Timoptic

  • Skład

    1 ml roztworu zawiera 5 mg tymololu w postaci maleinianu. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

  • Działanie

    Nieselektywny β-bloker, nie wykazujący istotnej wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej, bezpośredniego wpływu hamującego na mięsień sercowy ani działania miejscowo znieczulającego. Mechanizm działania może być związany ze zmniejszeniem ilości powstającej cieczy wodnistej. Po zastosowaniu miejscowym rozpoczyna działanie szybko, po około 20 minutach, maksimum działania występuje po około 1-2 h i utrzymuje się przez 24 h.

  • Wskazania

    Leczenie zwiększonego ciśnienia wewnątrzgałkowego u pacjentów z: nadciśnieniem ocznym, przewlekłą jaskrą z otwartym kątem.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Nadreaktywność dróg oddechowych, astma oskrzelowa występująca obecnie lub w wywiadzie, ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc. Bradykardia zatokowa, blok zatokowo-przedsionkowy, blok przedsionkowo-komorowy IIst. lub IIIst., jawna niewydolność serca, wstrząs kardiogenny.

  • Środki ostrożności

    Nie zaleca się stosowania preparatu u dzieci. W trakcie leczenia inhibitorami receptorów β-adrenergicznych, pacjenci z chorobą atopową lub ciężkimi reakcjami anafilaktycznymi na różne alergeny w wywiadzie, mogą wykazywać nasiloną reakcję na ponowne zetknięcie się z tymi alergenami. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy, może powodować podrażnienie oczu. Należy unikać kontaktu preparatu z miękkimi soczewkami kontaktowymi.

  • Ciąża i laktacja

    Preparat może być stosowany w ciąży jedynie, w przypadku gdy potencjalne korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Tymolol może wywołać ciężkie reakcje niepożądane u niemowląt karmionych piersią, stąd biorąc pod uwagę znaczenie stosowania leku dla zdrowia matki, rozważyć decyzję czy zaprzestać karmienia piersią czy przerwać stosowanie leku.

  • Efekty uboczne

    Obserwowano: podrażnienie oczu (pieczenie, kłucie), zapalenie spojówek, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zmniejszenie wrażliwości rogówki, suchość oka, zaburzenia widzenia (w tym zaburzenia refrakcji), podwójne widzenie, opadanie powieki, odwarstwienie naczyniówki oka po zabiegu filtracyjnym; szumy w uszach; spowolnienie czynności serca, arytmia, obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, omdlenie, blok serca, udar mózgowy, niedokrwienie mózgu, zastoinowa niewydolność serca, kołatanie serca, zatrzymanie czynności serca, obrzęki, chromanie, objaw Reynauda, zimne dłonie i stopy, ból w klatce piersiowej; skurcz oskrzeli, niewydolność oddechowa, duszność, kaszel; łysienie, wysypka łuszczycopodobna lub zaostrzenie łuszczycy; objawy przedmiotowe i podmiotowe reakcji alergicznej (w tym anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, rumień miejscowy lub uogólniony, toczeń rumieniowaty układowy); ból głowy, zawroty głowy, depresja, bezsenność, koszmary nocne, utrata pamięci, nasilenie objawów podmiotowych i przedmiotowych miastenii, parestezje, zmniejszenie libido, udar naczyniowy mózgu; nudności, biegunka, zaburzenia trawienia, suchość w ustach; choroba Peyroniego; osłabienie, uczucie zmęczenia; jadłowstręt; objawy ze strony o.u.n. (np. zaburzenia zachowania, w tym splątanie, omamy, lęk, dezorientacja, nerwowość, senność); obrzęk torbielowaty plamki żółtej u pacjentów z brakiem soczewki; nadciśnienie; przekrwienie błony śluzowej nosa, zwłóknienie zaotrzewnowe, pseudopemfigoid.

  • Działanie z innymi lekami

    Podczas jednoczesnego stosowania preparatu i adrenaliny, notowano sporadyczne przypadki poszerzenia źrenicy. Podczas równoczesnego podawania inhibitorów CYP2D6 (np. chinidyny, selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny) i tymololu obserwowano nasilone ogólnoustrojowe zablokowanie receptorów β (np. spowolnienie akcji serca, depresję). Jednoczesne stosowanie preparatu z doustnie stosowanym lekiem blokującym kanał wapniowy, lekiem zmniejszającym stężenie amin katecholowych lub lekiem β-adrenolitycznym może powodować zmniejszenie ciśnienia tętniczego i (lub) znaczną bradykardię w wyniku możliwego działania addycyjnego. Inhibitory receptorów β-adrenergicznych stosowane doustnie mogą nasilać reakcje nadciśnieniową, która występuje po przerwaniu stosowania klonidyny. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania dwóch inhibitorów receptorów β-adrenergicznych podawanych miejscowo.

  • Dawkowanie

    Zazwyczaj rozpoczyna się leczenie od podawania 1 kropli 0,25% roztworu maleinianu tymololu do każdego chorego oka 2 razy na dobę. Jeśli nie uzyska się odpowiedniego wyniku leczenia, można zmienić dawkowanie i podawać po 1 kropli 0,5% roztworu maleinianu tymololu do każdego chorego oka 2 razy na dobę. W celu obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego preparat można stosować jednocześnie z innymi lekami. Nie jest jednak wskazane równoczesne miejscowe podawanie dwóch inhibitorów receptorów β-adrenergicznych. Ze względu na to, że u niektórych chorych stabilizacja ciśnienia wewnątrzgałkowego występuje dopiero po kilku tygodniach leczenia, ocena działania preparatu powinna być oparta na pomiarach ciśnienia wewnątrzgałkowego po mniej więcej 4 tyg. stosowania. W wielu przypadkach, jeśli ciśnienie wewnątrzgałkowe ulegnie stabilizacji, można zmniejszyć dawkę leku, stosując go raz na dobę. Wchłanianie substancji czynnej do organizmu można ograniczyć, uciskając ujścia przewodów nosowo-łzowych albo zamykając powieki na 2 min. Może to przyczynić się do wzmocnienia działania miejscowego. Zmiana dotychczasowego sposobu leczenia. Jeżeli pacjent stosował poprzednio inny inhibitor receptorów β-adrenergicznych w postaci kropli do oczu, powinien w ostatnim dniu jego stosowania podać zwykłą jego dawkę. Następnego dnia należy zastosować 0,25% roztwór maleinianu tymololu po 1 kropli do każdego chorego oka 2 razy na dobę. Jeśli wynik leczenia nie jest zadowalający, można zwiększyć dawkę do 1 kropli 0,5% roztoru do każdego chorego oka 2 razy na dobę. Jeśli pacjent stosował poprzednio jeden lek przeciwjaskrowy, niebędący inhibitorem receptorów β-adrenergicznych, należy, nadal go stosując w danym dniu, dodać 1 kroplę 0,25% roztworu maleinianu tymololu do każdego chorego oka 2 razy na dobę. Następnego dnia należy odstawić poprzednio stosowany lek przeciwjaskrowy i kontynuować leczenie 0,25% roztworem maleinianu tymololu. Jeśli konieczna jest większa dawka należy zastosować po 1 kropli 0,5% roztworu maleinianu tymololu do każdego chorego oka 2 razy na dobę.

  • Uwagi

    Przed rozpoczęciem leczenia należy ustabilizować niewydolność krążenia. U chorych z zaawansowaną chorobą serca w wywiadzie należy zwrócić uwagę na występowanie ewentualnych objawów niewydolności krążenia i kontrolować częstość tętna. Po zakropleniu preparatu należy uciskać przez co najmniej minutę kanaliki łzowe w celu ograniczenia ogólnoustrojowego wchłaniania. Preparat zmienia zabarwienie soczewek kontaktowych. Preparat może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych.

  • Danych o lekach dostarcza: