m.in. robaków płaskich (płazińców) i robaków obłych (obleńców)
  • mebendazol – stosowany w leczeniu zakażeń takich pasożytów, jak: owsik ludzki, włosogłówka ludzka, glista ludzka, tęgoryjec dwunastniczy, tęgoryjec amerykańskiego
  • pyrantel – stosowany przede wszystkim w zarażeniach owsikiem ludzkim oraz glistą ludzką.


Mechanizm działania leków przeciwpasożytniczych często polega na działaniu na mięśnie pasożytów jelitowych – unieruchomione i sparaliżowane na skutek przyjęcia leku pasożyty zostają usunięte z jelita wskutek ruchów perystaltycznych jelit. Najczęściej leki na pasożyty działają na dorosłe osobniki pasożytów – nie działają na larwy pasożytów w trakcie ich migracji w tkankach.


Szacuje się, że skuteczność jednej kuracji to ok. 80-90 proc. – ok. dwa tygodnie po kuracji zaleca się wykonanie kontrolnego badania kału.


Glista ludzka – domowe sposoby

Często wymieniane domowe sposoby na glistę ludzką (np. kwaśna kapusta, śledzie) – mogą przynieść odwrotny skutek: podrażnione od tego rodzaju diety glisty mogą (po skłębieniu w jelicie) spowodować groźną (i wymagającą interwencji chirurgicznej) niedrożność przewodu pokarmowego. Leczenie glistnicy powinno więc odbywać się zawsze pod nadzorem lekarza, a wszystkie niepokojące objawy powinny być niezwłocznie zgłaszane lekarzowi.


Czytaj też:

Lamblia – objawy

Tasiemiec uzbrojony i nieuzbrojony

Świerzb – objawy, leczenie, zdjęcia

Autor: Jacek Krajl