Surgam

  • Skład

    1 tabl. zawiera 300 mg kwasu tiaprofenowego.

  • Działanie

    Niesteroidowy lek przeciwzapalny i przeciwreumatyczny, pochodna kwasu propionowego. Po podaniu doustnym dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając stężenie maksymalne po około 90 min. Przy stosowaniu dawek powtarzanych stan równowagi dynamicznej osiąga po 1 dobie leczenia. W 97-98% wiąże się z białkami osocza. T0,5 wynosi 1,5-2 h; w 24 h po jednorazowej dawce nie stwierdza się obecności leku we krwi. Jest szybko wydalany z organizmu i nie dochodzi do jego kumulacji po wielokrotnym podaniu dawki 600 mg na dobę. Dwa główne metabolity (około 10% dawki wydalanej z moczem) wykazują słabe działanie farmakologiczne. Pozostała część podanej dawki jest wydalana głównie w postaci acyloglukuronidu. Lek jest wydalany w 60% z moczem, pozostała część z żółcią. Około 0,2% dawki przenika do mleka matki.

  • Wskazania

    Reumatoidalne zapalenie stawów, choroba zwyrodnieniowa stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, bóle lędźwiowo-krzyżowe, schorzenia kostno-mięśniowe takie jak gościec mięśniowo-ścięgnisty, zapalenie torebek stawowych, zapalenie nadkłykci i inne stany zapalne tkanek miękkich, drobne urazy i nadwyrężenia stawów, stany zapalne bóle związane z przebytym zabiegiem chirurgicznym, inne urazy tkanek miękkich.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na kwas tiaprofenowy lub pozostałe składniki preparatu. Ciężka niewydolność wątroby lub nerek. Choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy lub krwawienie w przebiegu owrzodzeń trawiennych, aktywne lub w wywiadzie. Krwawienie do przewodu pokarmowego lub perforacja przewodu pokarmowego związane ze stosowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych w wywiadzie. Astma oskrzelowa w wywiadzie, związana lub nie z kwasem acetylosalicylowym lub niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi. Ciężka niewydolność serca. Ciąża.

  • Środki ostrożności

    Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów: z nadciśnieniem tętniczym w wywiadzie lub łagodną do umiarkowanej zastoinową niewydolnością serca, z zatrzymaniem płynów, obrzękami, chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych lub chorobą naczyń mózgu, u chorych z przewlekłą niewydolnością nerek, u osób w podeszłym wieku, u chorych ze schorzeniami przewodu pokarmowego w wywiadzie (wrzodziejące zapalenie okrężnicy, choroba Leśniowskiego i Crohna), przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka chorób układu krążenia (np. nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu). Należy zachować ostrożność u chorych, stosujących równocześnie leki, które mogą zwiększać ryzyko owrzodzeń lub krwawienia, jak np. doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna), selektywne blokery wychwytu zwrotnego serotoniny, lub leki przeciwpłytkowe (np. kwas acetylosalicylowy). W przypadku pojawienia się objawów dotyczących układu moczowego, należy bezzwłocznie przerwać podawanie kwasu tiaprofenowego. Rozpoczynając leczenie należy ściśle monitorować objętość moczu i czynność nerek u chorych z nadciśnieniem, niewydolnością serca, marskością wątroby, oraz zespołem nerczycowym w wywiadzie, a także u wszystkich chorych, otrzymujących diuretyki. Podobnie jak inne NLPZ, kwas tiaprofenowy może maskować objawy rozwijającego się zakażenia. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci.

  • Ciąża i laktacja

    Stosowanie kwasu tiaprofenowego w ciąży jest przeciwwskazane. Około 0,2% dawki dobowej leku przenika do mleka matki - w razie konieczności należy przerwać karmienie piersią lub stosowane leczenie. Stosowanie kwasu tiaprofenowego może zaburzać płodność u kobiet - nie zaleca się podawania leku kobietom planującym ciążę; w przypadku kobiet mających trudność z zajściem w ciążę lub poddawanych badaniom w związku z niepłodnością należy rozważyć zakończenie stosowania kwasu tiaprofenowego.

  • Efekty uboczne

    Może powodować: niestrawność, nudności, wymioty, bóle brzucha, jadłowstręt, zgagę, zaparcie, zapalenie żołądka, wzdęcie z oddawaniem wiatrów, biegunkę, chorobę wrzodową żołądka lub dwunastnicy, krwawienie lub perforację przewodu pokarmowego; wysypkę, pokrzywkę, plamicę, łysienie; bardzo rzadko: rumień wielopostaciowy, wysypkę pęcherzową (zespół Stevens-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka), reakcje nadwrażliwości na światło, aftowe zapalenie jamy ustnej. Mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości: niespecyficzne reakcje alergiczne, napady astmy, skurcz oskrzeli, duszność, obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny. Ze strony układu moczowego: ból lub zapalenie pęcherza moczowego, bolesne oddawanie moczu, parcie na mocz; retencja płynów, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy, niewydolność nerek. Lek może powodować trombocytopenię, wydłużenie czasu krwawienia, bóle i zawroty głowy, szumy uszne, senność, zapalenie wątroby, żółtaczkę, pogorszenie parametrów laboratoryjnych czynności wątroby. Przyjmowanie preparatu może być związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka ataku serca (zawał serca) lub udaru.

  • Działanie z innymi lekami

    Nie stosować łącznie z innymi lekami silnie wiążącymi się z białkami osocza, np. z heparyną. Podczas jednoczesnego stosowania leków hipoglikemizujących, fenytoiny i leków moczopędnych niezbędna może się okazać modyfikacja dawkowania kwasu tiaprofenowego. U niektórych pacjentów stosujących jednocześnie doustne leki hipoglikemizujące pochodne sulfonylomocznika obserwowano zahamowanie ich metabolizmu oraz wydłużenie okresu półtrwania tych leków, co zwiększało ryzyko hipoglikemii. Podczas jednoczesnego przyjmowania NLPZ i warfaryny lub heparyny leczenie musi odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarskim. Należy unikać stosowania kwasu tiaprofenowego jednocześnie z innymi NLPZ oraz kortykosteroidami ze względu na ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego. Zaleca się zachowanie ostrożności, podając jednocześnie kwas tiaprofenowy i glikozydy nasercowe i sulfonamidy. Jednoczesne stosowanie glikozydów nasercowych i NLPZ może nasilić niewydolność serca, zmniejszyć przesączanie kłębuszkowe i spowodować zwiększenie stężenia glikozydów nasercowych we krwi. Należy unikać jednoczesnego stosowania kwasu tiaprofenowego i dużych dawek metotreksatu - kwas tiaprofenowy zmniejsza wydalanie metotreksatu z organizmu, zwiększając ryzyko jego toksyczność hematologicznej. Podawany z solami litu zwiększa ich stężenie we krwi - zalecane monitorowanie stężenia. Należy unikać stosowania NLPZ przez co najmniej 8-12 dni po zakończeniu leczenia mifepristonem. Kwas tiaprofenowy może osłabiać działanie leków moczopędnych. Leki moczopędne mogą zwiększyć ryzyko toksycznego wpływu NLPZ na nerki. NLPZ wchodzą również w interakcje z lekami obniżającymi ciśnienie krwi (np. leki blokujące receptory β-adrenergiczne, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II) oraz zwiększają ryzyko wystąpienia niewydolności nerek i hipekaliemii, o czym należy pamiętać w przypadku pacjentów z zagrażającą lub stwierdzoną zastoinową niewydolnością serca i/lub nadciśnieniem. Z cyklosporyną, aminoglikozydami - zwiększa ryzyko uszkodzenia nerek; z chinolonami - może wywoływać drgawki. Probenecid zwalnia metabolizm i wydalanie kwasu tiaprofenowego z organizmu.

  • Dawkowanie

    Doustnie. Dorośli: 600 mg na dobę w dawkach podzielonych - 300 mg 2 razy na dobę lub 200 mg 3 razy na dobę. U pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby lub serca - 200 mg 2 razy na dobę. Tabletkę należy połknąć w całości. Nie rozgryzać.

  • Uwagi

    Podczas długotrwałego leczenia należy wykonywać badania morfologii krwi oraz kontrolować parametry czynności wątroby i nerek.

  • Danych o lekach dostarcza: