Viregyt K

  • Skład

    1 kaps. zawiera 100 mg chlorowodorku amantadyny. Lek zawiera laktozę.

  • Działanie

    Lek przeciwwirusowy, stosowany również w leczeniu choroby Parkinsona i zespołów parkinsonowskich różnego pochodzenia. Mechanizm działania w tych zespołach nie został w pełni poznany. Amantadyna aktywuje i zwiększa uwalnianie dopaminy (ośrodkowo i obwodowo), hamuje również jej wychwyt zwrotny. Początek działania leku jako środka przeciwparkinsonowskiego ujawnia się w ciągu dwóch dni. W niektórych przypadkach korzystne działanie leku wygasa po 2-3 miesiącach, ale może powrócić po krótkim okresie odstawienia leku. Względny spadek skuteczności nie występuje lub występuje znacznie rzadziej jeśli amantadynę stosuje się w połączeniu z lewodopą. Działanie przeciwwirusowe polega na hamowaniu uwalniania kwasu nukleinowego wirusa do komórek gospodarza poprzez uszkadzanie funkcji domeny przezbłonowej wirusowego białka M2. Amantadyna hamuje replikację izolatów wirusa grypy typu A, nie wykazuje lub wykazuje minimalną aktywność wobec izolatów wirusa grypy typu B. Po podaniu doustnym amantadyna powoli, ale prawie całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego. Wiąże się z białkami w ok. 67%. Amantadyna jest silnie związana w tkankach. 5-10% amantadyny ulega N-acetylacji, ponad 90% jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem. T0,5 wynosi 9,7-14,5 h; u osób w podeszłym wieku wydłuża się do 24-29 h; w ciężkiej niewydolności nerek może wydłużyć się 2-3-krotnie; u pacjentów przewlekle dializowanych może sięgać 8 dni. Amantadyna nie jest w płeni usuwana przez hemodalizę.

  • Wskazania

    Choroba Parkinsona. Zakażenia wirusem grypy typu A.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na amantadynę lub pozostałe składniki preparatu. Padaczka. Ciężka psychoza. Choroby wątroby i nerek. Czynna choroba wrzodowa. Ciąża i okres karmienia piersią. Nie zaleca się podawania leku dzieciom w wieku poniżej 5 lat.

  • Środki ostrożności

    Należy zachować ostrożność u pacjentów z: niewydolnością wątroby, wywiadem reakcji skórnych o charakterze wyprysku, objawami depresji (ryzyko prób samobójczych), niewydolnością serca, hipotonią lub obrzękami obwodowymi (ryzyko nasilenia istniejącej niewydolności serca lub wystąpienia niestwierdzonej wcześniej niewydolności serca). Leczenia nie należy przerywać w sposób nagły, gdyż opisywano przypadki przełomu parkinsonowskiego po nagłym odstawieniu leku. Pacjentów należy poddawać regularnej kontroli. Podczas leczenia nie należy spożywać alkoholu. Ze względu na zawartość laktozy, leku nie stosować u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

  • Ciąża i laktacja

    Stosowanie leku w ciąży i podczas karmienia piersią jest przeciwwskazane.

  • Efekty uboczne

    Bardzo często: obrzęk kostek, sinica marmurkowata (zwykle przy stosowaniu dużych dawek lub długotrwale). Często: lęk, nadmierna poprawa nastroju (wesołkowatość), uczucie pustki w głowie, letarg, halucynacje, koszmary nocne, zmniejszenie koncentracji, nerwowość, depresja, bezsenność, jadłowstręt, ból głowy, ataksja, zaburzenia mowy, zaburzenia widzenia, palpitacje, niedociśnienie ortostatyczne, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności, wymioty, zaparcia, ból mięśni, osłabienie, obfite pocenie się. Niezbyt często: niepokój ruchowy. Rzadko: splątanie, dezorientacja, psychozy, drżenie, dyskineza, drgawki, objawy przypominające złośliwy zespół neuroleptyczny, zastoinowa niewydolność serca, duszność, biegunka, wysypka, uszkodzenia rogówki (np. punktowe zmętnienie rogówki mogące mieć związek z powierzchniowym zapaleniem rogówki, obrzękiem rogówki) znacznie upośledzające widzenie, zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczu, odwracalne zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Bardzo rzadko: leukopenia, neutropenia, nadwrażliwość na światło, napady przymusowego patrzenia z rotacją gałek ocznych.

  • Działanie z innymi lekami

    Ze względu na zwiększone ryzyko wywołania niepożądanych objawów antycholinergicznych (np. halucynacji, splatania, koszmarów nocnych) zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania z lekami antycholinergicznymi, przeciwdepresyjnymi, antydyskinetycznymi, przeciwhistaminowymi i fenotiazynami. Stosowanie amantadyny z karbidopą i lewodopą daje addycyjny efekt terapeutyczny - należy unikać takiego połączenia u chorych z wywiadem zaburzeń psychotycznych. Stosowanie z lekami o pobudzającym działaniu na o.u.n. może nasilać objawy ośrodkowe (np. nerwowość, niepokój, bezsenność, zwiększone ryzyko drgawek) i (lub) zaburzenia rytmu serca. Jednoczesne stosowanie leku z hydrochlorotiazydem i (lub) lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas zmniejsza wydalanie amantadyny i może powodować zwiększenie jej stężenia i nasilenie toksyczności.

  • Dawkowanie

    Doustnie. Choroba Parkinsona: dawka początkowa 100 mg na dobę przez 4-7 dni, dawka podtrzymująca 200 mg na dobę; maksymalna dawka dobowa wynosi 300 mg, po uzyskaniu poprawy dawkę można zmniejszyć. Zakażenia wirusem grypy typu A. Dorośli: 100-200 mg raz na dobę lub 100 mg co 12 h; u osób >65 rż. 100 mg na dobę. W przypadku zaburzeń czynności nerek dawkę należy zmniejszyć w zależności od kliresu kreatyniny: 30-50 ml/min - 200 mg 1. dnia leczenia, następnie 100 mg na dobę; 15-29 ml/min - 200 mg 1. dnia leczenia, następnie 100 mg co 2 dni;

  • Uwagi

    W trakcie leczenia nie należy prowadzić pojazdów lub obsługiwać urządzeń mechanicznych.

  • Danych o lekach dostarcza: