Tranxene

  • Skład

    1 fiolka zawiera 20 mg klorazepatu dipotasowego w postaci liofilizatu.

  • Działanie

    Lek z grupy 1-4 benzodiazepin, wykazujący działanie podobne do obserwowanego przy stosowaniu innych leków z tej grupy tj.: obniżające napięcie mięśni, łagodzące lęk, uspokajające, nasenne, przeciwdrgawkowe, wywołujące niepamięć. Działanie wynika ze swoistego działania hamującego na receptory ośrodkowe, należące do "receptorów makrocząsteczkowych GABA-OMEGA", nazywanych BZD1 i BZD2; klorazepat moduluje otwieranie kanału zależnego od jonów chlorkowych. Po podaniu domięśniowym Cmax leku i jego metabolitu występują po 0,5 - 1 h. Po podaniu dożylnym Cmax występuje znacznie wcześniej. Lek w ponad 97% wiąże się z białkami osocza. Głównym metabolitem klorazepatu jest desmetylodiazepam.

  • Wskazania

    Neurologiczno-psychiatryczne stany nagłe, takie jak: napady lęku i niepokoju, napady pobudzenia ruchowego i agresji. Zapobieganie i (lub) leczenie delirium tremens i innych objawów zespołu abstynencji w uzależnieniu alkoholowym. Lek wspomagający w skurczach tonicznych w tężcu.

  • Przeciwwskazania

    Ciężka niewydolność oddechowa. Zespół bezdechu sennego. Ciężkie, ostre lub przewlekłe upośledzenie czynności wątroby (ryzyko wystąpienia encefalopatii). Miastenia. Znana nadwrażliwość na benzodiazepiny lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych.

  • Środki ostrożności

    Skuteczność benzodiazepin może zmieniać się podczas długotrwałego podawania leku, ze względu na możliwość wystąpienia zjawiska tolerancji. Przy długotrwałym stosowaniu, może dojść do rozwoju uzależnienia fizycznego i psychicznego od tego preparatu. Benzodiazepin i podobnych substancji nie należy stosować w monoterapii w leczeniu depresji lub lęku związanego z depresją, ponieważ mogą one zwiększać ryzyko samobójstwa. Lek należy stosować bardzo ostrożnie u pacjentów z alkoholizmem lub innego rodzaju uzależnieniami. U pacjentów z niewydolnością oddechową należy brać pod uwagę działanie hamujące benzodiazepin na oddychanie. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci. Należy unikać mieszania leków w tej samej strzykawce. Należy stosować wyłącznie rozpuszczalnik, dołączony do opakowania leku.

  • Ciąża i laktacja

    Należy unikać stosowania leku w pierwszym i trzecim trymestrze ciąży. Nie należy stosować leku u matek karmiących piersią.

  • Efekty uboczne

    Niepamięć następcza, zawroty głowy, ból głowy, uczucie znużenia, zaburzenia świadomości, ataksja, senność (zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku), zmniejszenie napięcia mięśni szkieletowych; ryzyko bezdechu w razie szybkiego wstrzyknięcia dożylnego, zapalenie żył lub ból w miejscu wstrzyknięcia (z powodu zawartości potasu w preparacie), osłabienie; spowolnienie reakcji psychicznych, reakcje paradoksalne (szczególnie u dzieci i pacjentów w podeszłym wieku): niepokój, drażliwość, agresywność, pobudzenie, snopodobny zespół splątania, omamy, urojenia, gniew, koszmary senne, psychozy, niewłaściwe zachowanie się i inne zaburzenia zachowania; zespół z odbicia, fizyczne uzależnienie, objawy odstawienie, zaburzenia libido; grudkowo-plamkowe i świerzbiączkowe wysypki skórne; podwójne widzenie.

  • Działanie z innymi lekami

    Podczas leczenia należy unikać spożywania napojów alkoholowych i leków zawierających alkohol. Przed rozpoczęciem leczenia należy wziąć pod uwagę skojarzenia z innymi lekami o działaniu depresyjnym na OUN - pochodnymi morfiny (leki przeciwbólowe, przeciwkaszlowe i stosowane w innych terapiach), lekami neuroleptycznymi, barbituranami, lekami przeciwlękowymi z innych grup niż benzodiazepiny, lekami nasennymi, lekami przeciwdepresyjnymi o działaniu uspokajającym, lekami przeciwhistaminowymi (antagoniści receptorów H1) o działaniu uspokajającym, baklofenem, lekami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym, talidomidem. Pochodne morfiny i barbiturany zwiększają ryzyko depresji ośrodka oddechowego, co może prowadzić do zgonu. Cyzypryd powoduje przemijające zwiększenie uspokajającego działania benzodiazepin spowodowane zwiększonym ich wchłanianiem. Jednoczesne stosowanie klozapiny zwiększa ryzyko zapaści naczyniowej z zatrzymaniem oddechu lub serca.

  • Dawkowanie

    Lek można podawać domięśniowo, w powolnym wstrzyknięciu dożylnym lub w powolnym wlewie dożylnym. Ostre napady lęku i stany pobudzenia psychoruchowego lub agresji: 20-200 mg/dobę domięśniowo lub dożylnie, po czym w razie potrzeby należy kontynuować podawanie preparatu w postaci doustnej. Objawy zespołu abstynencji w uzależnieniu alkoholowym: 50-100 mg/dobę parenteralnie. Jeśli zachodzi potrzeba dalszego stosowania we wstrzyknięciach, po 2 - 3 dniach dawka powinna być obniżona o połowę; dalsze stosowania leku może być kontynuowane w postaci doustnej. Tężec: w przypadkach nie wymagających tracheotomii - 120-500 mg/dobę we wlewach dożylnych; w ciężkim tężcu, z oddychaniem wspomaganym - 500-2000 mg/dobę we wlewie dożylnym. U osób w wieku podeszłym oraz u pacjentów z upośledzeniem czynności nerek i wątroby dawkę należy zmniejszyć. Niekiedy wystarczająca jest dawka o połowę mniejsza od dawki średniej. Leczenie powinno trwać tak krótko, jak to możliwe.

  • Uwagi

    Przy podaniu domięśniowym lek należy wstrzykiwać głęboko domięśniowo. W palcówce, w której podaje się lek, powinno się znajdować wyposażenie do prowadzenia intensywnej terapii oddechowej. Należy poinformować kierowców o możliwości wystąpienia senności, zmniejszonej zdolności do koncentracji lub uczucia oszołomienia.

  • Danych o lekach dostarcza: