Ticlo

  • Skład

    1 tabl. powl. zawiera 250 mg chlorowodorku tiklopidyny, co odpowiada 219,6 mg tiklopidyny.

  • Działanie

    Lek hamujący agregację płytek krwi oraz zapobiegający tworzeniu się zakrzepów tętniczych i żylnych poprzez wpływ na czynność błony komórkowej trombocytów. Działanie związane jest z hamowaniem zależnego od ADP wiązania fibrynogenu z receptorami glikoproteinowymi płytki krwi IIb i IIIa i uniemożliwianiem tworzenia się agregatów płytkowych (wpływa na pierwotną i wtórną fazę agregacji). Lek zmniejsza lepkość krwi, przedłuża czas krwawienia. Nie hamuje syntezy tromboksanu, cyklooksygenazy kwasu arachidonowego, syntezy prostaglandyn. Po podaniu doustnym tiklopidyna wchłania się szybko i prawie całkowicie z przewodu pokarmowego. Efekt antyagregacyjny występuje po około 48 h od podania leku, maksymalne działanie - po 3-6 dniach leczenia. Działanie antyagregacyjne utrzymuje się 72 h od zaprzestania stosowania leku. Nie działa drażniąco na błonę śluzową żołądka i dwunastnicy.

  • Wskazania

    Zmniejszenie ryzyka wystąpienia udaru niedokrwiennego mózgu u chorych po przebytym epizodzie niedokrwienia naczyń mózgowych (udar niedokrwienny mózgu, przejściowe ataki niedokrwienne (TIA) w wywiadzie). Zapobieganie ciężkim incydentom niedokrwienia (szczeg. w obrębie naczyń wieńcowych) u pacjentów z zarostową miażdżycą tętnic kończyn dolnych w fazie chromania przestankowego. Zapobieganie wykrzepianiu w przetoce tętniczo-żylnej u pacjentów poddawanych hemodializom. Ponieważ stosowanie leku związane jest z ryzykiem ostrej neutropenii i/lub agranulocytozy, powinno się go stosować wyłącznie u pacjentów, u których nie można zastosować kwasu acetylosalicylowego ani blokerów receptora ADP (klopidogrel, prasugrel, tikagrelol) lub gdy wyżej wymienione są nieskuteczne.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na składniki preparatu. Skaza krwotoczna, wydłużony czas krwawienia, uszkodzenia narządowe z możliwością krwawień, krwotoczny udar mózgu. Zaburzenia krwiotworzenia obecne lub w wywiadzie (leukopenia, agranulocytoza, trombocytopenia). Czynna choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy lub krwotoczne incydenty naczyniowo-mózgowe w ostrej fazie. Brak badań odnośnie bezpieczeństwa stosowania leku u osób poniżej 18 rż.

  • Środki ostrożności

    Przed rozpoczęciem podawania leku, należy oznaczyć całkowitą liczbę krwinek wraz z rozmazem oraz liczbę płytek krwi i następnie, co 2 tyg. w ciągu pierwszych 3 mies. leczenia oraz w ciągu 15 dni po jego zakończeniu w przypadku konieczności przerwania terapii w ciągu pierwszych 3 mies. W razie wystąpienia neutropenii lub trombocytopenii leczenie tiklopidyną należy odstawić, a parametry krwi powinny być monitorowane do czasu powrotu do normy. W zależności od stanu pacjenta można podjąć decyzję o ponownym podawaniu tiklopidyny. W przypadku podejrzenia zakrzepowej plamicy małopłytkowej pacjent powinien być leczony przez specjalistów hematologów (z powodu ryzyka zgonu). Przeprowadzenie plazmaferezy poprawia rokowanie. Należy zachować szczególną ostrożność stosując tiklopidynę u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia krwawienia, oraz z zaburzeniem czynności wątroby. W przypadku wystąpienia zapalenia wątroby i/lub żółtaczki leczenie należy przerwać i zlecić wykonanie testów czynnościowych wątroby. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

  • Ciąża i laktacja

    Leku nie należy stosować w ciąży i okresie karmienia piersią z wyjątkiem przypadków, gdy jest to bezwzględnie wskazane.

  • Efekty uboczne

    Mają charakter przejściowy i ustępują zwykle w ciągu pierwszych 3 mies. leczenia. Bardzo często: biegunka, nudności. Często: neutropenia (w tym ciężka), wysypka, zwłaszcza grudkowo-plamkowa lub o charakterze pokrzywki ze świądem, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej i aminotransferaz. Niezbyt często: izolowana trobocytopenia. Rzadko: aplazja szpiku kostnego lub pancytopenia, zakrzepowa plamica małopłytkowa (TTP), trombocytopenia połaczona z niedokrwistością hemolityczną, zapalenie wątroby (cytolityczne i cholestatyczne) również ze skutkiem śmiertelnym. Bardzo rzadko: ciężka biegunka z zapaleniem okrężnicy (włącznie z limfocytowym zapaleniem okrężnicy), rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona i zespół Lyella, reakcje immunologiczne o różnej postaci np.: reakcje alergiczne, anafilaksja, obrzęk Quinckego, zapalenie stawów, zapalenie naczyń, toczeń, zaburzenia czynności nerek spowodowane nadwrażliwością, alergiczne zmiany w płucach, eozynofilia, izolowana gorączka. Częstość nieznana: powikłania krwotoczne, głównie siniaki lub wybroczyny, krwawienia z nosa, krwawienia śród- i pooperacyjne; piorunujące zapalenie wątroby, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, niewielkie zwiększenie stężenia bilirubiny; podczas długotrwałego leczenia może wystąpić zwiększenie stężenia cholesterolu i triglicerydów w surowicy krwi.

  • Działanie z innymi lekami

    Pochodne salicylanów (jak kwas acetylosalicylowy), leki z grupy NLPZ, heparyny, doustne leki przeciwzakrzepowe nasilają działanie leku. Tiklopidyna zmniejsza stężenie digoksyny we krwi o około 15% oraz szybkość eliminacji cefalosporyn i teofiliny. Donoszono, rzadko, o zwiększonym stężeniu fenytoiny i jej działaniu toksycznym podczas jednoczesnego stosowania z tiklopidyną. Leki zobojętniające kwas solny zmniejszają stężenie tiklopidyny we krwi. Nie donoszono o występowaniu klinicznie znaczących interakcji z lekami ß-adrenolitycznymi, antagonistami wapnia i lekami moczopędnymi. Bardzo rzadko obserwowano zmniejszenie stężenia cyklosporyny we krwi.

  • Dawkowanie

    Doustnie. Dorośli: 1 tabl. (250 mg) 2 razy dziennie podczas posiłków.

  • Uwagi

    Podawanie leku należy przerwać na 10 dni przed planowanym zabiegiem chirurgicznym. W przypadkach operacji nagłych należy podać 0,5-1,0 mg/kg mc. metylprednizolonu, desmopresynę w dawce 0,2-0,4 µg/kg mc. lub koncentrat krwinek płytkowych.

  • Danych o lekach dostarcza: