Vincristin-Richter

  • Skład

    1 fiolka zawiera 1 mg siarczanu winkrystyny.

  • Działanie

    Cytostatyk, alkaloid Catharantus roseus (barwinek różowy). Hamuje tworzenie się w komórce wrzeciona kariokinetycznego, co prowadzi do zatrzymania mitozy w stadium metafazy. Winkrystyna wiążąc się z wewnątrzkomórkowym białkiem-tubuliną hamuje powstawanie mikrotubuli biorących udział w procesie mitozy. W komórkach nowotworowych hamuje wybiórczo mechanizmy naprawy DNA oraz syntezę RNA (hamuje polimerazę RNA zależną od DNA). Winkrystyna jest metabolizowana głównie w wątrobie i jest głównie wydzielana do pęcherzyka żółciowego, gdzie osiąga maksymalne stężenie po 60 min po podaniu. Tylko 10-20 % wstrzykniętej dawki jest wykrywane w moczu. Zaobserwowano zwiększone kumulowanie się winkrystyny w trzustce, śledzionie, nerkach, płucach i wątrobie. Wiąże się z białkami osocza w 48%. Mocne i trwałe wiązanie winkrystyny z tkankami układu nerwowego może spowodować wystąpienie klinicznych objawów neurotoksyczności. Jest wydalana głównie z kałem (70%) i z moczem (12%). Lek w niewielkim stopniu przenika przez barierę krew-mózg. Po podaniu dożylnym eliminacja ma przebieg trójfazowy, T0,5 dla poszczególnych faz: 4-5 min, 2-3 h, 19-155 h.

  • Wskazania

    Jako składnik leczenia skojarzonego bądź w monoterapii w: ostrej białaczce limfoblastycznej, chorobie Hodgkina (ziarnica złośliwa), wszystkich histopatologicznych podtypach i stadiach klinicznych chłoniaka nieziarniczego (non-Hodgkin lymphona), mięśniakomięsaku prążkowanym (rhabdomyosarcoma), mięsaku kości i tkanek miękkich, mięsaku Ewinga, nerwiaku niedojrzałym (neuroblastoma), guzie Wilmsa, raku sutka, raku drobnokomórkowym płuc, większości guzów litych u dorosłych w chemioterapii skojarzonej.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na składniki preparatu. Zahamowanie czynności szpiku. Choroby neurologiczne. Infekcje bakteryjne i wirusowe.

  • Środki ostrożności

    Podawać wyłącznie dożylnie; dooponowe lub dokanałowe podanie winkrystyny prowadzi do zgonu. Nie podawać wcześniakom lub noworodkom. Lek może powodować zatrucia i reakcje anafilaktoidalne u niemowląt i dzieci do 3 lat. Należy regularnie kontrolować obraz krwi obwodowej przed każdym wstrzyknięciem leku. W przypadku liczby leukocytów

  • Ciąża i laktacja

    Winkrystyna może powodować uszkodzenia płodu. Dopuszcza się zastosowanie w ciąży z zachowaniem środków ostrożności, jeżeli jest to bezwzględnie konieczne, a zastosowanie innego leku alternatywnego jest niemożliwe lub przeciwwskazane. Nie należy podawać leku w I trymestrze ciąży. Należy uważnie rozważyć ryzyko wystąpienia wad rozwojowych u płodu wynikające ze stosowania leku, względem ryzyka zastosowania niewłaściwego leczenia u matki. Należy stosować niehormonalne metody antykoncepcyjne w czasie podawania preparatu. W czasie leczenia należy przerwać karmienie piersią.

  • Efekty uboczne

    Działaniem niepożądanym ograniczającym dawkę jest neurotoksyczność. Bardzo często: wyłysienie, objawy neurotoksyczności dotyczące obwodowego i autonomicznego układu nerwowego (zaburzenia ruchowe, czuciowe, autonomiczne), drgawki, nadciśnienie, zaburzenia oddawania moczu, parestezje, zniesienie odruchów głębokich, ataksja, nieprawidłowy chód (w tym chód defiladowy), postępujący niedowład czterech kończyn, nadmierne wydalanie kwasu moczowego z moczem, ostra nefropatia moczanowa, ból żuchwy, ból kończyn, mrowienie i drętwienie opuszek palców stóp i rąk, zespół opadającej stopy i ręki, zaparcia, niedrożność porażenna jelit, biegunka, skurcz brzuszny, zaburzenia widzenia, niedociśnienie. Niezbyt często: spadek masy ciała, nudności, wymioty, pokrzywka. Rzadko: reakcje nadwrażliwości (wysypka skórna, obrzęk, wstrząs anafilaktyczny), hiponatremia, gorączka, oligospermia, objawy związane z niedostatecznym wydzielaniem hormonu antydiuretycznego, leukopenia, trombocytopenia, granulocytopenia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, owrzodzenie jamy ustnej i jelit, osłabienie, senność. Po skojarzonej chemoterapii z zastosowaniem winkrystyny może pojawić się azoospermia i brak miesiączki. Może wystąpić działanie miejscowo drażniące po podaniu preparatu poza żyłę. Ponadto obserwowano: ból głowy, niedokrwistość, nerwobóle, utratę czucia, porażenie nerwów czaszkowych (szczególnie nerwu okoruchowego i krtaniowego), przemijającą ślepotę korową i zanik nerwu wzrokowego ze ślepotą, ostrą duszność i silny skurcz oskrzeli, martwicę i (lub) perforację jelit, anoreksję, utratę masy mięśniowej, ból gardła, ból ślinianek przyusznych, ból kości, ból w krzyżu, mięśniobóle, wielomocz, bezmocz, zatrzymanie moczu spowodowane atonią pęcherza moczowego. Stosowanie alkaloidów barwinka rzadko powoduje uszkodzenia części przedsionkowej i słuchowej VIII nerwu czaszkowego (częściowa lub całkowitej głuchoty, która może być przemijająca lub trwała; trudności z utrzymaniem równowagi, w tym zawroty głowy i oczopląs). Podczas podawania chemioterapii złożonej zawierającej winkrystynę pacjentom, którym wcześniej naświetlano śródpiersie, wystąpiła choroba wieńcowa i zawał mięśnia sercowego.

  • Działanie z innymi lekami

    Zabronione jest jednoczesne stosowanie winkrystyny z lekami neurotoksycznymi, takimi jak: asparaginaza, izoniazyd, itrakonazol i inne pochodne azolowe. Neurotoksyczne działanie leku jest mniejsze, jeśli asparginazę zastosuje się po winkrystynie. Ryzyko uszkodzenia szpiku zwiększa się w przypadku podawania z doksorubicyną lub innymi lekami uszkadzającymi szpik. Z uwagi na ryzyko wystąpienia zaburzeń narządu słuchu, należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego podawania winkrystyny z preparatami ototoksycznymi, takimi jak leki przeciwnowotworowe zawierające platynę. Ostrożnie stosować z: mitomycyną (może wystąpić ostra duszność i skurcz oskrzeli); lekami hamującymi aktywność CYP3A (spowolnienie metabolizmu winkrystyny i nasilenie jej toksyczności); fenytoiną (możliwość wystąpienia drgawek na skutek zmniejszenia stężenia fenytoiny we krwi). W czasie stosowania preparatu nie należy podawać pacjentom żywych szczepionek.

  • Dawkowanie

    Dożylnie. Dorośli: 1,0-1,4 mg/m2 pc. (maksymalnie 2 mg/m2), raz w tygodniu. Całkowita ilość winkrystyny w czasie jednego kursu leczenia nie powinna przekraczać 10-12 mg /m2 pc. Powyższe dawkowanie stosuje się również w większości rodzajów skojarzonego leczenia cytostatykami. Dzieci: 1,5 mg/m2 pc. w pojedynczej dawce raz w tyg., dla dzieci o mc. ≤10 kg początkowa dawka powinna wynosić 0,05 mg/kg mc. raz w tyg. Czas trwania leczenia wynosi 4-6 tyg. Przy zaburzeniach czynności wątroby należy odpowiednio zmniejszyć dawkę. Rozpuszczalnik dodaje się do fiolki zawierającej substancję czynną w postaci proszku. Tak przygotowany roztwór zawiera 0,1 mg substancji czynnej w 1 ml roztworu. Następnie roztwór należy rozcieńczyć za pomocą roztworu soli fizjologicznej do maksymalnej objętości 250 ml i podać w postaci wstrzyknięcia dożylnego lub wlewu, w ciągu 1 min. Przed podaniem preparatu należy upewnić się, czy igła jest odpowiednio umiejscowiona w żyle, gdyż podanie leku poza żyłę może spowodować ból i martwicę - w takim przypadku należy natychmiast przerwać podawanie leku, a pozostałą porcję leku podać do innej żyły. Wstrzyknięcie hialuronidazy w miejsce wynaczynienia może złagodzić dolegliwości.

  • Uwagi

    Preparat należy przechowywać w temp. 2-8st.C. Przygotowany roztwór do wstrzykiwań należy natychmiast zużyć. Roztwór ten jest stabilny przez 14 dni pod warunkiem, że jest przechowywany w lodówce (2-8 st.C). Należy postępować zgodnie z procedurami dotyczącymi właściwego postępowania i usuwania pozostałości leków przeciwnowotworowych.

  • Danych o lekach dostarcza: