Streptomycinum TZF

  • Skład

    1 fiolka zawiera 1 g streptomycyny w postaci siarczanu.

  • Działanie

    Antybiotyk aminoglikozydowy działający bakteriobójczo m.in. na Mycobacterium tuberculosis, M. kansasii, M. ulcerans, Enterococcus faecalis, Streptococcus viridans, Aerobacter aerogenes, Brucella spp., Proteus spp., Yersinia pestis, Klebsiella pneumoniae, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, H. ducreyi, Calymmatobacterium granulomatis, Francisella tularensis. Bardzo łatwo dochodzi do selekcji szczepów opornych podczas monoterapii. Wiązanie z białkami osocza wynosi 35%. T0,5 we krwi wynosi 2,4-2,7 h. Przenika m.in. do płynu opłucnowego, otrzewnowego, przez łożysko, do mleka matki, śliny, potu. Nie przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego i kości. Wydala się głównie z moczem.

  • Wskazania

    Zakażenia gruźlicze wywołane przez Mycobacterium tuberculosis (w skojarzeniu z innymi lekami przeciwprątkowymi). Dżuma, tularemia, bruceloza, ziarniak pachwinowy, wrzód miękki, zakażenia układu oddechowego, zapalenie wsierdzia wywołane przez paciorkowce lub enterokoki, zapalenie płuc, zakażenia układu moczowego. Posocznica wywołana Gram-ujemnymi pałeczkami.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na streptomycynę, antybiotyki aminoglikozydowe lub pozostałe składniki preparatu. Choroby narządu słuchu i błędnika. Miastenia.

  • Środki ostrożności

    Ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, miastenią, u małych dzieci otrzymujących lek długotrwale lub w dużych dawkach, u pacjentów otrzymujących jednocześnie środki ogólnie znieczulające. Należy zachować ostrożność u pacjentów z podejrzeniem równoczesnego zakażenia kiłą.

  • Ciąża i laktacja

    Nie stosować w ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Podczas leczenia streptomycyną należy przerwać karmienie piersią.

  • Efekty uboczne

    Mogą wystąpić: leukopenia, trombocytopenia, pancytopenia, niedokrwistość hemolityczna, ototoksyczność przedsionkowa (nudności, wymioty, zawroty głowy, zaburzenia równowagi), azotemia, nefrotoksyczność, osłabienie mięśniowe, ból i podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia, gorączka, eozynofilia, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne, wysypka, pokrzywka, świąd, zaczerwienienie skóry, złuszczające zapalenie skóry. Bardzo rzadko obserwowano ototoksyczność ślimakową i reakcje uczuleniowe.

  • Działanie z innymi lekami

    Streptomycyna nasila działanie leków zwiotczających mięśnie oraz środków znieczulenia ogólnego. Podczas jednoczesnego stosowania z lekami moczopędnymi (mannitol, kwas etakrynowy, furosemid) nasila się ryzyko ototoksyczności. Z lekami nefro- lub neurotoksycznymi (polimiksyna B, kolistyna, neomycyna, kanamycyna, gentamycyna, cefalorydyna, wiomycyna, tobramycyna, cyklosporyna) nasila się ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

  • Dawkowanie

    Domięśniowo. Gruźlica. Dorośli (w skojarzeniu z lekami przeciwprątkowymi) w leczeniu ciągłym: 15 mg/kg mc./dobę, maksymalnie 1 g; leczenie przerywane: 25-30 mg/kg mc./dobę 2 lub 3 razy w tygodniu, maksymalnie 1,5 g. Dzieci w leczeniu ciągłym: 20-40 mg/kg mc./dobę, maksymalnie 1 g; leczenie przerywane: 25-30 mg/kg mc./dobę 2-3 razy w tygodniu, maksymalnie 1,5 g. Zakażenia niegruźlicze. Dorośli: zwykle 1-2 g na dobę w dawkach podzielonych przez 3-7 dni, maksymalnie 2 g na dobę. Tularemia: 1-2 g na dobę w dawkach podzielonych przez 7-14 dni; jeśli choroba przebiega bez gorączki należy stosować przez 5-7 dni. Dżuma: 2 g na dobę w 2 dawkach podzielonych, przez co najmniej 10 dni. Zapalenie wsierdzia wywołane przez paciorkowce: w pierwszym tygodniu podaje się 1 g 2 razy na dobę, w drugim - 500 mg 2 razy na dobę. U pacjentów powyżej 60 lat lek podaje się w dawce 500 mg 2 razy na dobę przez 2 tyg. Zapalenie wsierdzia wywołane przez enterokoki: przez pierwsze 2 tygodnie podaje się 1 g 2 razy na dobę, następnie przez 4 kolejne tygodnie - 500 mg 2 razy na dobę. Dzieci: zwykle 20-40 mg/kg mc./dobę co 6 lub 12 h w dawkach podzielonych, maksymalnie 1 g na dobę. Preparat u dorosłych i starszych dzieci podaje się w górny, boczny kwadrat pośladka lub w duże grupy mięśni bocznych uda, w uzasadnionych przypadkach w mięsień naramienny. U niemowląt i małych dzieci podaje się w duże grupy mięśni bocznych uda. U pacjentów z niewydolnością nerek lub w podeszłym wieku należy zmniejszyć dawkę.

  • Uwagi

    Należy przeprowadzać badanie słuchu przed i okresowo w trakcie leczenia; w niewydolności nerek należy zmniejszyć dawkę leku oraz wykonywać oznaczenia stężenia kreatyniny i azotu mocznikowego we krwi oraz badania słuchu.

  • Danych o lekach dostarcza: