Vitacon

  • Skład

    1 ml roztworu zawiera 10 mg fitomenadionu. Lek zawiera rycynooleinian makrogologlicerolu.

  • Działanie

    Syntetyczna witamina K1, która jest niezbędna do syntezy czynników krzepnięcia krwi - protrombiny, czynnika VII, IX i X. Brak witaminy K1 w organizmie prowadzi do zwiększenia tendencji do wystąpienia krwawień. Gdy zachodzi konieczność zastosowania odtrutki po przedawkowaniu leków przeciwzakrzepowych, należy podać witaminę K1, ponieważ pochodne witaminy K są mniej skuteczne. W osoczu, 90% witaminy K1 wiąże się lipoproteinami. Po podaniu domięśniowym 10 mg witaminy K1, stężenie w osoczu wynosi 10 do 20 µg/l (zwykle mieści się w zakresie 0,4 do 1,2 µg/l). Dostępność witaminy K1 po podaniu domięśniowym wynosi ok. 50%, a T0,5 w osoczu wynosi ok. 1,5 do 3 h.

  • Wskazania

    Leczenie krwawienia wywołanego przedawkowaniem leków przeciwzakrzepowych pochodnych kumaryny lub leczenie krwawienia wywołanego innym nabytym niedoborem czynników krzepnięcia zespołu protrombiny (cz. II, VII, IX, X).

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na składniki leku.

  • Środki ostrożności

    Przed podaniem leku należy zebrać wywiad w kierunku nietypowych lub alergicznych reakcji na rycynooleinian makrogologlicerolu lub witaminę K1 - w przypadku występowania u pacjenta takich reakcji w przeszłości nie należy podawać leku. W przypadku ciężkiego, zagrażającego życiu krwawienia, spowodowanego przedawkowaniem leków przeciwzakrzepowych pochodnych kumaryny, lek należy podawać powoli dożylnie (najlepiej we wlewie) i nie przekraczać dawki większej niż 40 mg na dobę. W przypadku braku poprawy, leczenie witaminą K1 należy połączyć z leczeniem, które pozwoli osiągnąć natychmiastową skuteczność, tj. przetoczeniem pełnej krwi lub podaniem koncentratu czynników krzepnięcia. Jeżeli ciężkie lub potencjalnie zagrażające życiu krwawienie wystąpi u pacjentów ze sztucznymi zastawkami serca, należy podać świeżo mrożone osocze. Należy unikać podawania dużych dawek witaminy K1 (większych niż 40 mg na dobę), jeżeli planowana jest kontynuacja leczenia lekami przeciwzakrzepowymi, ponieważ nie ma klinicznego doświadczenia ze stosowaniem dawek większych niż 40 mg na dobę, a zastosowanie dużych dawek może spowodować zwiększenie niespodziewanych zdarzeń niepożądanych. Badania kliniczne wykazały znaczące skrócenie czasu protrombinowego jeżeli lek stosuje się w zalecanych dawkach. Jeżeli krwawienie jest zwiększone, może być konieczne przetoczenie pacjentowi świeżej pełnej krwi podczas oczekiwania na działanie witaminy K1. Po podaniu domięśniowym witaminy K1, zwłaszcza dużej dawki może wystąpić wydłużone działanie antagonistyczne w stosunku do doustnych leków przeciwzakrzepowych. Witamina K1 nie hamuje działania heparyny. Nie zaleca się podawania leku wcześniakom, noworodkom oraz dzieciom w wieku poniżej 2 lat. Lek zawiera rycynooleinian makrogologlicerolu, który w badaniach na zwierzętach wywoływał reakcje rzekomoanafilaktyczne, związane z uwalnianiem histaminy; nie można wykluczyć występowania takich reakcji u ludzi.

  • Ciąża i laktacja

    W ciąży stosować wyłącznie w przypadku, gdy przewidywane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Stosowanie leku u kobiet karmiących piersią w terapeutycznych dawkach nie wiąże się z ryzykiem dla karmionego piersią dziecka. Nie zaleca się stosowania u kobiet karmiących piersią jako profilaktyki choroby krwotocznej noworodków.

  • Efekty uboczne

    Po zbyt szybkim wstrzyknięciu dożylnym leku może wystąpić zaczerwienienie twarzy, nadmierne pocenie, duszność, ucisk i ból w klatce piersiowej, sinica, a nawet zapaść krążeniowa. Bardzo rzadko po podaniu dożylnym leku odnotowywano podrażnienie lub zapalenie żył. Po podaniu domięśniowym leku, zwłaszcza powtarzanych wstrzyknięciach mogą wystąpić reakcje skórne w miejscu wstrzykiwania.

  • Działanie z innymi lekami

    Nie są znane interakcje o znaczeniu klinicznym poza antagonistycznym działaniem leków przeciwzakrzepowych pochodnych kumaryny i witaminy K1.

  • Dawkowanie

    Dożylnie. Dorośli. Ciężkie krwawienia, w tym zagrażające życiu: 10-20 mg w infuzji lub powoli dożylnie. Po upływie 3 h od podania należy oznaczyć czas protrombinowy i jeśli jest przedłużony, dawkę należy powtórzyć. Maksymalna dawka dożylna wynosi 40 mg na dobę. Należy kontrolować parametry krzepnięcia raz na dobę od podania leku do momentu osiągnięcia odpowiednich wartości. W ciężkich przypadkach zaleca się częstszą kontrolę, przy braku natychmiastowej poprawy, należy przetoczyć pełną krew lub podać koncentrat czynników krzepnięcia. Mniej nasilone krwawienia: 10-20 mg domięśniowo, w razie konieczności dawkę można powtórzyć. W pozostałych wskazaniach podaje się 10-20 mg. U pacjentów w podeszłym wieku stosuje się najmniejsze skuteczne dawki. Dzieci >2 lat: w niektórych przypadkach lek stosuje się w tej grupie pacjentów - dzieci z chorobami, które zaburzają wchłanianie witaminy K1 (przewlekła biegunka, mukowiscydoza, zarośnięcie przewodu żółciowego, zapalenie wątroby, celiakia), z chorobą wątroby oraz dzieci niedożywione, które otrzymywały antybiotyki; dawkę należy ustalić w zależności od stanu pacjenta, zazwyczaj stosuję się 1-5 mg dożylnie po uprzednim rozcieńczeniu.Przed podaniem dożylnym należy rozcieńczyć 10 mg leku w 100 ml 0,9% NaCl i podawać w infuzji przez 20-30 min, przechowywać maksymalnie 6 h. Nie podawać leku w szybkim wstrzyknięciu dożylnym.

  • Danych o lekach dostarcza: