Theovent

  • Skład

    1 czopek zawiera 350 mg teofiliny.

  • Działanie

    Preparat z grupy metyloksantyn o działaniu rozkurczającym mięśnie gładkie dróg oddechowych oraz przeciwzapalnym. Pobudza także ośrodek oddechowy w o.u.n. poprzez nasilenie jego wrażliwości na działanie CO2. Hamuje późną fazę reakcji alergicznej. Teofilina w postaci czopków wchłania się dobrze do krążenia ogólnego, w 40% wiąże się z białkami osocza. Maksymalne stężenia w surowicy występuje po około 2 h. Teofilina jest metabolizowana w wątrobie i w około 10% jest wydalana z moczem w postaci niezmienionej.

  • Wskazania

    Leczenie i zapobieganie skurczom oskrzeli w przewlekłych chorobach układu oddechowego: astma oskrzelowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc (przewlekłe zapalenie oskrzeli, rozedma płuc).

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na składniki preparatu. Czynna choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy. Padaczka. Nie podawać pacjentom ze świeżym zawałem mięśnia sercowego oraz tachyarytmiami.

  • Środki ostrożności

    Ostrożnie stosować u pacjentów z sercem płucnym, z zaburzeniami rytmu serca (oprócz bradyarytmii), niestabilną dławicą piersiową, kardiomiopatią przerostową ze zwężeniem drogi odpływu, z nadciśnieniem tętniczym, z niedotlenieniem krwi, z porfirią, z chorobą wrzodową w wywiadzie oraz w przewlekłych chorobach płuc, w ostrym obrzęku płuc, we wstrząsie, w gorączce powyżej 38,5st.C trwającej ponad 24 h, w zaburzeniach czynności tarczycy, w trakcie szczepień i posocznicy, w chorobach nerek i u pacjentów, którzy przestali palić tytoń w trakcie leczenia. Należy stale monitorować stężenie teofiliny we krwi u pacjentów z niewydolnością krążenia (zastoinowa niewydolność serca), w przypadku alkoholizmu, w niewydolności wątroby, w przypadku infekcji wirusowych, ponieważ w wymienionych sytuacjach możliwe jest zmniejszenie klirensu teofiliny, co może doprowadzić do nadmiernego zwiększenia stężenia leku w osoczu. Nie należy jednocześnie stosować innych produktów zawierających teofilinę lub pochodne ksantyny. W przypadku konieczności jednoczesnego podawania aminofiliny należy prowadzić stałą obserwację stężenia teofiliny w osoczu. Należy monitorować stężenie teofiliny u pacjentów w podeszłym wieku (>60 lat), ze względu na wolniejsze wydalanie leku. Jeżeli u pacjenta otrzymującego teofilinę wystąpią nudności i wymioty, należy odstawić lek i oznaczyć stężenie teofiliny we krwi. Alkohol etylowy oraz tytoń zwiększają klirens teofiliny, dlatego przy jednoczesnym stosowaniu teofiliny może być konieczne zwiększenie dawkowania teofiliny. U pacjentów z epizodami padaczki w wywiadzie zaleca się zastosowanie alternatywnych terapii, gdyż teofilina może nasilać intensywność drgawek.

  • Ciąża i laktacja

    Teofilina przenika przez barierę łożyskową, dlatego nie zaleca się jej stosowania w ciąży. Nie określono bezpieczeństwa stosowania leku u ludzi. Nie stosować w I trymestrze ciąży. W II i III trymestrze lek może być podawany jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności, gdy przewidywane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Nie stosować w okresie karmienia piersią, ponieważ teofilina przenika do mleka kobiecego.

  • Efekty uboczne

    Częstość występowania działań niepożądanych określono jako częstość nieznana. Objawy ze strony przewodu pokarmowego: zgaga, nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu, biegunka, krwawe wymioty, nasilenie istniejącego refluksu żołądkowo-przełykowego z powodu rozkurczu zwieracza przełyku (aspiracja treści żołądkowej może wywołać napad astmy nocnej), podrażnienie żołądka. Zaburzenia ze strony o.u.n.: zawroty i bóle głowy, niepokój, bezsenność, nadpobudliwość, drażliwość, wzmożone odruchy, drżenie mięśniowe, drgawki (nawet zagrażające życiu). Zaburzenia ze strony układu krążenia: kołatanie serca, tachykardia, spadki ciśnienia, arytmie nadkomorowe, niewydolność krążenia, zaczerwienienie twarzy. Inne objawy: łysienie, nasilona diureza, reakcje nadwrażliwości, świąd, wysypka, hiperglikemia, przyspieszenie oddechu, hiperurykemia, zmiany stężenia elektrolitów, hipokaliemia, hiperglikemia, zwiększenie stężenia wapnia i kreatyniny w surowicy.

  • Działanie z innymi lekami

    Preparatu nie należy stosować jednocześnie z innymi preparatami zawierającymi teofilinę. Stężenie teofiliny we krwi zmniejszają: barbiturany, karbamazepina, fenytoina, izoprenalina, ryfampicyna, prymidon, sulfinpirazon, preparaty zawierające ziele dziurawca. Stężenie teofiliny we krwi zwiększają: erytromycyna, troleandomycyna, klarytromycyna, jozamycyna, spiromycyna, fluorochinolony, izoniazyd, glikokortykosteroidy, allopurynol, cymetydyna, propranolol, propafenon, werapamil, diltiazem, furosemid, tiklopidyna, meksyletyna, fluwoksamina, interferon, tiabendazol, metotreksat, doustne środki antykoncepcyjne. Istnieją dowody na występowanie interakcji pomiędzy teofiliną i szczepionką przeciw grypie. Istnieją doniesienia o toksycznym działaniu teofiliny podawanej równocześnie z ranitydyną. Izoproterenol może zmniejszać stężenie teofiliny we krwi, ale jednocześnie nasilać jej efekt działania poprzez wpływ na rozszerzenie oskrzeli. Zafirlukast spowalnia metabolizm teofiliny i nasila jej działanie. Teofilina nasila działanie leków moczopędnych. Równoczesne przyjmowanie teofiliny z imipenemem może powodować występowanie napadów padaczkowych. Przyspieszając wydalanie litu teofilina prowadzi do osłabienia jego działania. Teofilina może powodować osłabienie działania leków zwiotczających mięśnie szkieletowe. Równoczesne stosowanie teofiliny z halotanem może prowadzić do komorowych zaburzeń rytmu serca, natomiast z ketaminą może powodować obniżenie progu drgawkowego. Ksantyny mogą nasilać niedotlenienie oraz hipokaliemię spowodowaną przez jednoczesne stosowanie β2-agonistów, kortykosteroidów, leków moczopędnych. Nie należy stosować jednocześnie teofiliny i fluwoksaminy - jeżeli to konieczne, zaleca się zmniejszenie dawki teofiliny o połowę i monitorowanie stężenia teofiliny we krwi.

  • Dawkowanie

    Doodbytniczo. Dorośli: 1 czopek (350 mg) 2 razy dziennie (rano i wieczorem, co 12 h). Dawka dobowa (osoba ważąca 50-70 kg) wynosi 11-13 mg/kg mc.

  • Uwagi

    Teofilina może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy przyjmowana jest w skojarzeniu z alkoholem lub innymi lekami zaburzającymi sprawność psychofizyczną.

  • Danych o lekach dostarcza: