Ranigast

  • Skład

    1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku.

  • Działanie

    Specyficzny, szybko działający antagonista receptorów histaminowych H2. Hamuje zarówno podstawowe, jak i poposiłkowe wydzielanie kwasu solnego oraz zmniejsza wydzielanie pepsyny w soku żołądkowym. Po podaniu dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Po 2 h osiąga maksymalne stężenie we krwi. Działa około 12 h. Jest wydalany z moczem, głównie w postaci nie zmienionej. T0,5 wynosi około 2,5-3 h.

  • Wskazania

    Choroba wrzodowa dwunastnicy oraz łagodna postać choroby wrzodowej żołądka. Zapobieganie i leczenie owrzodzeń dwunastnicy występujących podczas stosowania NLPZ. Owrzodzenia dwunastnicy współistniejące z zakażeniem Helicobacter pylori. Choroba refluksowa przełyku: objawowe leczenie dolegliwości związanych z chorobą refluksową przełyku; refluksowe zapalenie przełyku. Objawowe leczenie nawracających dolegliwości dyspeptycznych nie związanych z chorobą organiczną przewodu pokarmowego. Zespół Zollingera-Ellisona. Zapobieganie krwawieniom z owrzodzenia stresowego u pacjentów ciężko chorych. Zapobieganie nawracającym krwawieniom z wrzodów żołądka i dwunastnicy. Zapobieganie wystąpieniu zespołu Mendelsona.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na ranitydynę lub pozostałe składniki preparatu.

  • Środki ostrożności

    Należy zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością wątroby, u pacjentów w średnim wieku i starszych, z zaburzeniami dyspeptycznymi lub u których zmienił się charakter dolegliwości. Należy unikać stosowania u pacjentów z ostrą porfirią w wywiadzie. Tabletki zawierają żółcień pomarańczową, która może powodować reakcje alergiczne.

  • Ciąża i laktacja

    W ciąży i okresie karmienia piersią stosować jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności.

  • Efekty uboczne

    Rzadko: reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, gorączka, skurcz oskrzeli, niedociśnienie, ból w klatce piersiowej), przemijające zmiany aktywności enzymów wątrobowych, wysypka skórna. Bardzo rzadko: leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza lub pancytopenia z aplazją lub hipoplazją szpiku, wstrząs anafilaktyczny, stany splątania, depresja i omamy (szczególnie u pacjentów ciężko chorych i w podeszłym wieku), ból i zawroty głowy, przemijające zaburzenia dotyczące ruchów mimowolnych, przemijające niewyraźne widzenie, prawdopodobnie w wyniku zaburzenia akomodacji oka, bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, zapalenie naczyń, ostre zapalenie trzustki, biegunka, zapalenie wątroby (komórkowe, kanalikowe lub mieszane) przebiegające z żółtaczką lub bez, zwykle przemijające, rumień wielopostaciowy, wypadanie włosów, bóle stawów i mięśni, śródmiąższowe zapalenie nerek, impotencja, ginekomastia.

  • Działanie z innymi lekami

    Leki średnio silnie i silnie zobojętniające treść żołądkową podane równocześnie z ranitydyną mogą zmniejszać jej wchłanianie, dlatego należy je przyjmować co najmniej 1 h przed lub po podaniu ranitydyny. Równoczesne stosowanie sukralfatu w dużych dawkach (2 g) z ranitydyną może zmniejszyć jej wchłanianie, dlatego sukralfat należy przyjmować 2 h po przyjęciu ranitydyny. Ranitydyna może zmniejszać wchłanianie ketokonazolu i innych leków, których wchłanianie zależy od kwasowości soku żołądkowego. Palenie tytoniu zmniejsza skuteczność ranitydyny.

  • Dawkowanie

    Doustnie. Choroba wrzodowa dwunastnicy i żołądka: zwykle 1 tabl. 2 razy na dobę lub jednorazowo 300 mg przed snem, leczenie trwa 4-8 tyg. Zapobieganie i leczenie owrzodzeń dwunastnicy występujących podczas stosowania NLPZ: 150 mg 2 razy na dobę lub jednorazowo 300 mg przed snem, leczenie trwa 8-12 tyg, zapobiegawczo podczas leczenia NLPZ: 150 mg 2 razy na dobę. Owrzodzenie dwunastnicy współistniejące z zakażeniem Helicobacter pylori 150 mg 2 razy na dobę lub 300 mg jednorazowo na noc równocześnie z amoksycyliną (750 mg 3 razy na dobę) i metronidazolem (500 mg 3 razy na dobę)) przez 2 tyg. Przez 2 kolejne tyg. należy stosować wyłącznie ranitydynę; leczenie podtrzymujące: 150 mg przed snem. Choroba refluksowa przełyku: objawowe leczenie dolegliwości związanych z refluksem żołądkowo-przełykowym - 150 mg 1-2 razy na dobę przez 2-4 tyg.; u dorosłych z refluksowym zapaleniem przełyku - 150 mg 2 razy na dobę lub 300 mg jednorazowo przed snem przez 8-12 tyg.; w przypadku nasilonych objawów zapalenia przełyku - 150 mg 4 razy na dobę przez 12 tyg. Nawracające dolegliwości dyspeptyczne: 150 mg 1-2 razy na dobę przez 6 tyg. Zespół Zollingera-Ellisona: dawka początkowa wynosi 150 mg 3 razy na dobę, do 6 g na dobę. Zapobieganie wystąpieniu zespołu Mendelsona: 150 mg na 2 h przed rozpoczęciem znieczulenia ogólnego, również 150 mg wieczorem w dniu poprzedzającym znieczulenie; w położnictwie można stosować 150 mg co 6 h od początku porodu. Zapobieganie krwawieniom z owrzodzenia stresowego u pacjentów ciężko chorych i nawracającym krwawieniem u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka: 150 mg 2 razy na dobę. Dzieci: choroba wrzodowa - 2 mg/kg mc. do 4 mg/kg mc. 2 razy na dobę, maksymalnie 300 mg na dobę. Pacjenci z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 50 ml/min) maksymalnie 150 mg na dobę; pacjenci przewlekle dializowani: 150 mg bezpośrednio po dializie.

  • Uwagi

    Przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów z owrzodzeniem żołądka należy wykluczyć nowotworowy charakter choroby (preparat maskuje objawy nowotworu żołądka). Pacjenci leczeni jednocześnie NLPZ powinni być poddawani regularnej kontroli (dotyczy szczególnie pacjentów w podeszłym wieku i z chorobą wrzodową). W przypadku wystąpienia bólu i zawrotów głowy lub niewyraźnego widzenia nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

  • Danych o lekach dostarcza: