Streptase

  • Skład

    1 fiolka zawiera 250 000 j.m. lub 1 500 000 j.m. streptokinazy.

  • Działanie

    Nieenzymatyczne białko, otrzymywane z przesączu paciorkowców β-hemolizujących. Zewnątrzpochodny aktywator plazminogenu. Łączy się z plazminogenem w kompleks i dopiero ten kompleks przekształca inne cząteczki plazminogenu w plazminę. Skuteczność leczenia trombolitycznego zależy bezpośrednio od odstępu czasu między wystąpieniem objawów zakrzepicy, a rozpoczęciem tego leczenia. Leczenie nie przynosi oczekiwanych efektów w przypadku następującego stosowania: zakrzepica żył głębokich trwająca dłużej niż 14 dni; zawał mięśnia sercowego przebyty ponad 12 h wcześniej; niedrożność tętnic siatkówki trwająca dłużej niż 6-8 h oraz niedrożność żył siatkówki trwająca dłużej niż 10 dni; przewlekłe zarostowe choroby naczyń tętniczych z zatorami utrzymującymi się dłużej niż 6 tyg.

  • Wskazania

    Stosowanie układowe: zakrzepica żył głębokich, zator płucny, ostry zawał mięśnia sercowego; ostra lub podostra zakrzepica tętnic obwodowych, przewlekła zarostowa choroba naczyń tętniczych, niedrożność naczyń siatkówki oka. Stosowanie miejscowe: ostry zawał mięśnia sercowego, ostra, podostra i przewlekła zakrzepica, zator tętnic obwodowych.

  • Przeciwwskazania

    Ciężkie reakcje alergiczne na składniki preparatu. Czynne lub przebyte w przeszłości krwawienia wewnętrzne. Wszelkie postaci zmniejszonego krzepnięcia krwi, zwłaszcza samoistna fibrynoliza oraz znaczne zaburzenia krzepnięcia. Niedawno przebyte urazy naczyń mózgowych, operacje wewnątrzczaszkowe lub śródrdzeniowe. Nowotworowe zmiany wewnątrzczaszkowe. Niedawno przebyty uraz głowy. Obecność nowotworów grożących ryzykiem krwotoku. Ostre zapalenie trzustki. Nie poddające się leczeniu nadciśnienie tętnicze, z wartościami ciśnienia skurczowego powyżej 200 mm Hg i/lub ciśnienia rozkurczowego powyżej 100 mm Hg lub zmianami nadciśnieniowymi w siatkówce III/IV stopnia.

  • Środki ostrożności

    Ryzyko związane z zastosowaną terapią, zwłaszcza ryzyko wystąpienia krwotoku, należy rozważyć względem przewidywanych korzyści z leczenia w następujących przypadkach: niedawno przebyte ciężkie krwawienia z układu pokarmowego; niedawno przebyte rozległe operacje (do 6.-10. doby po zabiegu, w zależności od rodzaju interwencji chirurgicznej); niedawno przebyte urazy oraz resuscytacja krążeniowo-oddechowa; niedawno przeprowadzona biopsja lub nakłucie niedomięśniowe lub intubacja kurczliwych naczyń, iniekcje domięśniowe lub intubacja; niedawno przebyty poród lub poronienie; choroby układu moczowo-płciowego z czynnymi lub potencjalnymi miejscami krwawień (cewnik pozostawiony w pęcherzu); zakrzepica posocznicza; podejrzenie ciężkich zmian miażdżycowych naczyń, zaburzenia krążenia mózgowego, ciężka postać cukrzycy, retinopatia cukrzycowa/krwotoczna;.choroby płuc z tworzeniem się jam (np. otwarta gruźlica płuc) lub ciężkie zapalenie oskrzeli; ciężkie uszkodzenie wątroby lub nerek; uszkodzenie zastawki dwudzielnej lub migotanie przedsionków; zapalenie wsierdzia lub osierdzia; pojedyncze przypadki zapalenia osierdzia, błędnie rozpoznane jako ostry zawał mięśnia sercowego, gdzie leczenie streptokinazą spowodowało wysięki osierdziowe i tamponadę. Ze względu na zwiększone prawdopodobieństwo wystąpienia oporności spowodowanej obecnością przeciwciał przeciw streptokinazie, preparat może być nieskuteczny jeśli podaje się go później niż po 5 dniach od pierwszej terapii streptokinazą lub produktami zawierającymi streptokinazę, szczególnie w okresie od 5 dni do 12 miesięcy po pierwszym podaniu. Działanie preparatu może być mniej skuteczne u pacjentów, którzy niedawno przebyli zakażenia paciorkowcami, np. paciorkowcowe zapalenie gardła, ostrą gorączkę reumatyczną, ostre kłębuszkowe zapalenie nerek. Dotychczas brak wystarczających danych o stosowaniu preparatu u dzieci.

  • Ciąża i laktacja

    Ze względu na ryzyko dla płodu, preparat należy stosować w ciąży jedynie po wnikliwym rozważeniu korzyści. W pierwszych 18 tyg. ciąży podawanie streptokinazy należy ograniczyć wyłącznie do wskazań życiowych. Brak danych odnośnie stosowania preparatu u kobiet karmiących piersią.

  • Efekty uboczne

    Krwotoki - zazwyczaj ograniczone do miejsc wkłucia. Obserwowano silne krwotoki, w tym krwawienia z przewodu pokarmowego, wątroby, pęknięcie śledziony, krwotoki z układu moczowo-płciowego, rzadkie przypadki krwawienia śródczaszkowego z powikłaniami (także prowadzące do zgonu) lub krwawienia pozaotrzewnowe. W trakcie tombolitycznego leczenia ostrego zawału mięśnia sercowego, w pojedynczych przypadkach mogą wystąpić krwawienia do osierdzia, a także pęknięcie mięśnia sercowego. W przypadku ciężkich powikłań krwotocznych leczenie preparatem należy przerwać oraz podać inhibitor proteinazy. Reakcje alergiczne: wczesne - anafilaktyczne reakcje alergiczne i reakcje anafilaktoidalne, przebiegające z wysypką, zaczerwienieniem skóry, pokrzywką oraz dusznościami i skurczem oskrzeli; późne - w pojedynczych przypadkach obserwowano objawy choroby posurowiczej, zapalenia stawów, zapalenia naczyń, zapalenia nerek i objawy ze strony nerwów obwodowych (polineuropatia) występujące w czasowym związku z podawaniem streptokinazy. Zatory płucne. Na początku leczenia obserwuje się niekiedy obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, częstoskurcz lub rzadkoskurcz (w pojedynczych przypadkach może nawet dojść do wstrząsu) - z tego względu na początku terapii wlew należy podawać powoli. W trakcie terapii mogą wystąpić bóle głowy i pleców, zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, bóle mięśni, dreszcze i/lub podwyższenie ciepłoty ciała, osłabienie, złe samopoczucie. W pojedynczych przypadkach może wystąpić przejściowe zwiększenie aktywności aminotransferaz i zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi. W kilku przypadkach, szczególnie po podaniu leku do naczyń wieńcowych pacjentom z rozległym zawałem mięśnia sercowego, obserwowano obrzęk płuc pochodzenia pozasercowego. W odosobnionych pzrypadkach w wyniku trombolitycznego leczenia ostrego zawału mięśnia sercowego mogą wystąpić także zaburzenia rytmu serca, utrzymująca się dusznica bolesna oraz niewydolność serca prowadząca do zatrzymania pracy serca i oddychania. Istnieją pojedyncze doniesienia o występowaniu drgawek pochodzenia mózgowego podczas leczenia trombolitycznego, które pozostawały w związku czasowym z niedotlenieniem krążeniowo-pochodnym i krwawieniem śródmózgowym.

  • Działanie z innymi lekami

    Jednoczesne lub uprzednie leczenie środkami przeciwzakrzepowymi lub lekami wpływającymi na tworzenie się lub czynność płytek krwi (np. inhibitory agregacji płytek, dekstran) może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem krwotoku. Przed rozpoczęciem długotrwałej ogólnoustrojowej terapii trombolitycznej streptokinazą, należy zaczekać aż ustapi działanie leków wpływających na tworzenie się lub czynność płytek krwi.

  • Dawkowanie

    Jeśli niezbędne jest zastosowanie leczenia trombolitycznego, a występuje duże stężenie przeciwciał przeciw streptokinazie, lub gdy pacjent był ostatnio leczony streptokinazą (w okresie od 5 dni do 1 roku wcześniej), można zastosować lek fibrynolityczny o podobnym działaniu, np. urokinazę lub t-PA. Preparat podaje się dożylnie lub dotętniczo.Stosowanie układowe. W przypadku krótkotrwałego leczenia trombolitycznego, osobom dorosłym z niedrożnością obwodowych naczyń żylnych i tętniczych należy początkowo podawać dawkę 250 000 j.m. preparatu w ciągu 30 min., a następnie dawki podtrzymujące: 1,5 mln j.m./h przez 6 h. W zależności od wyniku leczenia, 6-godzinny wlew preparatu można powtórzyć następnego dnia. W żadnym przypadku powtórnego leczenia nie należy stosować później niż po upływie 5 dni od podania pierwszej dawki. W krótkotrwałym leczeniu ostrego zawału serca podaje się 1,5 mln j.m. preparatu w ciągu 60 min. Zamiast krótkotrwałego leczenia można rozważyć długotrwałą terapię niedrożnych naczyń obwodowych. W takim przypadku, dawka początkowa wynosi 250 000 j.m. preparatu podawana w ciągu 30 min., a następnie dawka podtrzymująca 100 000 j.m./h. Czas trwania leczenia zależy od rozległości oraz umiejscowienia niedrożności naczynia. W przypadku niedrożności naczyń obwodowych, czas stosowania preparatu nie może przekraczać 5 dni. U pacjentów z zakrzepami centralnych naczyń siatkówki oka, leczenie niedrożności w naczyniach tętniczych należy ograniczyć maksymalnie do 24 h, natomiast niedrożności w obrębie naczyń żylnych - maksymalnie do 72 h. Jeśli z powodu rozległej niedrożności naczyń wskazane jest przedłużenie leczenia trombolitycznego, należy zastosować 1-dniową przerwę, a następnie podawać pacjentowi lek trombolityczny o podobnym działaniu.Stosowanie miejscowe. Pacjentom z ostrym zawałem mięśnia sercowego należy podać do naczyń wieńcowych bolus średnio 20 000 j.m. preparatu oraz dawkę podtrzymującą 2000-4000 j.m./min przez 30-90 min. Pacjentom z ostrą, podostrą i przewlekłą zakrzepicą naczyń obwodowych i zatorami podaje się 1000-2000 j.m. preparatu w odstępach 3-5-minutowych. Czas podawania leku zależy od długości oraz umiejscowienia niedrożności naczynia i może maksymalnie wynosić 3 h przy całkowitej dawce do 120 000 j.m. preparatu. W razie konieczności jednocześnie można przeprowadzić zabieg PTA.W celu szybkiego i całkowitego rozpuszczenia preparatu należy zastosować 5 ml izotonicznego roztworu NaCl; w przypadku podawania leku przy pomocy pompy infuzyjnej jako rozpuszczalników można użyć: izotonicznego roztworu NaCl, płynu Ringera z mleczanem, 5% roztworu glukozy lub fruktozy.

  • Uwagi

    W przypadku krótkotrwałej terapii litycznej trwającej 6 h, w trakcie lub po zakończeniu wlewu preparatu należy podać heparynę, jeśli czas trombinowy lub czas kaolinowo-kefalinowy skrócił się odpowiednio 2- lub 1,5-krotnie w stosunku do wartości kontrolnej. Jeśli wlew preparatu nie jest powtarzany, heparynę należy stosować jednocześnie z doustnymi antykoagulantami. Przedłużoną terapię lityczną kontroluje się przy pomocy pomiaru czasu trombinowego. Należy dążyć do uzyskania 2-4-krotnego wydłużenia czasu trombinowego; począwszy od 16. godziny leczenia konieczne może być jednoczesne podawanie heparyny.

  • Danych o lekach dostarcza: