Farbki do żywności

Koszenila to tylko jeden z wielu naturalnych barwników przemysłowych. Przedstawiamy te najpopularniejsze.

 

 

Koszenila to tylko jeden z wielu naturalnych barwników przemysłowych. Przedstawiamy te najpopularniejsze.

Marchew jest dostarczycielką karotenu, którym barwi się lizaki, lody, cukierki. Lucerna także zawiera karoten, który służy do zdrowego kolorowania zup, kisieli czy słodkich deserów. Mączka z pokrzywy czy z jarzębiny to kolejny dostarczyciel karotenu, służący do „malowania" ciasta. Natomiast tak zwany „ekstrakt olejowy karotenów z koagulatu białkowo-karotenowego" jest idealny do koloryzowania makaronów i margaryn wszelkiej maści.
Karotenoidy są najbardziej popularną farbką do żywności. I tanią, bo występującą naturalnie w przyrodzie. Dzięki nim otrzymuje się barwy od żółtej przez pomarańczową do soczystej czerwieni. Ich obecność w produkcie spożywczym jest oznaczona symbolem E160, toteż kiedy widzimy ów symbol, nie musimy się obawiać barwnika. Nie jest toksyczny!

KURKUMA I INNE
Warto dodać, że na żółty kolor barwi też kurkuma, czyli kurkumina (E100), zwana także szafranem indyjskim, którą uzyskuje się z egzotycznej rośliny Curcuma Longa. Jest dużo tańsza od bardzo drogiego szafranu.
Do nieszkodliwych, a naturalnych barwników żywności należą też: ryboflawina (E101i), czyli witamina B, pomarańczowe Annato, czyli biksyna ( E160b) pochodząca z nasion tropikalnego drzewa Bixa orellana L., ekstrakt z czerwonej papryki, tak zwana kapsantyna (E160c), czerwono barwiący ekstrakt z pomidorów, czyli likopen (E160d) czy betanina (E162), czyli czerwień buraczna, naturalny barwnik z buraków.
Chlorofil, oznaczany symbolem E-140, należy do tak zwanych związków porfirynowych występujących w przyrodzie. To on barwi na zielono rośliny, ale po przemysłowym wyodrębnieniu go z roślin służy do malowania choćby groszku w puszce czy mrożonego szpinaku.

CZERWIEŃ ZMIELONYCH CZERWCÓW
Bardzo oryginalnym barwnikiem jest czerwono barwiąca koszenila (E120), dostarczająca kwas karminowy. Tę naturalną farbkę otrzymuje się z suszu zmielonych owadów - czerwców kaktusowych (Dactylopius coccus), żyjących w Meksyku. W dawnych czasach uzyskiwano go również z czerwców polskich (Porphyrophora polonica), ale był to barwnik dużo droższy.
Niegdyś koszenilą barwiono tkaniny, z których szyto m.in. purpurowe kardynalskie szaty. Dziś koszenila wraca do łask i służy do barwienia żywności: herbatników, jogurtów, alkoholi, przetworów mięsnych i owocowych, ryb, gumy do żucia, a także pastylek przeciwkaszlowych.

CENNY SZAFRAN
Żółto barwiący potrawy szafran jest najdroższą i najszlachetniejszą przyprawą i barwnikiem na świecie. Uzyskuje się go ze znamion kwiatów krokusa (Crocus dativus). Barwi się szafranem ryż, zupy, ciasta, dodaje do owoców morza. To jedyna przyprawa, która nadaje potrawom barwę, smak i zapach.

 

Marchew jest dostarczycielką karotenu, którym barwi się lizaki, lody, cukierki. Lucerna także zawiera karoten, który służy do zdrowego kolorowania zup, kisieli czy słodkich deserów. Mączka z pokrzywy czy z jarzębiny to kolejny dostarczyciel karotenu, służący do „malowania" ciasta. Natomiast tak zwany „ekstrakt olejowy karotenów z koagulatu białkowo-karotenowego" jest idealny do koloryzowania makaronów i margaryn wszelkiej maści.

 

Karotenoidy są najbardziej popularną farbką do żywności. I tanią, bo występującą naturalnie w przyrodzie. Dzięki nim otrzymuje się barwy od żółtej przez pomarańczową do soczystej czerwieni. Ich obecność w produkcie spożywczym jest oznaczona symbolem E160, toteż kiedy widzimy ów symbol, nie musimy się obawiać barwnika. Nie jest toksyczny!



Kurkuma i inne

 

Warto dodać, że na żółty kolor barwi też kurkuma, czyli kurkumina (E100), zwana także szafranem indyjskim, którą uzyskuje się z egzotycznej rośliny Curcuma Longa. Jest dużo tańsza od bardzo drogiego szafranu.
Do nieszkodliwych, a naturalnych barwników żywności należą też: ryboflawina (E101i), czyli witamina B, pomarańczowe Annato, czyli biksyna ( E160b) pochodząca z nasion tropikalnego drzewa Bixa orellana L., ekstrakt z czerwonej papryki, tak zwana kapsantyna (E160c), czerwono barwiący ekstrakt z pomidorów, czyli likopen (E160d) czy betanina (E162), czyli czerwień buraczna, naturalny barwnik z buraków.

 

Chlorofil, oznaczany symbolem E-140, należy do tak zwanych związków porfirynowych występujących w przyrodzie. To on barwi na zielono rośliny, ale po przemysłowym wyodrębnieniu go z roślin służy do malowania choćby groszku w puszce czy mrożonego szpinaku.



Czerwień zmielonych czerwców

 

Bardzo oryginalnym barwnikiem jest czerwono barwiąca koszenila (E120), dostarczająca kwas karminowy. Tę naturalną farbkę otrzymuje się z suszu zmielonych owadów - czerwców kaktusowych (Dactylopius coccus), żyjących w Meksyku. W dawnych czasach uzyskiwano go również z czerwców polskich (Porphyrophora polonica), ale był to barwnik dużo droższy.

Niegdyś koszenilą barwiono tkaniny, z których szyto m.in. purpurowe kardynalskie szaty. Dziś koszenila wraca do łask i służy do barwienia żywności: herbatników, jogurtów, alkoholi, przetworów mięsnych i owocowych, ryb, gumy do żucia, a także pastylek przeciwkaszlowych.



Cenny szafran

 

Żółto barwiący potrawy szafran jest najdroższą i najszlachetniejszą przyprawą i barwnikiem na świecie. Uzyskuje się go ze znamion kwiatów krokusa (Crocus dativus). Barwi się szafranem ryż, zupy, ciasta, dodaje do owoców morza. To jedyna przyprawa, która nadaje potrawom barwę, smak i zapach.

 

Marchew jest dostarczycielką karotenu, którym barwi się lizaki, lody, cukierki. Lucerna także zawiera karoten, który służy do zdrowego kolorowania zup, kisieli czy słodkich deserów. Mączka z pokrzywy czy z jarzębiny to kolejny dostarczyciel karotenu, służący do „malowania" ciasta. Natomiast tak zwany „ekstrakt olejowy karotenów z koagulatu białkowo-karotenowego" jest idealny do koloryzowania makaronów i margaryn wszelkiej maści.

 

Karotenoidy są najbardziej popularną farbką do żywności. I tanią, bo występującą naturalnie w przyrodzie. Dzięki nim otrzymuje się barwy od żółtej przez pomarańczową do soczystej czerwieni. Ich obecność w produkcie spożywczym jest oznaczona symbolem E160, toteż kiedy widzimy ów symbol, nie musimy się obawiać barwnika. Nie jest toksyczny!



Kurkuma i inne

 

Warto dodać, że na żółty kolor barwi też kurkuma, czyli kurkumina (E100), zwana także szafranem indyjskim, którą uzyskuje się z egzotycznej rośliny Curcuma Longa. Jest dużo tańsza od bardzo drogiego szafranu.
Do nieszkodliwych, a naturalnych barwników żywności należą też: ryboflawina (E101i), czyli witamina B, pomarańczowe Annato, czyli biksyna ( E160b) pochodząca z nasion tropikalnego drzewa Bixa orellana L., ekstrakt z czerwonej papryki, tak zwana kapsantyna (E160c), czerwono barwiący ekstrakt z pomidorów, czyli likopen (E160d) czy betanina (E162), czyli czerwień buraczna, naturalny barwnik z buraków.

 

Chlorofil, oznaczany symbolem E-140, należy do tak zwanych związków porfirynowych występujących w przyrodzie. To on barwi na zielono rośliny, ale po przemysłowym wyodrębnieniu go z roślin służy do malowania choćby groszku w puszce czy mrożonego szpinaku.



Czerwień zmielonych czerwców

 

Bardzo oryginalnym barwnikiem jest czerwono barwiąca koszenila (E120), dostarczająca kwas karminowy. Tę naturalną farbkę otrzymuje się z suszu zmielonych owadów - czerwców kaktusowych (Dactylopius coccus), żyjących w Meksyku. W dawnych czasach uzyskiwano go również z czerwców polskich (Porphyrophora polonica), ale był to barwnik dużo droższy.

Niegdyś koszenilą barwiono tkaniny, z których szyto m.in. purpurowe kardynalskie szaty. Dziś koszenila wraca do łask i służy do barwienia żywności: herbatników, jogurtów, alkoholi, przetworów mięsnych i owocowych, ryb, gumy do żucia, a także pastylek przeciwkaszlowych.



Cenny szafran

 

Żółto barwiący potrawy szafran jest najdroższą i najszlachetniejszą przyprawą i barwnikiem na świecie. Uzyskuje się go ze znamion kwiatów krokusa (Crocus dativus). Barwi się szafranem ryż, zupy, ciasta, dodaje do owoców morza. To jedyna przyprawa, która nadaje potrawom barwę, smak i zapach.

 

Autor: Bożenna Szymańska