​Chlamydia – objawy, leczenie, chlamydioza, antybiotyki na chlamydię

Chlamydia trachomatis, Chlamydia pneumoniae i Chlamydia psittaci – to trzy gatunki chlamydii. Choroby zakaźne wywołane przez bakterie z rzędu chlamydia to chlamydiozy. Objawy chlamydii zależą od gatunku bakterii – Chlamydia trachomatis wywołuje stany zapalne narządów rodnych (chlamydia pochwy, zapalenie szyjki macicy, zapalenie cewki moczowej); Chlamydia pneumoniae – zapalenie górnych i dolnych dróg oddechowych (zapalenie płuc, zapalenie zatok, zapalenie gardła); Chlamydia psittaci – ornitoza, papuzica, choroba ptasia, choroby odzwierzęce. Jak wygląda diagnostyka i leczenie chlamydii?

Co to jest chlamydia? To rodzaj bakterii z rzędu chlamydiales, które bytują wewnątrzkomórkowo. Różne gatunki tych bakterii wywołują różnego rodzaju stany chorobowe. Gatunki chlamydii chorobotwórcze dla człowieka to:


  • chlamydophila pneumoniae (dawniej: chlamydia pneumoniae);
  • chlamydia trachomatis;
  • chlamydophila psittaci.

Chlamydioza – co to za choroba?

Chlamydiozy, choroby wywołane przez chlamydie, najczęściej sprawiają trudności diagnostyczne i mogą przebiegać bezobjawowo - na szczęście rokowanie w chlamydiozach jest dobre. Leczenie chlamydii polega zazwyczaj na podaniu antybiotyków i wdrożeniu terapii wspomagającej.


Chlamydia – objawy

Pierwsze objawy chlamydii zależą od gatunku bakterii, która wywołała w organizmie zakażenie. Zupełnie inaczej przebiega zakażenie bakterią Chlamydia trachomatis – przenoszoną drogą płciową; Chlamydophila pneumoniae – przenoszoną drogą kropelkową; Chlamydophila psittaci – przenoszoną przez kontakt z chorym ptactwem. Często zakażenia chlamydią przebiegają bezobjawowo, co dodatkowo utrudnia diagnostykę chlamydiozy.


Chlamydia trachomatis – objawy i powikłania:

  • zapalenie cewki moczowej;
  • zapalenie najądrzy;
  • zapalenie gruczołu krokowego;
  • zapalenie szyjki macicy;
  • nasilona wydzielina z pochwy;
  • zapalenie stawów;
  • pieczenie przy oddawaniu moczu;
  • zapalenie śluzowo-ropne szyjki macicy;
  • śluzowo-ropna wydzielina z pochwy;
  • krwawienie z pochwy;
  • bóle w podbrzuszu;
  • częste oddawanie moczu;
  • obrzęk w okolicy moszny;
  • bóle moszny;
  • ból podczas oddawania moczu;
  • zapalenia spojówek;
  • zapalenia płuc z gorączką i kaszlem;
  • jaglica (chlamydiowe zapalenie spojówek i rogówki);
  • gorączka.


Czytaj też: Infekcje intymne latem: rzęsistkowica, grzybica pochwy, waginoza


Chlamydophila pneumoniae – objawy i powikłania


Chlamydia psittaci – objawy i powikłania

  • ornitoza (papuzica, choroba ptasia);
  • objawy ornitozy: suchy kaszel; ból głowy; gorączka; wysypka; krwawienie z nosa;
  • powiększenie wątroby;
  • powiększenie śledziony;
  • uszkodzenie zastawek serca;
  • zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.

Chlamydia trachomatis

Chlamydie tego gatunku najczęściej wywołują stany zapalne narządów rodnych. Chlamydia trachomatis to najbardziej powszechny gatunek chlamydii – bakteria ta przenosi się drogą płciową lub w czasie porodu (np. bezpośredni kontakt bakterii z zakażonej matki do oka noworodka).


Istnieje kilka typów chlamydii trachomatis, często wywoływane przez tę bakterię choroby u kobiet to m.in.: ropno-śluzowe zapalenie szyjki macicy (objawy to m.in.: śluz i ropna wydzielina z pochwy, pieczenie przy oddawaniu moczu, bóle w podbrzuszu); zapalenie jajników; zapalenie jajowodów; niedrożność jajowodów; u mężczyzn: niegonokokowe zapalenie cewki moczowej (objawy: ropna wydzielina, częste oddawanie moczu, pieczenie przy oddawaniu moczu); u noworodków: zakażenia (np. zapalenie spojówek; zapalenie płuc). Okres inkubacji chlamydia trachomatis wynosi od 7 do 14 dni.


Chlamydia trachomatis to bakteria, która może przyczyniać się do niepłodności kobiet i mężczyzn.


Czytaj też: Chlamydia a ciąża pozamaciczna


Chlamydophila pneumoniae (chlamydia pneumoniae)

Wraz z wiekiem rośnie ryzyko zarażenia bakterią chlamydia pneumoniae, która przenosi się drogą kropelkową. Chlamydia tego rodzaju może powodować zapalenie płuc. Powikłaniami infekcji mogą być również m.in.: dychawica oskrzelowa (przewlekła choroba zapalna dróg oddechowych - w przypadku infekcji chlamydią wywoływana uszkodzeniem nabłonka rzęskowego w oskrzelach); zapalenie gardła; przewlekłe zapalenie zatok.


Okres inkubacji bakterii Chlamydia pneumoniae wynosi do 4 tygodni. Najnowsze badania wskazują na związek tego rodzaju bakterii z powstawaniem m.in. stwardnienia rozsianego, choroby wieńcowej i choroby Alzheimera.


Chlamydia psittaci

Ten rodzaj bakterii chlamydia przenoszony jest przesz kontakt z chorym ptactwem. Chlamydia psittaci może wywołać ornitozę – potocznie nazywaną chorobą hodowców gołębi.


Do zakażenia człowieka dochodzi drogą kropelkową lub po bezpośrednim kontakcie z zakażonym ptakiem. Chlamydia u ptaków najczęściej przebiega bezobjawowo, a zarazić można się nawet wdychając roztocza z cząsteczkami kału zarażonego ptaka.


Ornitoza rozwija się po 7 do 14 dni od momentu zakażenia. Po tym czasie mogą pojawić się objawy (zwykle występują nagle): dreszcze, bóle głowy, krwawienie z nosa, gorączka. Inne objawy ornitozy to m.in. sinica, męczący kaszel, bóle w klatce piersiowej, nudności i wymioty. Powikłaniem zakażenia bakterią Chlamydia psittaci może być śródmiąższowe zapalenie płuc.


Chlamydia – badania

W diagnostyce chlamydii wykonywane są badania laboratoryjne – wykorzystywane są testy na chlamydię wykrywające przeciwciała przeciwko chlamydiom (stosowane przede wszystkim w wykrywaniu gatunków: Chlamydia pneumoniae i Chlamydia psittaci).


Uzupełnieniem są badania molekularne (stosowane w diagnostyce Chlamydia trachomatis), które mają na celu wykrycie materiału genetycznego bakterii (wymaz z szyjki macicy, wymaz cewki moczowej oraz badanie moczu). Jeśli w wyniku zakażenia chlamydią rozwinie się zapalenie płuc - lekarz dodatkowo zleca wykonanie RTG klatki piersiowej.


Różnicowanie chlamydii polega na wykluczeniu rzęsistkowicy i rzeżączki (w tym celu wykonywane jest mikroskopowe badanie wydzieliny).


Czytaj też: Chlamydia - test


Chlamydia – leczenie

Leczenie chlamydii zależy przede wszystkim od gatunku bakterii. W terapii stosuje się przede wszystkim antybiotyki, które powinny być aktywne wobec bakterii wewnątrzkomórkowych. Leczenie chlamydii trwa od 7 dni do 4 tygodni. Krócej trwa leczenie zakażenia Chlamydia trachomatis, dłużej – zakażenia Chlamydia pneumoniae i osób z ornitozą.


Antybiotykoterapia przynosi zapewnia zazwyczaj pełne wyleczenie. W przypadku chorób narządów rodnych wywołanych przez Chlamydia trachomatis dodatkowo zaleca się też abstynencję seksualną oraz wdrożenie leczenia chlamydii u partnerki/partnera. Trudności w leczeniu mogą pojawić się w przypadku powikłań chlamydii, takich jak zapalenie wsierdzia czy zapalenie otrzewnej.


Chlamydia – jakie antybiotyki?

W przypadku zakażeń układu moczowo-płciowego bakterią Chlamydia trachomatis stosowane antybiotyki to: azytromycyna – z grupy antybiotyków makrolidowych (azytromycyna nie powoduje śmierci bakterii, a tylko ogranicza ich rozmnażanie się) lub doksycyklina – antybiotyk z grupy tetracyklin, który wnika do komórki bakteryjnej i blokuje możliwość syntezy białek.


W leczeniu zakażeń Chlamydophila pneumoniae stosowane antybiotyki to: tetracykliny, makrolidy, chinolony. Leczenie trwa od 2 do 6 tygodni.


W przypadku chlamydiowego zapalenia spojówek stosuje się m.in. podawane ogólnie antybiotyki (doksycyklina, azytromycyna, erytromycyna, tetracyklina) oraz krople antybiotykowe – podawane miejscowo (azytromycyna, moksyfloksacyna), czasami: maść erytromycynową.


Chlamydia – inne rodzaje

Gatunki chlamydii chorobotwórcze dla zwierząt to m.in.: chlamydia pecorum (wywołuje choroby koni); C. felis; C. abortus; C. muridarum; C. caviae; C. suis.

Autor: Jacek Krajl