Venimmun N

  • Skład

    1 ml zawiera 50 mg ludzkiej, niemodyfikowanej immunoglobuliny o 95% czystości.

  • Działanie

    Preparat stanowi wysoce oczyszczony koncentrat modyfikowanej ludzkiej immunoglobuliny (IgG). Aby umożliwić jego dożylne podawanie i uniknąć charakterystycznych dla preparatów domięśniowych agregatów IgG oraz zanieczyszczeń IgA i IgM (możliwa stymulacja antygenowa oraz śmiertelne reakcje anafilaktyczne), w procesie sulfitolizy, rozbiciu ulegają disiarczkowe mostki miedzy łańcuchami cząsteczki immunoglobuliny. Po podaniu dożylnym, w procesie utleniania, rozszczepione łańcuchy ulegają ponownemu połączeniu odtwarzając pełną, nie zmienioną cząsteczkę IgG. W efekcie, preparat zawiera koncentrat 7S immunoglobuliny o typowym rozkładzie swoistych przeciwciał, jednak z zaburzonym podziałem na podklasy IgG (brak IgG3, znaczne zmniejszenie IgG4, zwiększenie - IgG1, zachowana ilość IgG2). Wywiera on efekt immunomodulujący. T0,5 wynosi około 22 dni. Obecnie stosowane metody produkcji koncentratów immunoglobulin unieczynniają wirusy HBV, HCV oraz HIV 1 i 2, HTLV I i II i inne.

  • Wskazania

    Profilaktyka i leczenie zakażeń u chorych z pierwotnymi zespołami niedoboru odporności, profilaktyka i leczenie zakażeń u chorych z wtórnymi zespołami odporności (przewlekła białaczka limfatyczna, AIDS, biorcy przeszczepów szpiku, leczenie immunosupresyjne, itp.), leczenie samoistnej plamicy małopłytkowej (ITP), leczenie zespołu Kawasaki, leczenie ciężkich zakażeń bakteryjnych (posocznice) i wirusowych, profilaktyka i zapobieganie zakażeniom u wcześniaków i noworodków z niską wagą urodzeniową, leczenie chorób o podłożu immunologicznym (autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, autoimmunologiczna neutropenia, małopłytkowości pochodzenia immunologicznego, zespół Guillain-Barré, przewlekła zapalna demielinizująca polioneuropatia, miastenia), wywoławanie stanu tolerancji immunologicznej u chorych na hemofilię A z krążącym antykoagulantem, zapobieganie nawracającemu poronieniu samoistnemu.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na ludzkie immunoglobuliny, zwłaszcza u chorych z niedoborem IgA, u których stwierdzono przeciwciała przeciw IgA.

  • Efekty uboczne

    Preparat gammaglobuliny nie powinien być podawany z jakimkolwiek lekiem i powinien być zawsze podawany przez oddzielny zestaw infuzyjny. Dożylna immunoglobulina zmniejsza skuteczność aktywnego uodparniania, dlatego też szczepionki zawierające żywe wirusy należy podawać co najmniej po upływie 6 tygodni po podaniu gammaglobuliny. Po podaniu imunoglobuliny przejściowy wzrost biernie przenoszonych przeciwciał we krwi chorego, może doprowadzić do fałszywie dodatnich wyników testów serologicznych.

  • Działanie z innymi lekami

    Pozajelitowe podanie żywych szczepionek wirusowych może nastąpić po minimum 3 miesiącach od zastosowania preparatu. Preparaty te nie zaburzają odpowiedzi na szczepionki podawane drogą doustną.

  • Dawkowanie

    Preparat do podawania dożylnego. Podawać bardzo powoli. Dawkowanie preparatu zależy od rozpoznania i stanu klinicznego chorego, dawka powinna być dobierana indywidualnie. Pierwotne niedobory odporności - jednorazowo 0,2-0,8 g/kg m.c. co 3-4 tygodnie; wtórne zespoły niedoboru odporności - jednorazowo 0,2-0,4 g/kg m.c. co 3-4 tygodnie; u biorców szpiku 0,5 g/kg m.c. jednorazowo 7 dni przed zabiegiem, następnie co tydzień przez pierwsze 3 miesiące po zabiegu oraz co miesiąc przez następne 9 miesięcy; samoistna plamica małopłytkowa 0,4-1 g/kg m.c. przez 3-5 dni, następnie 0,4-1 g/kg m.c. w odstępach 1-4 tygodni; zespół Kawasaki 1,6-2 g/kg m.c. w dawkach podzielonych przez 2-4 dni, zwykle jako dodatek do leczenia preparatami kwasu acetylosalicylowego; ciężkie infekcje bakteryjne (posocznice) i wirusowe - 0,4-1,0 g/kg m.c. przez 1-4 dni; zapobieganie zakażeniom wcześniaków i niemowląt z niską wagą urodzeniową 0,5-1,0 g/kg m.c. co 1-2 tygodnie; zespół Guillain-Barré - 0,4g/kg m.c. przez 5 dni, a następnie co 4 tygodnie.

  • Danych o lekach dostarcza: