Portal Świat Zdrowia:
| Rejestracja

Sekcje tematyczne

  Świat Zdrowia
Świat Kardiologii i Diabetologii
Kardiologia
Diabetologia

Encyklopedia leków

Nazwa leku

Trioxal®
Polpharma
  • Trioxal® , kaps., 4 szt.
  • Trioxal® , kaps., 28 szt.
Kandydoza sromu i pochwy. Łupież pstry. Grzybica skóry wywołana przez wrażliwe na itrakonazol dermatofity (m.in. grzybica stóp, podudzi, tułowia, rąk). Grzybica paznokci wywołana przez dermatofity lub drożdżaki. Grzybicze zakażenie rogówki. Kandydoza jamy ustnej. Grzybice układowe (aspergiloza, histoplazmoza, kandydoza, kryptokokoza - w tym kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, sporotrychoza, parakokcydioidomikoza, blastomikoza, chromomikoza i inne rzadkie grzybice układowe).
1 kaps. zawiera 100 mg itrakonazolu.
Pochodna triazolu, lek przeciwgrzybiczy III generacji o szerokim zakresie działania. Zaburza biosyntezę ergosterolu, niezbędnego do budowy błony komórkowej grzyba, prowadząc do śmierci komórki. Działa na dermatofity (Trichophyton spp., Microsporum spp., Epidermophyton floccosum), drożdżaki (w tym Cryptococcus neoformans, Pityrosporum spp., Candida spp., Blastomyces dermatitidis, Paracoccidioides brasiliensis, Histoplasma spp.), a także Aspergillus spp., Fonsecaea spp., Cladosporium spp., Sporothrix schenckii. Dobrze się wchłania z przewodu pokarmowego; wchłanianie zwiększa się w obecności pokarmu. Przenika do tkanek, osiągając w nich duże stężenia. Stężenie maksymalne w tkankach rogowaciejących, zwłaszcza w skórze, jest około 3 razy większe niż w osoczu, a stężenie terapeutyczne w skórze utrzymuje się jeszcze przez 2-4 tygodnie po zakończeniu leczenia. Itrakonazol jest intensywnie metabolizowany w wątrobie. Około 3-18% podanej dawki jest wydalane z kałem w postaci niezmienionej. T0,5 wynosi około 20 h.
Nadwrażliwość na itrakonazol lub substancje pomocnicze preparatu. Nie stosować w trakcie leczenia terfenadyną, astemizolem, cyzaprydem, dofetylidem, lewacetylmetadolem, chinidyną, sertindolem, mizolastyną, pimozydem, statynami (m.in. simwastatyna, lowastatyna, atorwastatyna), triazolamem i doustnie stosowanym midazolamem, alkaloidami sporyszu (dihydroergotamina, ergometryna, ergotamina, metyloergometryna).
Nie stosować u pacjentów z czynną lub przebytą zastoinową niewydolnością serca, z wyjątkiem przypadków, gdy przewidywane korzyści przewyższają ryzyko powikłań - w przypadku podjęcia decyzji o leczeniu należy zachować ostrożność, obserwując pacjenta pod kątem wystąpienia objawów niewydolności serca. Ostrożnie stosować w skojarzeniu z antagonistami wapnia oraz u pacjentów z nadwrażliwością na inne leki z grupy azoli. Nie stosować u pacjentów z uprzednio istniejącymi zaburzeniami czynności wątroby, zwiększoną aktywnością enzymów wątrobowych oraz przyjmujących leki hepatotoksyczne, jeśli przewidywane korzyści nie przewyższają ryzyka uszkodzenia wątroby (w przypadku podjęcia leczenia należy dostosować dawkę oraz kontrolować aktywność enzymów wątrobowych we krwi). U pacjentów z niewydolnością nerek, ze względu na zmniejszoną biodostępność, należy dostosować dawkę. Leczenie należy przerwać w przypadku wystąpienia neuropatii lub objawów zapalenia wątroby (jadłowstręt, nudności, wymioty, zmęczenie, ból brzucha, ciemna barwa moczu). W kandydozie układowej, jeśli podejrzewa się zakażenie opornymi na flukonazol szczepami Candida, przed rozpoczęciem leczenia należy zbadać wrażliwość tych szczepów na itrakonazol. U niektórych pacjentów z osłabioną odpornością (np. pacjenci z neutropenią, AIDS, po przeszczepach narządowych), biodostępność itrakonazolu może być zmniejszona. Preparat nie jest zalecany w celu rozpoczęcia leczenia bezpośrednio zagrażających życiu grzybic układowych. Nie stosować u dzieci. Ze względu na zawartość sacharozy nie stosować u pacjentów z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.
Preparat jest przeciwwskazany w ciąży, może być stosowany jedynie w przypadku, gdy spodziewane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, wyłącznie w zagrażających życiu przypadkach. W okresie karmienia piersią stosować jedynie w przypadku, gdy spodziewane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla karmionego dziecka. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcyjną aż do wystąpienia krwawienia miesiączkowego po zakończeniu leczenia preparatem.
Częstość występowania działań niepożądanych jest większa, jeśli lek jest przyjmowany nieprzerwanie przez dłuższy czas (1 miesiąc). Bardzo rzadko obserwowano zaburzenia żołądka i jelit (ból brzucha, wymioty, niestrawność, nudności, biegunka i zaparcie), zaburzenia wątroby i dróg żółciowych (ostra, prowadząca do zgonu niewydolność wątroby, zapalenie wątroby, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych), reakcje skórne (m.in. zespół Stevensa-Johnsona, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wypadanie włosów, wysypka i świąd), zaburzenia miesiączkowania, obrzęk płuc, zastoinowa niewydolność krążenia, neuropatia obwodowa, ból i zawroty głowy, hipokaliemia, reakcje alergiczne, obrzęki.
Itrakonazol nasila kardiotoksyczność terfenadyny, astemizolu, pimozydu, cyzaprydu, triazolamu, doustnie podawanego midazolamu, dofetylidu, lewacetylmetadolu, mizolastyny i chinidyny oraz alkaloidów sporyszu, toksyczność inhibitorów reduktazy HMG-CoA (m.in. symwastatyny, atorwastatyny, lowastatyny) - nie stosować jednocześnie. Może także nasilać działanie i toksyczność innych leków metabolizowanych przez CYP3A4 (wskazane monitorowanie ich stężenia we krwi lub zmniejszenie ich dawki), tj. doustnych leków przeciwzakrzepowych (zalecane kontrolowanie czasu protrombinowego), inhibitorów proteazy HIV (rytonawir, indynawir, sakwinawir), niektórych leków przeciwnowotworowych (alkaloidy barwinka, busulfan, trimetreksat, docetaksel), antagonistów wapnia (werapamil, pochodne dihydropirydyny), niektórych leków immunosupresyjnych (cyklosporyna, takrolimus, syrolimus - należy monitorować ich stężenie we krwi), digoksyny (należy monitorować jej stężenie we krwi), metyloprednizolonu, alprazolamu, buspironu, dożylnie podawanych midazolamu, a także alfentanylu, brotizolamu, karbamazepiny, cylostazolu, dizopiramidu, ebastyny, eletryptanu, halofantryny, reboksetyny, repaglinidu, ryfabutyny. Rytonawir, indynawir, klarytromycyna, erytromycyna oraz inne inhibitory CYP3A4 mogą zwiększać biodostępność itrakonazolu i nasilać jego działanie. Ryfampicyna, ryfabutyna i fenytoina zmniejszają skuteczność itrakonazolu (nie zaleca się łącznego stosowania); nie można wykluczyć, że podobnie działa karbamazepina, fenobarbital i izoniazyd. Leki zmniejszające kwasowość soku żołądkowego zmniejszają wchłanianie itrakonazolu. Itrakonazol należy podawać na co najmniej 2 h przed zastosowaniem leków zobojętniających HCl. Pacjentom z achlorhydrią lub przyjmującym leki hamujące wydzielanie HCl (np. antagoniści receptora H2, inhibitory pompy protonowej) zaleca się podawać preparat z napojem gazowanym o niskim pH.
Doustnie tuż po posiłku. Kandydoza sromu i pochwy: 200 mg rano i 200 mg wieczorem (kuracja 1-dniowa) lub 200 mg raz na dobę przez 3 dni. Łupież pstry: 200 mg raz na dobę przez 7 dni. Grzybica tułowia, podudzi: 100 mg raz na dobę przez 15 dni lub 200 mg raz na dobę przez 7 dni. Grzybica stóp, rąk: 100 mg raz na dobę przez 30 dni lub 200 mg raz na dobę przez 7 dni. Grzybica paznokci: terapia pulsowa - 200 mg co 12 h przez 7 dni, potem 3 tyg. przerwy, a następnie cykl kuracji powtarza się jednokrotnie w grzybicy paznokci rąk lub dwukrotnie w grzybicy paznokci stóp; terapia ciągła - 200 mg raz na dobę przez 3 miesiące. Kandydoza jamy ustnej: 100 mg raz na dobę przez 15 dni. Grzybicze zapalenie rogówki: 200 mg raz na dobę przez 21 dni. Grzybice układowe - aspergiloza: 200 mg raz na dobę (w ciężkim przebiegu lub zmianach rozsianych do 400 mg na dobę w 2 dawkach); kandydoza: 100-200 mg raz na dobę (w ciężkim przebiegu lub zmianach rozsianych do 400 mg na dobę w 2 dawkach); kryptokokoza 200 mg raz na dobę (w kryptokokowym zapaleniu opon mózgowych 200 mg co 12 h; dawka podtrzymująca - 200 mg raz na dobę); histoplazmoza: 200 mg raz na dobę lub 200 mg co 12 h; sporotrychoza i parakokcydioidomykoza: 100 mg raz na dobę; chromomikoza: 100-200 mg raz na dobę; blastomikoza: 100 mg raz na dobę do 400 mg na dobę w 2 dawkach. Czas leczenia: aspergiloza 2-5 mies.; kandydoza 3 tyg. - 7 mies.; kryptokokoza i kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych 2-12 mies.; histoplazmoza 8 mies.; sporotrychoza 3 mies.; parakokcydioidomikoza, chromomikoza i blastomikoza 6 mies.
Podczas leczenia zaleca się kontrolę czynności wątroby.

Moje kontozwiń

Aby korzystać z Mojego Konta lub zarejestruj!

Newsletter

Zawsze najświeższe informacje! Nowe opinie na interesujące Ciebie tematy. Zapisz się na newsletter.