Rodanol

  • Skład

    1 tabl. do przygotowania zawiesiny doustnej zawiera 1 g nabumetonu.

  • Działanie

    Lek z grupy niesteroidowych przeciwzapalnych, zaliczany do względnie wybiórczych inhibitorów COX-2, nie wykazuje wpływu na błonę śluzową żołądka. Wchłaniany w niezmienionej postaci w jelicie cienkim, podlega metabolizmowi "pierwszego przejścia" w wątrobie, ulega szybkiej dystrybucji w organizmie. Aktywny metabolit: kwas 6-metoksy-2-naftylooctowy (6-MNA) jest silnym inhibitorem syntezy prostaglandyn. 6-MNA silnie wiąże się z białkami osocza, przenika przez barierę łożyska i do mleka matki. Jest metabolizowany w wątrobie (o-demetylacja, koniugacja z kwasem glukuronowym). T0,5 aktywnego metabolitu wynosi 24 h; metabolity wydalane są głównie z moczem.

  • Wskazania

    Leczenie przeciwzapalne i przeciwbólowe w chorobie zwyrodnieniowej stawów i reumatoidalnym zapaleniu stawów.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na nabumeton, inne leki z grupy NLPZ lub pozostałe składniki preparatu. Reakcje nadwrażliwości w wywiadzie (napady astmy, pokrzywka, ostre zapalenie błony śluzowej nosa) po zastosowaniu salicylanów lub innych leków z grupy NLPZ. Ciężka niewydolność serca. Czynna, nawracająca lub niedawno przebyta choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy, krwawienie z przewodu pokarmowego lub perforacja. Krwawienie z naczyń mózgowych lub inne czynne krwawienie. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub nerek. Dzieci. III trymestr ciąży i okres karmienia piersią. Nie stosować w leczeniu bólu pooperacyjnego po zabiegu wszczepienia pomostów naczyniowych.

  • Środki ostrożności

    Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów, u których istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego (pacjenci z chorobą wrzodową żołądka i (lub) dwunastnicy w wywiadzie; pacjenci przyjmujący kortykosteroidy o działaniu ogólnym, leki przeciwzakrzepowe, przeciwpłytkowe, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny; osoby w podeszłym wieku) - u tych pacjentów należy stosować najmniejszą możliwą dawkę terapeutyczną nabumetonu i rozważyć leczenie skojarzone z lekami osłonowymi. Należy unikać jednoczesnego stosowania nabumetonu z innymi lekami z grupy NLPZ, łącznie z selektywnymi inhibitorami COX-2. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, przyjmujących leki moczopędne, z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych lub chorobą naczyń mózgu, z zatrzymaniem płynów lub obrzękami, z czynnikami ryzyka chorób układu krążenia (nadciśnienie, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu), z hemofilią, chorobą von Willebranda, ciężką trombocytopenią, z zapaleniem jelita grubego, chorobą Leśniowskiego-Crohna (także w wywiadzie), z zaburzeniami czynności wątroby oraz u pacjentów z chorobą alkoholową. W przypadku wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego, wysypki skórnej, zmian chorobowych dotyczących błon śluzowych lub jakichkolwiek objawów nadwrażliwości lek należy natychmiast odstawić. Lek może maskować objawy istniejącego zakażenia. Preparat zawiera laktozę i nie powinien być stosowany pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

  • Ciąża i laktacja

    Preparat może być stosowany w I i II trymestrze ciąży jedynie w przypadku, gdy spodziewane korzyści dla matki przewyższają potencjalne zagrożenie dla płodu. Stosowanie nabumetonu jest przeciwwskazane w III trymestrze ciąży (u płodu może wywołać przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, a u matki zahamować czynność skurczową macicy). Nie należy stosować preparatu w okresie karmienia piersią. Stosowanie nabumetonu może zaburzać płodność u kobiet - w przypadku kobiet mających trudność z zajściem w ciążę lub badanych w związku z niepłodnością należy rozważyć zakończenie stosowania nabumetonu. Nie zaleca się podawania leku kobietom planującym ciążę.

  • Efekty uboczne

    Bardzo często: biegunka, niestrawność, ból brzucha, zwiększenie wartości wskaźników czynności wątroby do wartości granicznych. Często: nerwowość, szumy uszne, zaburzenia słuchu, obrzęki, zwiększenie ciśnienia tętniczego, nudności, zaparcia, wzdęcia, wymioty, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wysypka, świąd, obrzęki. Niezbyt często: niedokrwistość, dezorientacja, bezsenność, ból i zawroty głowy, senność, ospałość, bezsenność, zaburzenia widzenia, choroby oczu, nadciśnienie, zapalenie naczyń, duszność, zaburzenia oddychania, krwawienie z nosa, choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy, perforacja lub krwawienie z przewodu pokarmowego (niekiedy zakończone zgonem), nadwrażliwość na światło, pokrzywka, łysienie, zwiększona potliwość, zaburzenia układu moczowego, astonia, zmęczenie, miopatia, zwiększenie aktywności AlAT i AspAt do wartości 3-krotnie przekraczających górną granicę normy. Bardzo rzadko: małopłytkowość, leukopenia, reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne, pseudoporfiria, śródmiąższowe zapalenie płuc, żółtaczka, niewydolność wątroby, reakcje pęcherzowe (w tym zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka), śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy, martwica brodawek nerkowych, ostra niewydolność nerek, nadmierne krwawienia miesiączkowe. Ponadto mogą wystąpić: depresja, uspokojenie, omamy, mrowienie, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, smoliste stolce, krwawe wymioty, zaostrzenie zapalenia okrężnicy i choroby Leśniowskiego-Crohna, zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika we krwi, wydłużenie czasu krwawienia. Przyjmowanie nabumetonu długotrwale i w dużych dawkach może być związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka zatorów tętnic (zawał serca, udar).

  • Działanie z innymi lekami

    Nie należy stosować nabumetonu jednocześnie z innymi lekami z grupy NLPZ. Aktywny metabolit nabumetonu ma silne powinowactwo do białek osocza i może wypierać inne leki z połączeń z białkami, przez co może nasilać ich działanie- dotyczy to głównie doustnych leków przeciwzakrzepowych, leków przeciwdrgawkowych z grupy hydantoiny, leków przeciwcukrzycowych pochodnych sulfonylomocznika, sulfonamidów; należy odpowiednio dostosować dawkowanie ww. wymienionych leków. Nabumeton osłabia działanie leków hipotensyjnych oraz moczopędnych. Osłabia działanie przeciwnadciśnieniowe i natriuretyczne inhibitorów ACE; należy monitorować pacjentów z nefropatią, nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą i niewydolnością serca, przyjmujących nabumeton oraz inhibitory ACE. Stosowany z kortykosteroidami zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego. Stosowany z lekami przeciwpłytkowymi lub SSRI zwiększa ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego. Zwiększa stężenie we krwi i nasila toksyczność digoksyny, litu, cyklosporyny oraz metotreksatu.

  • Dawkowanie

    Doustnie. Dorośli: zazwyczaj przyjmuje się zawiesinę przygotowaną z 1 tabl., raz dziennie, wieczorem. W razie potrzeby można dodatkowo podać 1/2-1 tabl., jako pojedynczą dawkę stosowaną rano. Nie należy stosować dawki większej niż 2 g/dobę. U pacjentów w podeszłym wieku podaje się 1/2 tabl., nie należy stosować dawki większej niż 1 g/dobę. U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny

  • Uwagi

    Podczas długotrwałego leczenia, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku, należy kontrolować czynność nerek i wątroby oraz morfologię i rozmaz krwi. Należy unikać ekspozycji na promieniowanie UV w trakcie stosowania preparatu. Pacjenci, u których podczas leczenia preparatem wystąpią zaburzenia widzenia, zawroty głowy, senność lub inne zaburzenia o.u.n. nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. W trakcie leczenia należy unikać spożywania alkoholu.

  • Danych o lekach dostarcza: