Antykoncepcja.

1 tabl. powl. zawiera 0,03 mg etynyloestradiolu i 3 mg drospirenonu. Preparat zawiera laktozę.

Jednofazowy doustny preparat antykoncepcyjny. W preparacie zastosowano etynyloestradiol i drospirenon. Mechanizm działania polega na zahamowaniu owulacji i wywołaniu zmian w endometrium. Drospirenon działa również antyandrogennie i słabo antymineralokortykosteroidowo. Etynyloestradiol szybko i całkowicie wchłania się po podaniu doustnym, maksymalne stężenie osiąga po 1-2 h, biodostępność wynosi do 45%. W niewielkiej ilości przenika do mleka matki. Metabolizm zachodzi w wątrobie, a wydalanie z żółcią i moczem. T_0,5 wynosi 24 h. Drospirenon szybko i całkowicie wchłania się po wielokrotnym podaniu doustnym, maksymalne stężenie osiąga po 1-2 h, biodostępność wynosi 76-85%; wiąże się z albuminami. Metabolizm zachodzi w wątrobie, a wydalanie z kałem i moczem. T_0,5 wynosi 40 h.

Nadwrażliwość na składniki preparatu. Aktualne lub przebyte żylne lub tętnicze zaburzenia zakrzepowe lub zakrzepowo-zatorowe (np. zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego). Udar naczyniowy mózgu obecnie lub w przeszłości. Występujące obecnie lub w przeszłości objawy zwiastunowe zakrzepicy (np. przemijającego napadu niedokrwiennego mózgu, dławicy piersiowej). Występowanie w przeszłości migrenowych bólów głowy z ogniskowymi objawami neurologicznymi. Cukrzyca ze zmianami naczyniowymi. Obecność poważnego czynnika ryzyka lub wielu czynników ryzyka zakrzepicy żylnej bądź tętniczej. Aktualne lub przebyte zapalenie trzustki z towarzyszącą hipertriglicerydemią. Aktualna lub przebyta ciężka choroba wątroby (do czasu powrotu wyników prób czynnościowych wątroby do prawidłowych wartości). Ciężka lub ostra niewydolność nerek. Aktualne lub przebyte łagodne bądź złośliwe nowotwory wątroby. Wystąpienie lub podejrzenie wystąpienia nowotworów hormonozależnych (np. nowotworów narządów płciowych lub piersi). Krwawienie z dróg rodnych o nieustalonej etiologii. Ciąża lub jej podejrzenie.

Podczas stosowania doustnych środków antykoncepcyjnych zwiększa się ryzyko wystąpienia tętniczych i żylnych zaburzeń zakrzepowych oraz zakrzepowo-zatorowych, np. zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu, zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej. Największe ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej występuje w pierwszym roku stosowania. Czynniki zwiększające ryzyko występowania żylnych/tętniczych zaburzeń zakrzepowo-zatorowych bądź udaru naczyniowego mózgu to: wiek, palenie tytoniu (ryzyko wzrasta dodatkowo w miarę zwiększania ilości wypalanych papierosów i z wiekiem, zwłaszcza u kobiet po 35. roku życia), dodatni wywiad rodzinny (tzn. występowanie żylnych/tętniczych zaburzeń zakrzepowo-zatorowych u rodzeństwa lub rodziców w stosunkowo młodym wieku) (jeżeli podejrzewa się predyspozycję genetyczną, przed podjęciem decyzji o zastosowaniu jakiegokolwiek złożonego doustnego preparatu antykoncepcyjnego kobieta powinna zostać skierowana na konsultację u specjalisty), otyłość (indeks masy ciała powyżej 30 kg/m2), dyslipoproteinemia, nadciśnienie tętnicze, migrena, wady zastawkowe serca, migotanie przedsionków, długotrwałe unieruchomienie, rozległy zabieg operacyjny, jakikolwiek zabieg operacyjny w obrębie kończyn dolnych lub poważny uraz (w takich przypadkach zaleca się odstawienie preparatu przynajmniej 4 tyg. przed planowaną operacją i niewznawianie przyjmowania preparatu przed upływem 2 tyg. od czasu powrotu do sprawności ruchowej). Inne schorzenia prowadzące do zaburzeń krążenia to: cukrzyca, rumień toczniowaty układowy, zespół hemolityczno-mocznicowy, przewlekłe nieswoiste zapalenie jelit (choroba Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego) oraz niedokrwistość sierpowatokrwinkowa. Zwiększenie częstości występowania i nasilenia migrenowych bólów głowy w trakcie przyjmowania złożonych doustnych produktów antykoncepcyjnych może stanowić objaw prodromalny udaru niedokrwiennego mózgu i wymagać natychmiastowego zaprzestania stosowania złożonego preparatu antykoncepcyjnego. Długotrwałe stosowanie preparatu zwiększa ryzyko zachorowania na raka szyjki macicy. Doustne środki antykoncepcyjne nieznacznie zwiększają względne ryzyko wystąpienia raka piersi. W przypadku wystąpienia silnego bólu w obrębie nadbrzusza, powiększenia wątroby lub objawów krwawienia do jamy brzusznej, w różnicowaniu należy uwzględnić możliwość wystąpienia nowotworu wątroby. Istnieje teoretyczne ryzyko wystąpienia hiperkaliemii u pacjentek z niewydolnością nerek i występującym wcześniej zwiększonym stężeniem potasu we krwi oraz w przypadku stosowania produktów oszczędzających potas. U kobiet z hipertrójglicerydemią lub dodatnim wywiadem rodzinnym w tym kierunku preparat może zwiększyć ryzyko wystąpienia zapalenia trzustki. U kobiet stosujących złożone doustne leki antykoncepcyjne obserwowano nieznaczne podwyższenie ciśnienia krwi; jeśli wystąpi utrzymujące się znaczące klinicznie nadciśnienie nie poddające się leczeniu, złożone doustne preparaty antykoncepcyjne należy odstawić. Ostre lub przewlekłe zaburzenia czynności wątroby mogą wymagać przerwania stosowania złożonego preparatu antykoncepcyjnego do czasu powrotu wskaźników czynności wątroby do wartości prawidłowych. Należy monitorować stan pacjentek chorujących na cukrzycę, szczególnie w początkowym okresie stosowania złożonych doustnych produktów antykoncepcyjnych. Kobiety z tendencją do ostudy powinny unikać ekspozycji na światło słoneczne lub promieniowanie UV podczas stosowania preparatu. U pacjentek z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, stosujących dietę bezlaktozową należy uwzględnić zawartość laktozy w opisywanym produkcie. Skuteczność złożonych doustnych produktów antykoncepcyjnych może ulec zmniejszeniu w przypadku np. pominięcia dawki, zaburzeń żołądka i jelit lub jednoczesnego stosowania innych leków.

Nie zaleca się stosowania preparatu u kobiet w ciąży. Jeżeli kobieta zajdzie w ciążę podczas stosowania preparatu należy przerwać jego stosowanie. Złożone doustne produkty antykoncepcyjne mogą wpływać na laktację, zmniejszając ilość i zmieniając skład pokarmu, dlatego nie należy zalecać ich stosowania do czasu zakończenia karmienia piersią. W okresie połogu należy uwzględnić zwiększone ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych.

Często: nudności, bóle brzucha; zwiększenie masy ciała; bóle głowy; obniżenie nastroju, zmiany nastroju; ból i tkliwość piersi. Niezbyt często: wymioty, biegunka; zatrzymanie płynów, migrenowe bóle głowy; zmniejszenie libido; powiększenie piersi; wysypka, pokrzywka. Rzadko: nadwrażliwość układu immunologicznego; zmniejszenie masy ciała; zwiększenie libido; upławy, wydzielina z piersi; rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy. U kobiet z dziedzicznym obrzękiem naczynioruchowym egzogenne estrogeny mogą wywoływać lub pogarszać objawy tej choroby. Mogą wystąpić lub nasilić się objawy żółtaczki, świądu związanego z zastojem żółci, kamica żółciowa, porfiria, toczeń rumieniowaty układowy, zespół hemolityczno-mocznicowy, pląsawica Sydenhama, opryszczka ciężarnych, otoskleroza z utratą słuchu, depresja endogenna, padaczka, choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego.

Leki indukujące enzymy mikrosomalne mogą zwiększać klirens hormonów płciowych (np. fenytoina, barbiturany, prymidon, karbamazepina, ryfampicyna, inhibitory proteazy HIV (np. rytonawir) oraz inhibitory nienukleozydowe odwrotnej transkryptazy (np. newirapina); prawdopodobnie także okskarbazepina, topiramat, felbamat, gryzeofulwina oraz preparaty ziołowe zawierające dziurawiec zwyczajny. Opisywano zmniejszenie krążenia jelitowo-wątrobowego estrogenów pod wpływem stosowania niektórych antybiotyków (np. penicyliny, tetracykliny). U kobiet leczonych powyższymi lekami powinny być dodatkowo stosowane mechaniczne metody antykoncepcji lub należy wybrać inną metodę zapobiegania ciąży. Podczas przyjmowania leków indukujących enzymy mikrosomalne oraz przez okres 28 po zakończeniu leczenia powinna być stosowana mechaniczna metoda antykoncepcji. Kobiety leczone antybiotykami (z wyjątkiem ryfampicyny i gryzeofulwiny) powinny stosować mechaniczną metodę antykoncepcji do 7 dni po zakończeniu antybiotykoterapii. Jeżeli okres stosowania mechanicznej metody antykoncepcji wykracza poza okres stosowania jednego opakowania złożonego preparatu antykoncepcyjnego, następne opakowanie należy zacząć natychmiast, nie robiąc 7-dniowej przerwy. Doustne środki antykoncepcyjne mogą zwiększać stężenia (np. cyklosporyny) lub zmniejszać (np. lamotrygina) niektórych leków w osoczu i tkankach.

Doustnie: 1 tabl. raz dziennie o stałej porze, przez 21 kolejnych dni. Kolejna opakowanie należy rozpoczynać po 7-dniowej przerwie, podczas której zwykle następuje krwawienie z odstawienia, rozpoczynające się zwykle po 2 do 3 dniach od przyjęcia ostatniej tabletki i może trwać jeszcze po rozpoczęciu następnego opakowania. Rozpoczęcie stosowania preparatu. W pierwszym cyklu stosowania przyjmowanie preparatu należy rozpocząć w 1. dniu krwawienia miesiączkowego. Przyjmowanie tabletek można również rozpocząć w okresie między 2. a 5. dniem cyklu miesiączkowego; wówczas podczas pierwszego cyklu, przez pierwsze 7 dni przyjmowania tabletek zaleca się stosowanie dodatkowej antykoncepcji mechanicznej. W przypadku przejścia z innego złożonego preparatu antykoncepcyjnego (doustny złożony produkt antykoncepcyjny, system terapeutyczny dopochwowy lub system transdermalny) stosowanie preparatu należy rozpocząć następnego dnia po przyjęciu ostatniej tabletki zawierającej substancję czynną poprzedniego złożonego produktu antykoncepcyjnego, ale nie później niż następnego dnia po zakończeniu przerwy lub po przyjęciu tabletek placebo poprzedniego złożonego produktu antykoncepcyjnego. W przypadku stosowania systemu terapeutycznego dopochwowego lub systemu transdermalnego, przyjmowanie preparatu zaleca się rozpocząć w dniu usunięcia systemu, ale nie później niż w dniu, w którym należałoby zastosować kolejny system. Kobieta stosująca wcześniej minitabletkę może przejść na stosowanie preparatu w dowolnym dniu cyklu; w przypadku wcześniejszego stosowania implantu lub systemu terapeutycznego domacicznego, przyjmowanie preparatu można rozpocząć w dniu jego usunięcia, a w przypadku iniekcji - w dniu planowanego kolejnego zastosowania iniekcji. We wszystkich przypadkach stosowania preparatów zawierających wyłącznie progestagen zaleca się stosowanie dodatkowo antykoncepcji mechanicznej przez pierwszych 7 dni przyjmowania preparatu. W przypadku poronienia w I trymestrze ciąży można od razu rozpocząć przyjmowanie preparatu; nie jest konieczne stosowanie dodatkowych metod antykoncepcyjnych. W przypadku poronienia w II trymestrze ciąży lub po porodzie przyjmowanie preparatu należy rozpocząć między 21. a 28. dniem po porodzie lub poronieniu w II trymestrze ciąży. Jeżeli stosowanie preparatu rozpocznie się później, to przez pierwszych 7 dni należy stosować dodatkowe metody antykoncepcyjne. U pacjentek, które po porodzie lub poronieniu odbyły stosunek przed zastosowaniem preparatu należy wykluczyć ciążę lub poczekać do wystąpienia pierwszego krwawienia miesiączkowego. Postępowanie w przypadku pominięcia dawki. W przypadku pominięcia tabletki, jeśli minęło mniej niż 12 h, należy ją przyjąć tak szybko, jak to możliwe i przyjąć następną tabletkę o zwykłej porze (skuteczność działania jest zachowana). Jeśli minęło więcej niż 12 h skuteczność działania może być zmniejszona. W przypadku pominięcia tabletki w 1 tyg. należy przyjąć ją jak najszybciej, nawet jeśli oznacza to jednoczesne przyjęcie dwóch tabl., następne tabletki należy przyjmować o zwykłej porze. Przez następne 7 dni należy stosować dodatkowe środki antykoncepcyjne. Jeśli w ciągu 7 poprzedzających dni doszło do stosunku istnieje możliwość zajścia w ciążę. Im więcej tabl. zostało pominiętych i im mniej czasu minęło od przerwy w stosowaniu tabletek, tym większe ryzyko zajścia w ciążę. W przypadku pominięcia tabl. w 2 tyg. należy przyjąć ją jak najszybciej, nawet jeśli oznacza to jednoczesne przyjęcie dwóch tabletek; następne tabletki należy przyjmować o zwykłej porze. Jeżeli w ciągu 7 dni przed pominięciem tabletki stosowano właściwe dawkowanie, nie trzeba stosować dodatkowych środków antykoncepcyjnych. Jeżeli natomiast pominięto więcej niż 1 tabletkę należy dodatkowo przez 7 dni stosować dodatkowe metody antykoncepcyjne. W przypadku pominięcia tabletki w 3 tyg. możliwe są dwa warianty postępowania: należy przyjąć pominiętą tabletkę jak najszybciej, nawet jeśli oznacza to jednoczesne przyjęcie dwóch tabletek, następnie tabletki należy przyjmować o zwykłej porze. Następnego dnia po zażyciu ostatniej tabletki z opakowania należy przyjąć pierwszą tabletkę z kolejnego opakowania - trzeba pominąć przerwę w przyjmowaniu tabletek z 2 kolejnych opakowań (do czasu wykorzystania wszystkich tabletek z drugiego opakowania nie powinno wystąpić krwawienie z odstawienia, niemniej jednak w niektórych przypadkach podczas dni, kiedy stosuje się tabletki, może wystąpić plamienie lub niewielkie krwawienie) lub zaprzestać przyjmowania tabletek z bieżącego opakowania; należy przerwać stosowanie preparatu na 7 dni - wliczając dni w których pominięto przyjmowanie tabletek, a następnie zacząć nowe opakowanie. W przypadku braku krwawienia podczas pierwszej normalnej przerwy w stosowaniu tabletek po pominięciu dawek należy uwzględnić możliwość zajścia w ciążę. Postępowanie w przypadku ciężkich zaburzeń żołądkowo-jelitowych. W takim przypadku wchłanianie produktu może nie być całkowite, należy więc stosować dodatkowe metody antykoncepcyjne. Jeżeli w ciągu 3 do 4 h po przyjęciu tabletki wystąpią wymioty, należy zastosować zalecenia dotyczące pominięcia tabletki. Jeżeli kobieta nie chce zmieniać dotychczasowego schematu stosowania tabletek, powinna przyjąć dodatkową tabletkę z nowego opakowania. Postępowanie w celu opóźnienia lub zmiany terminu krwawienia. Aby opóźnić dzień wystąpienia krwawienia z odstawienia, należy kontynuować przyjmowanie tabletek z kolejnego opakowania preparatu (bez przerwy). Wydłużenie okresu do wystąpienia krwawienia może trwać według potrzeby nawet do zakończenia opakowania. W czasie wydłużonego cyklu może wystąpić niewielkie krwawienie lub plamienie. Kolejne opakowanie należy rozpocząć po 7-dniowej przerwie. Aby zmienić dzień wystąpienia krwawienia na inny dzień, można skrócić 7-dniową przerwę w przyjmowaniu tabl. o dowolną liczbę dni. Im krótsza przerwa w przyjmowaniu tabletek, tym większe prawdopodobieństwo, że nie wystąpi krwawienie z odstawienia; niewielkie krwawienie lub plamienie śródcykliczne może wystąpić w czasie stosowania następnego opakowania preparatu.

1 tabl. zawiera 46 mg laktozy. Przed pierwszym lub ponownym rozpoczęciem stosowania preparatu należy zebrać dokładny wywiad lekarski (także wywiad rodzinny) oraz przeprowadzić pełne badanie przedmiotowe. Badanie (w tym pomiar ciśnienia tętniczego krwi, badanie piersi, brzucha i narządu rodnego wraz z badaniem cytologicznym wymazu z szyjki macicy) należy powtarzać okresowo. Zastosowanie preparatu może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych, np. biochemicznych parametrów czynności wątroby, tarczycy, nadnerczy i nerek, stężenia białek osocza (nośnikowych), np. globuliny wiążącej kortykosteroidy oraz stężenia frakcji lipidów lub lipoprotein, parametry metabolizmu węglowodanów i parametry krzepnięcia oraz fibrynolizy. Zmienione wyniki badań laboratoryjnych zazwyczaj pozostają w granicach wartości prawidłowych. Drospirenon zwiększa aktywność reninową osocza i stężenie aldosteronu.