Suprax

  • Skład

    5 ml zawiesiny zawiera 100 mg cefiksymu w postaci trójwodzianu.

  • Działanie

    Antybiotyk β-laktamowy, cefalosporyna III generacji do podawania doustnego. Jest oporny na działanie większości β-laktamaz. Gatunki wrażliwe na cefiksym: Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus agalactiae, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Branhamella catarrhalis, Neisseria gonorrhoeae, Escherichia coli, Proteus spp. (w tym P. mirabilis oraz gatunki indolo-dodatnie, jak P. vulgaris), Klebsiella pneumoniae, Klebsiella oxytoca, Enterobacter spp., Pasteurella multocida, Providencia spp., Salmonella spp., Shigella spp., Citrobacter amalonaticus, Citrobacter diversus, Serratia marcescens. Nie działa na enterokoki, gronkowce (zarówno koagulazo-ujemne i - dodatnie, jak i szczepy oporne na działanie metycyliny), Listeria monocytogenes, Pseudomonas spp., większość szczepów bakterii beztlenowych. Po podaniu doustnym osiąga Cmax w ciągu 3-4 h. W ok. 65% wiąże się z białkami osocza. Przenika do tkanek i płynów ustrojowych (żółci, migdałków, tkanki płuc, wydzieliny ucha, plwociny). W moczu osiąga wartości przekraczające MIC w stosunku do wrażliwych drobnoustrojów, utrzymujące się ponad 24 h. T0,5 wynosi 2-4 h. Jest wydalany w postaci niezmienionej z moczem i częściowo z kałem.

  • Wskazania

    Leczenie ostrych i przewlekłych zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na cefiksym: zakażenia dolnych dróg oddechowych (zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc) wywołane przez Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Moraxella catarrhalis; zakażenia górnych dróg oddechowych (zakażenie nosa, gardła i uszu, jak np. zapalenie ucha środkowego) wywołane przez Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis; zapalenie migdałków podniebiennych, zapalenie gardła (wywołane przez Streptococcus pyogenes); niepowikłane zakażenia nerek i dróg moczowych (wywołane przez E. coli, Proteus mirabilis); ostre rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej (wywołane przez Neisseria gonorrhoeae).

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na cefalosporyny lub którąkolwiek substancję pomocniczą.

  • Środki ostrożności

    Ze względu na ryzyko wystąpienia alergii krzyżowej z innymi antybiotykami β-laktamowymi, szczególną ostrożność należy zachować stosując lek u pacjentów, u których wystąpiły w przeszłości silne objawy alergii lub astma oskrzelowa. W przypadku wystąpienia reakcji anafilaktycznej należy natychmiast podać pacjentowi adrenalinę, tlen i lek sterydowy oraz udrożnić drogi oddechowe. Leku nie należy stosować u wcześniaków i noworodków. W przypadku poważnej niewydolności nerek (klirens kreatyniny

  • Ciąża i laktacja

    Cefiksym przenika barierę łożyska, osiągając stężenie we krwi pępowinowej 1/6 do 1/2 stężenia oznaczonego we krwi matki. Nie wykazano szkodliwego działania na płód, jednak podanie cefiksymu w ciąży, szczególnie w I trymestrze, powinno być poprzedzone dokładnym rozważeniem stosunku ryzyka do korzyści. Lek nie przenika do mleka kobiecego, pomimo tego nie należy stosować cefiksymu w okresie karmienia piersią.

  • Efekty uboczne

    Często: biegunka lub rozwolnienie. Niezbyt często: ból żołądka, nudności, wymioty, wysypka (osutka, rumień), ból głowy, odwracalne zwiększenie stężenia enzymów wątrobowych we krwi (transaminazy, fosfatazy zasadowej). Rzadko: utrata apetytu, wzdęcia, świąd i zapalenie błony śluzowej, zawroty głowy, zwiększenie liczby granulocytów we krwi, przemijające zwiększenie stężenia azotu w moczu, alergiczne reakcje skórne, gorączka polekowa wywołana uczuleniem na lek, reakcje nadwrażliwości (obrzęk twarzy, obrzęk języka, obrzęk krtani ze skurczem dróg oddechowych, kołatanie serca, duszność, niedociśnienie, mogące grozić wstrząsem, wstrząs anafilaktyczny - w takich przypadkach niezbędna jest interwencja lekarska; reakcje nadwrażliwości występują znacznie częściej po podaniu domięśniowym lub dożylnym). Bardzo rzadko: rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, rumień wielopostaciowy wysiękowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, nadkażenia opornymi bakteriami lub drożdżakami (przy długotrwałym lub powtórnym stosowaniu leku), choroba posurowicza wywołana uczuleniem, niedokrwistość hemolityczna lub śródmiąższowe zapalenie nerek, przemijającą  nadmierna ruchliwość, nie można także wykluczyć zwiększonej podatności na wystąpienie drgawek, zaburzenia hematologiczne (leukopenia, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, małopłytkowość - parametry te wracają do normy po zakończeniu leczenia), zwiększenie stężenia kreatyniny, żółtaczka wywołana zapaleniem wątroby lub zastojem żółci. Może wystąpić zaburzenie krzepliwości krwi.

  • Działanie z innymi lekami

    Podczas stosowania cefixymu z antybiotykami aminoglikozydowymi, polimyksyną B, kolistyną lub dużymi dawkami leków moczopędnych z grupy diuretyków pętlowych (np. furosemidem) zalecana jest dokładna kontrola czynności nerek, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek w wywiadzie. W przypadku stosowania z lekami przeciwzakrzepowymi z grupy kumaryn może wystąpić wydłużenie czasu protrombinowego. Nifedypina zwiększa biodostępność antybiotyku, jednak nie dowiedziono istotności klinicznej tego zjawiska. Leki mukolityczne typu acetylocysteiny można podawać równocześnie cefiksymem.

  • Dawkowanie

    Doustnie. Dorośli i dzieci powyżej 12 lat lub o mc. powyżej 37,5 kg: 20 ml raz na dobę lub 10 ml 2 razy na dobę; dzieci o mc. 25-37,5 kg: 15 ml raz na dobę lub 7,5 ml 2 razy na dobę; dzieci o mc. 12,5-25 kg: 10 ml raz na dobę lub 5 ml 2 razy na dobę; dzieci o mc. 6-12,5 kg: 5 ml raz na dobę lub 2,5 ml 2 razy na dobę; dzieci o mc. poniżej 6 kg: 2,5 ml raz na dobę lub 1,25 ml 2 razy na dobę. Zawiesinę należy podawać przy użyciu załączonej miarki.Leczenie większości chorób trwa 7-10 dni. W przypadku leczenia niepowikłanych infekcji dróg moczowych u kobiet wystarczy kuracja 1-3 dniowa. Niepowikłaną rzeżączkę można wyleczyć jednorazową dawką 400 mg cefiksymu. Skuteczność leczenia zakażeń rzeżączkowych powinna być skontrolowana hodowlą bakteryjną 3-4 dni po leczeniu. U pacjentów dorosłych i dzieci powyżej 12 lat z niewydolnością nerek z klirensem kreatyniny poniżej 20 ml/min/1.73 m2 zalecana dawka dobowa wynosi 200 mg. Odpowiednio u młodszych dzieci zalecana dawka dobowa leku wynosi 4 mg/kg mc.

  • Uwagi

    Lek może powodować fałszywie dodatni wynik nieenzymatycznego oznaczania glukozy w moczu. 5 ml gotowej zawiesiny zawiera 2,5 g sacharozy (0,21 jednostek chlebowych).

  • Danych o lekach dostarcza: