Rheumon

  • Skład

    1 g kremu zawiera 100 mg etofenamatu.

  • Działanie

    Niesteroidowy lek przeciwzapalny z grupy pochodnych kwasu antranilowego (fenamatów) o działaniu przeciwbólowym i przeciwzapalnym do stosowania miejscowego. Etofenamat obok hamowania syntezy prostaglandyn, hamuje także uwalniania histaminy, działanie antagonistyczne w stosunku do bradykininy i serotoniny, hamowanie układu dopełniacza i hamowanie uwalniania hialuronidazy. Dzięki właściwościom stabilizującym błony komórkowe, etofenamat zapobiega uwalnianiu enzymów proteolitycznych. W wyniku tego zostają zahamowane zapalne procesy wysiękowe i proliferacyjne oraz ograniczone reakcje anafilaktyczne, a także reakcje na ciało obce. Cmax w osoczu oznaczano po 12-24 h po podaniu. Etofenamat wykazuje duże powinowactwo do wiązania z białkami osocza - 98%; metabolizowany jest w wątrobie przez utlenianie i sprzężenie. Wydala sie w postaci wielu metabolitów (hydroksylacja, rozpad eterów i estrów) wolnych i sprzężonych, w 55% przez nerki i z kałem. T0,5 eliminacji wynosi 3,3 h po podaniu miejscowym.

  • Wskazania

    Tępe urazy: stłuczenia, skręcenia, naciągnięcia mięśni, ścięgien i stawów. Choroba zwyrodnieniowa stawów kręgosłupa, kolanowych, barkowych. Reumatyzm pozastawowy: bóle okolicy krzyżowo-lędźwiowej; zmiany chorobowe w obrębie tkanek miękkich okołostawowych (zapalenie kaletki maziowej, ścięgien, pochewek ścięgnistych, torebek stawowych); zapalenie nadkłykci.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na etofenamat, kwas flufenamowy, inne niesteroidowe leki przeciwzapalne lub którąkolwiek substancję pomocniczą. III trymestr ciąży. Ze względu na niewystarczające dane kliniczne, nie stosować u dzieci i młodzieży.

  • Środki ostrożności

    Nie stosować w przypadku uszkodzeń skóry lub wypryskowych zmian zapalnych na skórze oraz na błony śluzowe lub oczy, dlatego po zastosowaniu preparatu należy umyć ręce lub unikać kontaktu z tymi częściami ciała. Podczas leczenia oraz w okresie 2 tyg. po leczeniu należy unikać ekspozycji leczonych miejsc na słońce i (lub) solarium. Pacjenci chorzy na astmę, przewlekłą obturacyjną chorobę dróg oddechowych, katar sienny lub przewlekły obrzęk błony śluzowej nosa (tzw. polipy nosa) lub przewlekłą infekcję dróg oddechowych, szczególnie w połączeniu z objawami podobnymi do kataru siennego, mogą stosować lek tylko pod warunkiem przestrzegania pewnych środków ostrożności i wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarza. Nie należy stosować preparatu długotrwale i (lub) na duże obszary ciała (ryzyko zwiększenia wchłaniania ogólnoustrojowego). Dzieci nie powinny mieć kontaktu z obszarami skóry leczonej tym preparatem.

  • Ciąża i laktacja

    Ponieważ nie zbadano w pełni wpływu hamowania syntezy prostaglandyn na ciążę u człowieka, etofenamat należy stosować w I i II trymestrze ciąży wyłącznie po ocenieniu przez lekarza stosunku korzyści do ryzyka. Nie należy przekraczać zalecanej dawki dobowej. Stosowanie leku w III trymestrze jest przeciwwskazane. Badania sugerują, iż stosowanie inhibitorów syntezy prostaglandyn we wczesnym okresie ciąży zwiększa ryzyko poronienia, wystąpienia wad rozwojowych serca i wytrzewień wrodzonych. Całkowite ryzyko wystąpienia wrodzonych wad sercowo – naczyniowych zwiększyło się z mniej niż 1% do około 1,5%. Uważa się, że ryzyko zwiększa się wraz z dawką i długością okresu terapii. W ostatnim trymestrze ciąży lek może prowadzić do zahamowania akcji porodowej, wydłużenia ciąży oraz wydłużenia akcji porodowej, może wywierać toksyczny wpływ na układ sercowo-naczyniowy (z przedwczesnym zamknięciem przewodu tętniczego i nadciśnieniem płucnym) i nerki (ze skąpomoczem i małowodziem) u dziecka, zwiększoną skłonność do krwawień u matki i dziecka, jak również zwiększone ryzyko obrzęku u matki. Etofenamat w małym stopniu przenika do mleka matki, w miarę możliwości matki karmiące piersią powinny unikać długotrwałego stosowania preparatu oraz nie mogą przekraczać zalecanej dawki dobowej. Aby uniknąć wchłonięcia leku przez karmione dziecko, kobiety karmiące piersią nie mogą stosować preparatu w okolicach piersi.

  • Efekty uboczne

    Niezbyt często: rumień, pieczenie skóry. Bardzo rzadko: zapalenie skóry (silny świąd, wysypka, obrzęk, wysypka pęcherzowa). Częstość nieznana: reakcja fotouczuleniowa, nadwrażliwość (niespecyficzne reakcje alergiczne i anafilaksje; zwiększona reaktywność układu oddechowego prowadząca do astmy, nasilenia astmy, skurczu oskrzeli lub duszności; różne zaburzenia skóry, w tym różnego rodzaju wysypki, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy i dużo rzadziej złuszczające i pęcherzowe zmiany skórne (włączając martwicę naskórka i rumień wielopostaciowy).

  • Działanie z innymi lekami

    W przypadku stosowania preparatu zgodnie z zaleceniami, nie stwierdzono występowania żadnych interakcji.

  • Dawkowanie

    Zewnętrznie. Stosować pasek długości 5-10 cm (co odpowiada około 1,7-3,3 g) preparatu kilka razy na dobę (3-4) na skórę w zależności od wielkości obszaru objętego bólem i wcierać w powierzchnię nieco większą niż obszar objęty bólem. Lek może być stosowany także pod opatrunek. W większości przypadków dolegliwości reumatycznych wystarczające jest leczenie trwające 3-4 tyg. Leczenie tępych urazów (np. urazów sportowych) może trwać do 2 tyg. Jeśli jednak objawy utrzymują się, pacjent powinien skonsultować się z lekarzem w celu ustalenia dalszego postępowania. Szczególne grupy pacjentów. Nie jest wymagana zmiana dawkowania u pacjentów z zaburzeniami wątroby/nerek. Sposób podania. Należy pokryć kremem powierzchnię nieco większą niż obszar objęty bólem.

  • Danych o lekach dostarcza: