Solcoseryl

  • Skład

    1 ml roztworu zawiera 42,5 mg bezbiałkowego dializatu z krwi cieląt. Preparat zawiera: parahydroksybenzoesan metylu, etylu i propylu (E218, E214 i E 216) oraz kwas parahydroksybenzoesowy (E 210).

  • Działanie

    Preparat wspomagający procesy naprawcze oraz regulujący zaburzenia metaboliczne. Wspomaga komórkową przemianę materii, zwłaszcza w procesach o dużym zapotrzebowaniu energetycznym, stymuluje fosforylację oksydacyjną, a przez to wytwarzanie w komórkach wysokoenergetycznych fosforanów. Zwiększa stopień wykorzystania tlenu i przyspiesza transport glukozy do niedotlenionych tkanek i komórek o wtórnie upośledzonym metabolizmie. Usprawnia procesy naprawcze i regeneracyjne w tkankach uszkodzonych przez niedokrwienie (poprawa przepływu w następstwie działania metabolicznego). Zapobiega lub zmniejsza wtórne zmiany zwyrodnieniowe oraz odwracalne zmiany komórek i tkanek dzięki stabilizacji błon komórkowych i utrzymywaniu na właściwym poziomie homeostazy osmotycznej i jonowej. Preparat chroni tkanki zagrożone niedotlenieniem lub brakiem substancji odżywczych. Przyspiesza ponowne podjęcie funkcji przez komórki, które zostały uszkodzone w sposób odwracalny z powodu braku tlenu lub substancji odżywczych, jak również przyspiesza gojenie się uszkodzonych tkanek. Wykazano, że działanie roztworu rozpoczyna się około 20 min(10 –30 min) od podania dożylnego i utrzymuje się przez około 3 h.

  • Wskazania

    Ostre i przewlekłe naczyniopochodne uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, zespół psychoorganiczny, miażdżyca zarostowa tętnic obwodowych (stadia II-IV wg Fontaine'a), stopa cukrzycowa, zaburzenia gojenia się ran (żylakowate owrzodzenia podudzi, odleżyny), oparzenia, uszkodzenia skóry i błon śluzowych przez napromieniowanie, przeszczepy skórne.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na substancję czynną, na parahydroksybenzoesan metylu, etylu lub propylu (E218, E214 i E 216) oraz kwas parahydroksybenzoesowy (E 210) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Alergia występująca aktualnie lub w przeszłości (np. choroba atopowa, alergia na białka mleka).

  • Środki ostrożności

    Nie należy podawać w jednym wlewie z innymi preparatami ani we wlewach i wstrzyknięciach sporządzonych inaczej niż podanie tego roztworu. W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia reakcji alergicznej zaleca się, by u pacjentów z nieznanym wywiadem w kierunku alergii przed podaniem preparatu wykonać próbę uczuleniową, podając podskórnie 0,5 ml roztworu. Preparat pochodzi z krwi cielęcej i zawiera potas, dlatego stosując go należy zachować takie same środki ostrożności, jak w przypadku stosowania innych preparatów zawierających potas –należy go np. stosować ostrożnie u pacjentów z hiperkaliemią, niewydolnością nerek, zaburzeniami rytmu serca, zawałem mięśnia sercowego czy stanami wymagającymi podawania leków mogących zwiększać stężenie potasu we krwi. Brak danych dotyczących stosowania u dzieci i młodzieży w wieku do 18 lat.

  • Ciąża i laktacja

    Ze względu na brak danych klinicznych o stosowaniu dializatu z krwi cieląt w czasie ciąży, preparat stosować u kobiet w ciąży tylko wówczas gdy spodziewane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka. Brak danych o stosowaniu preparatu w okresie karmienia piersią. Jeśli zastosowanie roztworu w okresie karmienia piersią jest konieczne, należy zalecić pacjentce odstawienie dziecka od piersi.

  • Efekty uboczne

    Rzadko: nadwrażliwość, reakcje anafilaktyczne (prawdopodobnie wywoływane przez przeciwciała IgE) – jeśli wystąpią, należy odstawić preparat, a w razie konieczności rozpocząć odpowiednie leczenie. Częstość nieznana: ból w miejscu wstrzyknięcia (ze względu na zawartość potasu w roztworze). Zawarte w roztworze parahydroksybenzoesan metylu, etylu i propylu (E 218, E 214 i E216) mogą powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego) i w wyjątkowych przypadkach skurcz oskrzeli.

  • Działanie z innymi lekami

    Roztworu nie należy stosować jednoczenie z innymi preparatami (szczególnie z wyciągiem z miłorzębu japońskiego, naftydrofurylem i wodorofumaranem bencyklanu) z wyjątkiem roztworu soli fizjologicznej i glukozy. Należy zachować ostrożność stosując roztwór jednocześnie z preparatami mogącymi zwiększać stężenie potasu we krwi, takimi jak preparaty zawierające potas, leki moczopędne oszczędzające potas czy inhibitory konwertazy angiotensyny.

  • Dawkowanie

    Dorośli. Miażdżyca zarostowa tętnic obwodowych: dożylnie, 850 mg (10 ampułek po 2 ml) na dobę, zwykle przez okres do 4 tyg. (zależnie od stanu klinicznego pacjenta). Zaburzenia gojenia się ran (żylakowate owrzodzenia podudzi, odleżyny): dożylnie, 425 mg (5 ampułek po 2 ml) 3 razy na tydzień, zwykle przez okres ok. 4 tyg. (zależnie od stanu klinicznego pacjenta), jednocześnie z leczeniem miejscowym zmian. Pozostałe wskazania: domięśniowo, zwykle 85 mg (1 ampułkę 2 ml) raz na dobę lub dożylnie, zwykle 425-850mg (5-10 ampułek po 2 ml) na dobę. Sposób i czas stosowania preparatu zależy od rodzaju stopnia rozwoju choroby - na ogół czas ten wynosi 6 tyg. Dzieci i młodzież: nie określono bezpieczeństwa ani skuteczności stosowania roztworu do wstrzykiwań u dzieci i młodzieży w wieku do 18 lat. Sposób podania. Zaleca się, by zawsze, gdy jest to możliwe i gdy stan kliniczny pacjenta na to pozwala, podawać preparat we wlewie dożylnym, a nie wstrzyknięciu dożylnym, nie należy podawać w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus). W przypadku stosowania dożylnego, preparat należy rozcieńczyć w stosunku, co najmniej 1:1 w roztworze soli fizjologicznej, roztworze glukozy lub roztworze glukozy w soli fizjologicznej i podawać w powolnym wstrzyknięciu lub wlewie (nie należy rozcieńczać roztworami zawierającymi potas). Wlew: preferuje się podawanie roztworu we wlewie, szczególnie wówczas, gdy całkowita objętość rozcieńczanego roztworu może przekroczyć 40 ml. Ustalając szybkość wlewu, należy wziąć pod uwagę stan hemodynamiczny pacjenta. Wstrzyknięcie: jeśli nie można uniknąć podania preparatu poprzez wstrzyknięcie, należy je wykonywać powoli, w ciągu co najmniej 2 min (aby zmniejszyć ryzyko szybkiego podania potasu). Objętość rozcieńczonego preparatu podawanego we wstrzyknięciu nie może przekraczać 40 ml.

  • Danych o lekach dostarcza: