Sermion

  • Skład

    1 fiolka zawiera 4 mg nicergoliny.

  • Działanie

    Nicergolina poprawia warunki metaboliczno-hemodynamiczne w mózgu. Wykazuje także właściwości antyagregacyjne i korzystnie zmienia właściwości hemoreologiczne. Jest wydalana w postaci metabolitów, głównie przez nerki, w minimalnych ilościach z kałem.

  • Wskazania

    Łagodne oraz umiarkowane otępienie.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na nicergolinę, inne pochodne ergotaminy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Świeży zawał mięśnia sercowego. Krwotok. Ciężka bradykardia. Niedociśnienie tętnicze lub niedociśnienie ortostatyczne w wywiadzie. Jednoczesne stosowanie leków α- lub β-mimetycznych.

  • Środki ostrożności

    Stosować ostrożnie u pacjentów ze zwiększonym stężeniem kwasu moczowego we krwi, dną moczanową w wywiadzie i u pacjentów leczonych lekami wpływającymi na metabolizm i wydalanie kwasu moczowego. Nicergolina podawana w dawkach terapeutycznych nie wpływa na zmiany ciśnienia krwi, jednak u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym może powodować stopniowe zmniejszenie ciśnienia. Reakcje włóknienia (np. płuc, serca, zastawek serca i zaotrzewnowe) były związane ze stosowaniem alkaloidów sporyszu, wykazujących działanie agonistyczne w stosunku do receptora serotoninowego 5HT 2β. Stosowanie nicergoliny może wiązać się z ryzykiem wystąpienia objawów jak po zatruciu alkaloidami sporyszu. Po podaniu pozajelitowym nicergoliny stwierdzano (rzadko) zmniejszenie ciśnienia tętniczego - pacjenci po wstrzyknięciu, szczególnie na początku leczenia, powinni odpoczywać przez kilka min.

  • Ciąża i laktacja

    Nie wykazano, aby nicergolina miała działanie teratogenne, jednak w ciąży lek można stosować wyłącznie wtedy, gdy jest to konieczne. Nie wiadomo, czy nicergolina przenika do mleka ludzkiego - nie stosować w okresie karmienia piersią.

  • Efekty uboczne

    Często: dyskomfort w obrębie jamy brzusznej. Niezbyt często: pobudzenie, stan splątania, bezsenność, senność, zawroty głowy, ból głowy, niedociśnienie tętnicze, zaczerwienienie skóry twarzy, zaparcie, biegunka, nudności, świąd, zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi. Częstość nieznana: odczucie gorąca, wysypka. Obserwowano reakcje włóknienia (np. płuc, serca, zastawek serca i zaotrzewnowe) po długotrwałym stosowaniu nicergoliny.

  • Działanie z innymi lekami

    Ostrożnie stosować z: lekami przeciwnadciśnieniowymi (nicergolina może nasilać ich działanie), lekami przeciwagregacyjnymi i przeciwzakrzepowymi (czas krwawienia może być wydłużony); lekami wpływających na metabolizm kwasu moczowego (nicergolina może zmieniać metabolizm i eliminację kwasu moczowego). Ponieważ nicergolina jest metabolizowana poprzez CYP2D6, nie można wykluczyć interakcji z lekami ulegającymi temu samemu procesowi, takimi jak: leki przeciwarytmiczne, leki blokujące receptory β-adrenergiczne czy trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne. Nicergolina może zwiększać działanie nasercowe (hamuje czynność serca) leków blokujących receptory β-adrenergiczne. Jednoczesne spożywanie alkoholu może nasilać działania niepożądane nicergoliny dotyczące układu nerwowego.

  • Dawkowanie

    Domięśniowo: 2 mg (2 ml) 2 razy na dobę. Powolny wlew dożylny: 2-4 mg rozpuszczone w 100 ml roztworu soli fizjologicznej. Wlew może być decyzją lekarza stosowany 2 razy na dobę. Dawkowanie, czas trwania leczenia oraz droga podania zależą do potrzeby klinicznej. W niektórych przypadkach leczenie lepiej rozpoczynać od podawania pozajelitowego, przechodząc następnie na doustne leczenie podtrzymujące.

  • Uwagi

    Podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia zawrotów głowy lub zmęczenia, zwłaszcza na początku leczenia lub przy jednoczesnym spożyciu alkoholu.

  • Danych o lekach dostarcza: