Verorab

  • Skład

    1 dawka (0,5 ml) zawiera co najmniej 2,5 j.m. inaktywowanego wirusa wścieklizny (szczep Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M) namnażanego w komórkach VERO.

  • Działanie

    Szczepionka przeciw wściekliźnie, inaktywowana, cały wirus. Podanie szczepionki prowadzi do wytworzenia swoistej odpowiedzi immunologicznej. Ważną rolę ochronną odgrywa neutralizacja wirusów wścieklizny przez przeciwciała. Miano przeciwciał przeciw wściekliźnie ≥0,5 j.m./ml (oznaczane metodą RFFIT) jest uważane przez WHO za wskazujące na ochronę przed chorobą.

  • Wskazania

    Zapobieganie wściekliźnie u dzieci i dorosłych. Szczepionka może być stosowana przed i po ekspozycji, jako szczepienie podstawowe lub jako dawka przypominająca. Szczepienie przed ekspozycją. Zapobieganie wściekliźnie u osób z grup wysokiego ryzyka zakażenia się wirusem wścieklizny, takich jak: pracownicy laboratoriów z działu diagnostycznego, naukowo-badawczego i produkcyjnego wykonujący prace z wirusem wścieklizny; lekarze weterynarii i ich asystenci oraz opiekunowie zwierząt; osoby, które ze względu na zawód lub w wolnym czasie mają kontakt z takimi gatunkami jak psy, koty, skunksy, szopy pracze, nietoperze lub inne gatunki, które potencjalnie mogą być zakażone wścieklizną (do osób tych należą m.in.: leśnicy, myśliwi, pracownicy leśnictwa, speleolodzy, wypychacze zwierząt); dorośli i dzieci przebywające lub podróżujące do obszarów, gdzie występuje zagrożenie zakażenia się wścieklizną. Szczepienie po ekspozycji. Zapobieganie wściekliźnie w przypadku istnienia najmniejszego ryzyka zakażenia wścieklizną. Leczenie po ekspozycji obejmuje miejscowe, nieswoiste leczenie rany, uodpornienie bierne za pomocą immunoglobulin (RIGs) i szczepienie w zależności od rodzaju rany i stanu zwierzęcia.

  • Przeciwwskazania

    W przypadku szczepienia profilaktycznego - nadwrażliwość na składniki szczepionki, polimyksynę B, streptomycynę lub neomycynę; gorączka, ostra infekcja, postępująca choroba przewlekła (szczepienie należy odłożyć) - we wszystkich tych przypadkach należy ocenić stosunek ryzyka do korzyści. Po ekspozycji - brak przeciwwskazań. Nie podawać donaczyniowo, podskórnie lub w mięsień pośladkowy.

  • Środki ostrożności

    Należy zapewnić odpowiednie leczenie na wypadek wystąpienia reakcji anafilaktycznej bezpośrednio po szczepieniu, w szczególności w przypadku szczepienia po ekspozycji osób ze znaną nadwrażliwością na polimyksynę B, streptomycynę lub neomycynę. Konieczne jest regularne wykonywanie badań serologicznych potwierdzających całkowitą neutralizację wirusa testowego, za pomocą metody zahamowania fluorescencji (RFFIT): co 6 mies. w przypadku osób z grup stałego ryzyka ekspozycji; co 2-3 lata po każdej dawce przypominającej u osób z grup ryzyka okresowo narażonych na ekspozycję. Gdy poziom przeciwciał jest niższy od poziomu ochronnego tj.:

  • Ciąża i laktacja

    Z danych otrzymanych z ograniczonej liczby zastosowań szczepionki w czasie ciąży nie wynika szkodliwe działanie na przebieg ciąży lub stan zdrowia płodu. Z powodu ciężkości choroby, schemat szczepienia nie powinien być zmieniany w czasie ciąży. Szczepionka może być stosowana w okresie karmienia piersią.

  • Efekty uboczne

    Mogą wystąpić: reakcje w miejscu podania (ból, zaczerwienienie, obrzęk, świąd, stwardnienie), umiarkowana gorączka, dreszcze, złe samopoczucie, zmęczenie, ból głowy, zawroty głowy, bóle mięśni i stawów, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, ból brzucha). Bardzo rzadko: reakcja anafilaktoidalna, pokrzywka, wysypka. U bardzo niedojrzałych wcześniaków (urodzonych ≤28. tygodnia ciąży) może wystąpić bezdech.

  • Działanie z innymi lekami

    Kortykosteroidy i inne leki immunosupresyjne mogą wpływać niekorzystnie na wytwarzanie przeciwciał i spowodować, że szczepienie będzie nieskuteczne. Immunoglobuliny muszą być podawane w inne miejsca niż szczepionka (po przeciwnej stronie).

  • Dawkowanie

    Domięśniowo (dorośli - w mięsień naramienny, niemowlęta i małe dzieci - w mięśnie okolicy przednio-bocznej uda). Szczepionka może być podana dorosłym i dzieciom według takiego samego schematu. Szczepienie przed ekspozycją: szczepienie pierwotne obejmujące 3 dawki podane w dniach 0., 7. i 28. (ewentualnie w 21. dniu); dawka uzupełniająca 1 rok po szczepieniu pierwotnym; dawki przypominające co 5 lat. Szczepionka może być podana jako dawka uzupełniająca po szczepieniu pierwotnym wykonanym szczepionką przygotowaną w hodowlach komórek VERO lub ludzkich komórek diploidalnych (HDCV). Szczepienie po ekspozycji: pacjentom nieuodpornionym podaje się 5 dawek w 0., 3., 7., 14. i 28. dniu. Leczenie może zostać przerwane, jeżeli wynik badania mózgu zwierzęcia (w przypadku, gdy zwierzę nie żyje, a mózg jest dostępny) lub wynik obserwacji weterynaryjnej zwierzęcia w kierunku zakażenia wirusem wścieklizny są ujemne. W przypadku pojedynczego lub mnogiego ugryzienia, zadrapania przechodzącego przez całą grubość skóry, oślinienia błon śluzowych należy również podać immunoglobulinę przeciw wściekliźnie (ludzką - 20 j.m. /kg. mc. albo końską - 40 j.m./ kg. mc.). W miarę możliwości szczepionkę należy wstrzyknąć w miejsce położone po przeciwnej stronie w stosunku do miejsca wstrzyknięcia immunoglobuliny. W szczególnych przypadkach (obszary z enzoocjami, stopień ciężkości niektórych obrażeń i ich umiejscowienie, np. bliskość ośrodkowego układu nerwowego, późne zgłoszenie się do lekarza, niedobór odporności) uzasadnione jest podanie dwóch dawek pierwszego dnia. Pacjentom wcześniej uodpornionym, które otrzymały pełen cykl szczepienia i mają miano przeciwciał przeciw wirusowi wścieklizny ≥0,5 j.m./ml, podaje się 2 dawki w 0. i 3. dniu; w tym przypadku podanie immunoglobulin przeciw wściekliźnie (RIGs) nie jest konieczne i nie powinno być wykonane. Jeśli minęło więcej niż 5 lat od poprzedniego szczepienia lub wcześniejsze szczepienie było niekompletne, należy rozpocząć pełne leczenie po ekspozycji (5 dawek szczepionki w 0., 3., 7., 14. i 28. dniu, w razie potrzeby również z immunoglobuliną).

  • Uwagi

    Z uwagi na występujące po szczepieniu zawroty głowy, lek może przejściowo wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Szczepionkę należy przechowywać w temp. 2-8st.C.

  • Danych o lekach dostarcza: