Portal Świat Zdrowia:
| Rejestracja

Sekcje tematyczne

  Świat Zdrowia
Świat Kardiologii i Diabetologii
Kardiologia
Diabetologia

Encyklopedia leków

Nazwa leku

Vinpoton<sup>®</sup>
Gedeon Richter
  • Vinpoton<sup>®</sup> , tabl., 90 szt.
  • Vinpoton<sup>®</sup> , tabl., 50 szt.
  • Vinpoton<sup>®</sup> Forte , tabl., 30 szt.
  • Vinpoton<sup>®</sup> Forte , tabl., 90 szt.
Leczenie przewlekłej niewydolności krążenia mózgowego, w tym stany po udarze niedokrwiennym i otępienia naczyniopochodnego. Łagodzenie psychicznych i neurologicznych objawów niewydolności krążenia mózgowego. Leczenie przewlekłych zaburzeń krążenia w naczyniówce i siatkówce oka. Leczenie zaburzeń słuchu o podłożu naczyniowym.
1 tabl. zawiera 5 mg lub 10 mg winpocetyny. Preparat zawiera laktozę.
Winpocetyna jest związkiem o złożonym mechanizmie działania, wpływającym korzystnie na metabolizm mózgowy i przepływ krwi w mózgu, jak również na właściwości reologiczne krwi. Działa osłonowo na tkankę nerwową: łagodzi szkodliwy wpływ reakcji cytotoksycznych wywoływanych przez aminokwasy, nasila neuroprotekcyjne działanie adenozyny oraz zależnie od stężenia blokuje kanały sodowe i wapniowe oraz hamuje działanie receptorów NMDA i AMPA. Winpocetyna pobudza metabolizm mózgowy: zwiększa zużycie glukozy i tlenu przez tkankę mózgową, zwiększa tolerancję komórek mózgu na niedotlenienie, zwiększa transport glukozy przez barierę krew-mózg, zmienia metabolizm glukozy na bardziej korzystny szlak przemian energetycznych, wybiórczo hamuje działanie izoenzymu fosfodiesterazy cGMP-PDE zależnego od kompleksu Ca2+-kalmodulina, w wyniku czego zwiększa się stężenie cAMP i cGMP w mózgu i następuje zwiotczenie mięśni gładkich naczyń krwionośnych. Winpocetyna zwiększa stężenie ATP i stosunek ATP/AMP w mózgu, zwiększa metabolizm noradrenaliny i serotoniny w mózgu, pobudza układ noradrenergiczny i wykazuje działanie przeciwutleniające. Winpocetyna poprawia mikrokrążenie mózgu: hamuje agregację płytek krwi, zmniejsza patologicznie zwiększoną lepkość krwi, zwiększa zdolność do odkształcania erytrocytów oraz hamuje wychwyt adenozyny przez erytrocyty, ułatwia transport tlenu do tkanki mózgowej poprzez zmniejszenie powinowactwa tlenu do erytrocytów. Selektywnie zwiększa przepływ krwi przez naczynia mózgowe: zwiększa frakcję mózgową pojemności minutowej serca, zmniejsza oporność naczyń mózgowych nie zmieniając parametrów krążenia układowego. Winpocetyna nie wywołuje efektu podkradania - poprawia perfuzję obszarów o zaburzonym ukrwieniu, nie wywołując zmian w miejscach o prawidłowym przepływie krwi. Po podaniu doustnym lek szybko wchłania się z przewodu pokarmowego. Cmax w osoczu występuje po 1 h od podania. Wiązanie z białkami osocza wynosi 66%. Całkowita dostępność biologiczna wynosi 7%. Klirens winpocetyny jest większy od klirensu wątrobowego, co świadczy o pozawątrobowym metabolizmie leku. T0,5 wynosi ok. 5 h. Lek wydalany jest z moczem (60%) i kałem (40%).
Nadwrażliwość na składniki preparatu. Ostra faza udaru krwotocznego. Ciężka choroba niedokrwienna serca. Ciężkie zaburzenia rytmu serca. Ciąża i okres karmienia piersią. Dzieci (ze względu na brak wystarczających danych).
Zaleca się wykonywanie kontrolnych badań EKG u pacjentów z zespołem wydłużonego odcinka QT lub u osób jednocześnie przyjmujących leki, które powodują wydłużenie odcinka QT. Ze względu na zawartość laktozy, tabletki nie powinny być stosowane u pacjentów z rzadko występującą nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Lek jest przeciwwskazany w ciąży i okresie karmienia piersią.
Niezbyt często: zaburzenia snu (bezsenność, senność), ból i zawroty głowy, osłabienie, zmiany ciśnienia krwi (głównie obniżenie), uderzenia krwi do głowy, nudności, zgaga, suchość w jamie ustnej, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, alergiczne odczyny skórne, obniżenie odcinka ST, wydłużenie odcinka ST, częstoskurcz, skurcze dodatkowe. Rzadko: bóle brzucha, leukopenia.
Należy zachować ostrożność podając winpocetynę jednocześnie z lekami działającymi na o.u.n., lekami przeciwarytmicznymi lub przeciwzakrzepowymi. W pojedynczych przypadkach winpocetyna nasila hipotensyjne działanie α-metylodopy, dlatego podczas jednoczesnego zaleca się regularną kontrolę ciśnienia krwi. Nie obserwowano żadnych interakcji podczas jednoczesnego stosowania winpocetyny z lekami β-adrenolitycznymi (takimi jak propranolol, pindolol), klopamidem, glibenklamidem, digoksyną, acenokumarolem lub hydrochlorotiazydem.
Doustnie. Dorośli. Tabl. 5 mg: 1-2 tabl. 3 razy na dobę; dawka podtrzymująca: 1 tabl. 3 razy na dobę. Tabl. forte 10 mg: 1 tabl. 3 razy na dobę. Nie ma konieczności zmiany dawki u pacjentów z chorobami wątroby lub nerek. Tabletki należy przyjmować po posiłku.

Moje kontozwiń

Aby korzystać z Mojego Konta lub zarejestruj!

Newsletter

Zawsze najświeższe informacje! Nowe opinie na interesujące Ciebie tematy. Zapisz się na newsletter.