Encyklopedia Zdrowia: Choroby układu kostnego. Krzywica - objawy, leczenie

Krzywica to choroba wieku niemowlęcego i dziecięcego. Jej przyczyną jest najczęściej niedobór witaminy D. Objawem krzywicy jest potliwość główki dziecka, zwłaszcza podczas karmienia, utrata łaknienia, zaparcia, niepokój.

Krzywica to choroba wieku niemowlęcego i dziecięcego. Jej przyczyną jest najczęściej niedobór witaminy D. Objawem krzywicy jest potliwość główki dziecka, zwłaszcza podczas karmienia, utrata łaknienia, zaparcia, niepokój.

Dorosły człowiek ma 206 kości. Wszystkie składają się na szkielet, który stanowi jedyne w swoim rodzaju rusztowanie dla ciała.

To od niego zależy, jaki kształt i wielkość ma ciało. To m.in. dzięki niemu może ono się poruszać. Ale na tym nie koniec. Kości chronią nasze narządy wewnętrzne przed urazami: czaszka osłania mózg, klatka piersiowa – serce i płuca, kręgosłup – rdzeń kręgowy, a miednica – narządy rozrodcze. Wypełnione szpikiem kości pełnią także funkcję krwiotwórczą. A co w każdej kości siedzi?


>>>Ból mięśni ostrzega przed chorobą


20 proc. kości to woda. A reszta? Pozostałe elementy budujące kość można podzielić na organiczne i nieorganiczne. Do składników organicznych zaliczamy osseinę, która odpowiada za elastyczność i sprężystość kości. Natomiast elementy nieorganiczne to takie składniki mineralne jak: fosforan wapnia, węglan wapnia, chlorek wapnia, fluorek wapnia, fosforan magnezu czy zasadowe sole sodu i potasu. To m.in. od tych składników, a dokładniej od ich proporcji, zwyżki czy też ubytku zależy, czy kości są w dobrej kondycji, czy też nie.


Istnieje wiele chorób związanych z układem kostnym. Dziś bliżej przyjrzymy się krzywicy.


KRZYWICA

Charakterystyka krzywicy


Krzywica to choroba wieku niemowlęcego i dziecięcego. Jej przyczyną jest najczęściej niedobór witaminy D, która ułatwia wchłanianie wapnia i fosforu z układu pokarmowego. Niedobór taki prowadzi więc do zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforowej w organizmie, w następstwie czego dochodzi do niekorzystnych zmian w układzie kostnym oraz – o czym rodzice często zapominają – zaburzeń rozwojowych dziecka.




Objawem krzywicy jest potliwość główki dziecka, zwłaszcza podczas karmienia, utrata łaknienia, zaparcia, niepokój. Uwagę rodziców powinny zwrócić też ujawniające się z upływem czasu deformacje kości, m.in. zbyt mały obwód klatki piersiowej, spłaszczenie czaszki czy miejscowe rozmiękanie kości potylicy. Gdy dziecko rośnie i uczy się siadać, pod wpływem obciążenia słabego kośćca może dojść do wygięcia kręgosłupa w odcinku lędźwiowym. Gdy dziecko rozpoczyna naukę chodzenia, zniekształcają się jego nóżki, ponieważ zbyt słabe kości nie wytrzymują obciążenia.






Diagnostyka krzywicy


Lekarz ustala rozpoznanie na podstawie objawów występujących u pacjenta oraz wyników badań laboratoryjnych. W diagnostyce laboratoryjnej podstawowe znaczenie ma ocena gospodarki wapniowo-fosforanowej, czyli stężenia wapnia i fosforanów we krwi. Do potwierdzenia rozpoznania krzywicy konieczne jest też stwierdzenie zmniejszonego stężenia witaminy D we krwi. Dodatkowo lekarz może zlecić przeprowadzenie badań obrazowych, takich jak np. RTG kończyn dolnych dziecka.


Leczenie krzywicy

By uchronić dziecko przed krzywicą, rodzice powinni pamiętać o zbilansowanej diecie, odpowiednio długiej ekspozycji na promienie słoneczne i suplementacji witaminy D, najlepiej pod okiem pediatry. Co jednak, gdy choroba się pojawi? W takiej sytuacji niezbędna będzie zwiększona suplementacja witaminy D (wysokość dawki ustala lekarz, nigdy rodzic). Niezbędne jest też monitorowanie w organizmie poziomu witaminy D, wapnia i fosforu oraz poziomu wydalania wapnia z moczem. Istotny jest ruch na świeżym powietrzu i gimnastyka rehabilitacyjna.


>>>Różne oblicza gorączki

Autor: Joanna Grzegorzewska