Solutio Ringeri lactate Fresenius

  • Skład

    100 ml roztworu zawiera 601 mg chlorku sodu, 30 mg chlorku potasu, 15,1 mg chlorku wapnia, 310 mg mleczanu sodu, 109,58 mmol chlorków. Osmolarność wynosi 274 mOsm/l, ph 6,0-7,5.

  • Działanie

    Izotoniczny roztwór elektrolitowy o składzie jonowym zbliżonym do składu płynu zewnątrzkomórkowego. Wypełnia łożysko naczyniowe i przywraca równowagę wodno-elektrolitową.

  • Wskazania

    Odwodnienie izotoniczne bez względu na przyczynę (spowodowane m.in. wymiotami, biegunką, przetokami). Wyrównywanie objętości płynów w hipowolemii spowodowanej oparzeniami oraz ubytkami wody lub elektrolitów po zabiegach chirurgicznych. Wstępne wypełnienie łożyska naczyniowego we wstrząsie krwotocznym. Jako rozcieńczalnik lub rozpuszczalnik dla leków i koncentratów elektrolitów niewykazujących niezgodności.

  • Przeciwwskazania

    Przewodnienie. Kwasica mleczanowa. Zastoinowa niewydolność serca. Hipernatremia. Hiperchloremia. Stany wymagające ograniczeń w przyjmowaniu sodu (np. ciężka niewydolność nerek, obrzęk płuc). Niewydolność wątroby. Podwyższone stężenie mleczanów we krwi. Hiperkaliemia. Hiperkalcemia. Jednoczesne stosowanie glikozydów naparstnicy i leków oszczędzających potas. Nie podawać domięśniowo. Preparatu nie należy podawać z krwią przez ten sam zestaw do przetaczania (ryzyko wykrzepiania).

  • Ciąża i laktacja

    W ciąży i okresie karmienia piersią stosować w przypadku zdecydownej konieczności.

  • Efekty uboczne

    Mogą wystąpić: gorączka, zakażenie w miejscu podania, zakrzepica żył lub zapalenie żył rozprzestrzeniające się z miejsca wkłucia, wynaczynienie i hiperwolemia (wskazania do natychmiastowego przerwania wlewu). Może wystąpić zasadowica metaboliczna. Nadmierna podaż preparatu, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku lub z chorobami układu krążenia może powodować niewydolność krążenia i obrzęk płuc.

  • Działanie z innymi lekami

    Nie należy stosować jednocześnie z glikozydami naparstnicy (ryzyko wystąpienia ciężkiej lub mogącej zagrażać życiu arytmii serca, szczególnie u pacjentów z hipokaliemią), lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (amilorid, kanrenian potasu, spironolakton, triametren), ryzyko hiperkaliemii szczególnie u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek. Nie zaleca się łączenia z inhibitorami konwertazy angiotensyny i takrolimusem (ryzyko mogącej zagrażać życiu hiperkaliemii, szczególnie u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek). Szczególnie ostrożnie stosować z lekami moczopędnymi z grupy tiazydów (ryzyko hiperkacemii). Nie podawać łącznie z kortykosteroidami i kortykotropiną.

  • Dawkowanie

    Dożylnie we wlewie kroplowym (do żyły głównej lub żył obwodowych): zależnie od stanu chorego, wieku, masy ciała i wyników badań laboratoryjnych. Szybkość wlewu: 2,5 ml/kg mc./h. Maksymalna dawka dobowa: 40 ml/kg mc.

  • Uwagi

    Podczas podawania płynu należy kontrolować stężenie elektrolitów, równowagę kwasowo-zasadową, szczególnie u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, ciężką niewydolnością nerek, obrzękami z retencją sodu oraz u pacjentów leczonych kortykosteroidami. U pacjentów z ryzykiem hiperkaliemii (m.in. w ciężkiej niewydolności nerek) należy kontrolować stężenie potasu we krwi.

  • Danych o lekach dostarcza: