Spasmalgon

  • Skład

    1 ml roztworu zawiera: 500 mg metamizolu sodu, 0,02 mg bromku fenpiweryny, 2 mg chlorowodorku pitofenonu.

  • Działanie

    Preparat złożony o działajaniu rozkurczowym i przeciwbólowym. Metamizol działa silnie przeciwbólowo i przeciwgorączkowo, wykazuje również niewielkie działanie przeciwzapalne i rozkurczające. Fenpiweryna w umiarkowanym stopniu blokuje zwoje nerwowe i wpływa na zakończenia nerwów przywspółczulnych, co powoduje zmniejszenie napięcia i motoryki mięśni gładkich żołądka, jelit, dróg żółciowych i moczowych. Chlorowodorek pitofenonu wykazuje działanie podobne do papawerynowego z silnym działaniem rozkurczającym na mięśnie gładkie naczyń i pozanaczyniowe. Preparat po podaniu domięśniowym wchłania się szybko z miejsca podania. Biodostępność metamizolu, zarówno po podaniu dożylnym, jak i domięśniowym wynosi ok. 85%. Metamizol jest intensywnie metabolizowany. Jego głównymi metabolitami są: 4-metyloammofenazon, 4-formyloaminofenazon, 5-aminofenazon i 4-acetyloaminofenazon. Główne metabolity wykryto w płynie mózgowo-rdzeniowym i w mleku matki. Wiążą się one z białkami osocza w ok. 60%. Wydalane są głównie przez nerki.

  • Wskazania

    Bóle wywołane stanami skurczowymi mięśni gładkich układu pokarmowego i moczowo-płciowego: silne kurcze żołądka, kolka jelitowa, bolesne skurcze dróg moczowych i pęcherza, kolka nerkowa, kolka żółciowa w przebiegu kamicy dróg żółciowych, bolesne miesiączki.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na składniki preparatu lub inne pochodne pirazolonu. Ciężka niewydolność wątroby i nerek. Ostra przerywana porfiria. Niedobór G-6-PD. Zaburzenia składu krwi takie jak agranulocytoza, leukopenia. Ciąża i okres karmienia piersią. Dzieci do 15 lat. Gruczolak gruczołu krokowego. Atonia pęcherzyka żółciowego i (lub) pęcherza moczowego. Astma wywołana lub zaostrzona przez NLPZ.

  • Środki ostrożności

    Preparat należy wstrzykiwać ostrożnie ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z alergią pokarmową, nadwrażliwością na inne leki (zwłaszcza na leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, NLPZ) lub takimi chorobami atopowymi, jak gorączka sienna, astma oskrzelowa. U pacjentów z chorobami krwi, występującymi obecnie lub w wywiadzie, lek należy podawać jedynie w razie zdecydowanej konieczności, po ustaleniu stosunku korzyści do ryzyka - przez cały okres stosowania leku należy u nich kontrolować skład krwi. Należy zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby (dawki należy ustalać indywidualnie). Możliwe jest bowiem działanie niepożądane metamizolu na nerki lub wydłużenie okresu półtrwania jego metabolitów u osób z zaburzoną czynnością wątroby. Podawanie preparatu należy przerwać, jeśli wystąpią objawy nadwrażliwości lub zaburzenia czynności nerek lub układu krwiotwórczego. Niedrożność mechaniczna przewodu pokarmowego, tj.: achalazja, zwężanie odźwiernika dwunastnicy może prowadzić do zastoju treści żołądkowo-jelitowej i zatrucia, w wyniku nasilonego działania rozkurczającego preparatu. Ponowne podanie leku jest wówczas niewskazane. Podawanie preparatu pacjentom z refluksem żołądkowo-przełykowym, atonią jelitową, porażenną niedrożnością jelita, jaskrą, myasthenia gravis, chorobami serca (arytmia, choroba niedokrwienna serca, zastoinowa niewydolność serca) wymaga szczególnej ostrożności oraz oceny stosunku korzyści do ryzyka ze względu na możliwość pogorszenia stanu pacjenta. Zaleca się stosowanie preparatu u pacjentów powyżej 15 lat. Po pozajelitowym podaniu tego leku dzieciom do lat 15 często występowała zapaść i inne działania niepożądane.

  • Ciąża i laktacja

    Wykazano teratogenne działanie metamizolu w badaniach na zwierzętach (zwiększenie występowania guza Wilmsa u potomstwa). Nie przeprowadzono odpowiednich badań u kobiet w ciąży. Nie należy stosować preparatu w okresie ciąży. Ze względu na to, iż metabolity metamizolu są wydzielane do mleka matki, nie należy podawać leku w okresie karmienia piersią.

  • Efekty uboczne

    Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi są reakcje nadwrażliwości: od lekkich objawów skórnych, jak świąd, rumień, wysypka, pokrzywka, cięższych, tj.: zespół Lyella lub Stevensona-Johnsona, aż do ciężkich reakcji anafilaktoidalnych i wstrząsu (najczęściej po pozajelitowym podaniu leku, zwłaszcza po podaniu dożylnym). Mogą wystąpić: retencja związków azotu we krwi, zaburzenia widzenia, suchość w ustach, zatrzymanie moczu, oliguria, hematuria, śródmiąższowe zapalenie nerek, agranulocytoza (są przypuszczenia, iż ryzyko wystąpienia agranulocytozy jest zdeterminowane genetycznie; ryzyko wystąpienia agranulocytozy po podaniu metamizolu różni się w zależności od szerokości geograficznej). Długotrwałe podawanie leku w dużych dawkach pacjentom z zapaleniem błony śluzowej żołądka lub z chorobą wrzodową może spowodować nasilenie choroby.

  • Działanie z innymi lekami

    Metamizol może nasilać toksyczne działanie na układ krwiotwórczy chloramfenikolu oraz leków o działaniu mielotoksycznym. Tempidon i trójpierścieniowe leki antydepresyjne nasilają działanie metamizolu. Preparat można podawać jednocześnie z butylobromkiem hioscyny, furosemidem, glibenklamidem. U pacjentów leczonych chlorochiną konieczne jest odpowiednie zmniejszenie jej dawki w okresie stosowania preparatu ze względu na istotne zwiększenie maksymalnego stężenia chlorochiny w osoczu. U pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe z grupy kumaryny lub cyklosporynę, należy odpowiednio zmienić dawkę, gdyż metamizol zmniejsza ich aktywność i stężenie w osoczu. Należy unikać jednoczesnego przyjmowania preparatu z innymi lekami przeciwbólowymi oraz NLPZ ze względu na zwiększone ryzyko wstąpienia nadwrażliwości lub innych działań niepożądanych.

  • Dawkowanie

    Domięśniowo. Dawka jednorazowa wynosi 2 do 5 ml, w zależności od ciężkości objawów. W razie konieczności dawkę można powtórzyć po 6-8 h. Dorosłym nie należy podawać leku więcej niż 3 razy w ciągu doby, młodzieży powyżej 15 lat - nie więcej niż 10 ml na dobę (co odpowiada 5 g metamizolu). W razie braku działania terapeutycznego należy przerwać podawanie leku. Po dożylnym podaniu leku najczęściej występowały reakcje nadwrażliwości oraz agranulocytoza, dlatego też nie zaleca się podawania preparatu dożylnie.

  • Uwagi

    Ze względu na cholinolityczne działanie leku, jego długotrwałe stosowanie może prowadzić do zaburzeń akomodacji - należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu podczas przyjmowania preparatu.

  • Danych o lekach dostarcza: