Tardyferon-Fol

  • Skład

    1 tabl. powl. zawiera: 80 mg jonów żelaza (II) w postaci siarczanu żelaza (II) oraz 0,35 mg kwasu foliowego.

  • Działanie

    Preparat żelaza o przedłużonym działaniu w połączeniu z kwasem foliowym. Uwalnianie jonów żelaza Fe+2 jest opóźnione i pozwala uniknąć początkowych wysokich stężeń żelaza. Zmniejsza to odsetek działań ubocznych i ułatwia stosowanie. Podobnie, opóźnione uwalnianie pozwala jonom żelaza Fe+2 na dotarcie do dalszych części jelita. Mogą one wchłaniać żelazo na drodze procesu adaptacji, natomiast w przypadku wysycenia żelazem wchłanianie jelitowe jest w rzeczywistości ograniczone do górnych części jelita. Preparat nie wykazuje wpływu na erytropoezę oraz na niedokrwistości inne, niż spowodowane niedoborem żelaza. Absorpcja żelaza uzależniona jest od jego zasobów w organizmie pacjenta, a także od sposobu podawania leku (na czczo, 2 h przed posiłkiem, podczas posiłku). Kwas foliowy jest szybko i łatwo wchłaniany z otoczki tabletki powlekanej, maksymalne stężenie kwasu foliowego w osoczu występuje po 99 min. od podania. W organizmie ludzkim zapasy żelaza znajdują się przede wszystkim w szpiku kostnym (erytroblasty),w erytrocytach, wątrobie i śledzionie. Transferyna przenosi żelazo w układzie krwionośnym, głównie do szpiku kostnego, gdzie zostaje ono wbudowane do hemoglobiny. Foliany ulegają dystrybucji w całym organizmie. Głównym miejscem magazynowania jest wątroba. Aktywne stężenie folianów występuje również w płynie mózgowo-rdzeniowym. Żelazo i kwas foliowy przenikają przez barierę łożyska, małe ilości znajduje się także w mleku kobiecym. Żelazo jest dostarczane w postaci jonów metalu i nie jest metabolizowane przez wątrobę. Foliany ulegają transformacji w osoczu i wątrobie do metabolicznie aktywnej postaci 5-metylotetrahydrofolianu (5MTHF). Produkty przemian  metabolicznych folianów przenikają do układu krążenia jelitowo-wątrobowego. Nie istnieje aktywny mechanizm wydalania żelaza. Szacuje się, że średnia ilość wydalanego żelaza u osoby zdrowej wynosi 0,8-1 mg/dobę. Tylko niewielka ilość żelaza uwalnianego podczas degradacji hemoglobiny (20-30 mg dziennie) zostaje wydalona (1-2 mg dziennie) głównie z kałem. Większość żelaza jest ponownie wykorzystana przez organizm do syntezy hemoglobiny. Produkty przemian metabolicznych folianów są eliminowane z moczem, a nadwyżki zapotrzebowania organizmu są wydalane z moczem w postaci niezmienionej.

  • Wskazania

    Zapobieganie oraz leczenie niedoborów żelaza i kwasu foliowego u kobiet w ciąży.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Wszystkie niedokrwistości z przyczyn innych niż niedobór żelaza. Akumulacja żelaza (hemochromatozy, przewlekła hemoliza, częste transfuzje). Problemy z wbudowywaniem żelaza (anemia syderoachrestyczna, anemia spowodowana zatruciem ołowiem, talasemia, porfiria skórna późna). Potwierdzona nietolerancja żelaza (np. ciężkie zmiany zapalne w przewodzie pokarmowym). Ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek. Stosowanie w praktyce pediatrycznej.

  • Środki ostrożności

    Hiposyderemia związana ze stanami zapalnymi nie odpowiada na leczenie żelazem. Leczenie żelazem musi w miarę możliwości być połączone z leczeniem przyczynowym. Należy zachować ostrożność przy podawaniu doustnych preparatów żelaza pacjentom z czynnymi stanami zapalnymi przewodu pokarmowego (takimi jak zapalenie błony śluzowej żołądka, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, choroba Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego). W przypadkach opóźnionego opróżniania żołądka, zwężenia odźwiernika i stwierdzonej uchyłkowatości przewodu pokarmowego, powinny być stosowane raczej płynne, niż stałe postacie preparatów żelaza. Podobnie do innych doustnych preparatów żelaza, preparat może powodować ściemnienie stolca i upodabniać go do stolców smolistych. Ze względu na ryzyko owrzodzenia jamy ustnej i przebarwienia zębów, tabletek nie należy ssać, żuć ani trzymać w ustach.

  • Ciąża i laktacja

    W okresie ciąży lek powinien być stosowany tylko pod tym warunkiem, że oczekiwane korzyści terapeutyczne są wyższe, niż ewentualne możliwe ryzyko dla płodu. Nie została ustalona ilość żelaza i kwasu foliowego, która przechodzi z preparatu do mleka matki, nie wiadomo czy u dzieci karmionych piersią przez matki otrzymujące lek mogą pojawić się działania niepożądane. Badania na zwierzętach nie wskazują na wpływ na płodność u kobiet ani u mężczyzn.

  • Efekty uboczne

    Siarczan żelaza. Często: zaparcia, biegunka, rozdęcie brzucha, ból brzucha, odbarwione stolce, nudności. Niezbyt często: obrzęk krtani; nietypowe stolce, niestrawność, wymioty, zapalenie żołądka; świąd, wysypka, rumień. Częstość nieznana: nadwrażliwość, pokrzywka; zabarwienie zębów i owrzodzenia jamy ustnej (związane z nieprawidłowym podaniem, gdy tabl. są żute, ssane lub przetrzymywane w ustach). U pacjentów w podeszłym wieku i pacjentów z zaburzeniami połykania, po błędnym sposobie stosowania, mogą wystąpić uszkodzenia przełyku lub martwica oskrzeli. Kwas Foliowy. Po wprowadzeniu do obrotu bardzo rzadko zgłaszano przypadki reakcji anafilaktycznej (tj. pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy) oraz przypadki skórnych reakcji alergicznych; możliwość zaburzeń żołądka i jelit.

  • Działanie z innymi lekami

    Żelazo. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania leku z: preparatami żelaza (sole) w formie wstrzyknięć, gdyż mogą wystąpić u pacjentów omdlenia lub wstrząs spowodowane gwałtownym uwolnieniem żelaza z jego związanych postaci i wysyceniem transferyny. Należy zachować specjalne środki ostrożności podczas jednoczesnego stosowania leku z: bisfosfonianami, fluorochinolonami, metylodopą, lewodopą, karbidopą, penicylaminą, hormonami tarczycy/tyroksyną, lekami zobojętniającymi sok żołądkowy, wapniem, cynkiem - ze względu na zmniejszone jelitowe wchłanianie (tworzenie kompleksów) należy podawać je osobno, w odstępie co najmniej 2 h. Tetracykliny tworzą słabo rozpuszczalne połączenia z żelazem, które obniżają wchłanianie zarówno żelaza, jak i tetracyklin - należy podawać je osobno, w odstępie co najmniej 2 h. Również kolestyramina hamuje wchłanianie jelitowe żelaza - należy zachować 4 h odstęp. Równoczesne doustne podawanie preparatów żelaza z salicylanami, fenylobutazonem czy oksyfenbutazonem może wzmagać ich działanie drażniące błonę śluzową żołądka i jelit. Jednoczesne podawanie chloramfenikolu może opóźnić działanie terapeutyczne żelaza i jego związków. Jednoczesne spożywanie produktów takich jak kwas fitynowy (pełnoziarniste produkty zbożowe), polifenole (kawa, herbata i czerwone wino), wapń (mleko, nabiał) i niektóre białka (jaja) w znacznym stopniu hamuje wchłanianie żelaza - należy zachować co najmniej 2 h odstęp. Wysoka zawartość składników roślinnych, fosforanów i taniny ogranicza wchłanianie żelaza, podczas gdy ryby i pokarmy z dużą zawartością kwasu askorbowego i kwasów owocowych mają efekt przeciwny. Kwas foliowy. Jednocześnie stosowanie z lekami przeciwdrgawkowymi (tj. fenobarbital, fenytoina, fosfenytoina, prymidon) może obniżać ich stężenie w surowicy i skuteczność w zapobieganiu napadom drgawkowym. Antagoniści kwasu foliowego (tj. metotreksat lub sulfasalazyna) mogą obniżać stężenie folianów w surowicy. Sulfonamidy i barbiturany utrudniają wchłanianie kwasu foliowego.

  • Dawkowanie

    Doustnie: 1 tabl. codziennie lub co drugi dzień, w ostatnich dwóch trymestrach ciąży (lub od 4. miesiąca ciąży). Sposób podania. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą; nie należy ich ssać, żuć ani trzymać w ustach. Należy je przyjmować przed posiłkiem lub w jego trakcie, zależnie od tolerancji przewodu pokarmowego.

  • Uwagi

    Test benzydynowy lub podobne testy stosowane do wykrywania krwi utajonej w stolcu, mogą dawać wyniki fałszywie dodatnie - preparat musi być odstawiony na 3 dni przed planowanym wykonaniem testu. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

  • Danych o lekach dostarcza: