Ból różnego pochodzenia o dużym nasileniu; gorączka - gdy zastosowanie innych środków jest przeciwwskazane lub nieskuteczne.

1 tabl. zawiera 500 mg soli sodowej metamizolu.

Lek z grupy NLPZ o działaniu przeciwbólowym, przeciwgorączkowym oraz słabym spazmolitycznym; działa także przeciwzapalnie. Mechanizm jego działania polega na hamowaniu aktywności cyklooksygenazy w obrębie ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego. Po podaniu doustnym ulega szybkiej hydrolizie do aktywnego metabolitu: 4-metylo-amino-antypiryny (4-MAA), którego biodostępność wynosi 85%. C_max osiąga po 1,2-2 h od podania. Metabolity metamizolu wiążą się z białkami osocza w mniej niż 60%; wszystkie wydzielane są do mleka kobiecego. 4-MAA metabolizowany jest do metabolitu ostatecznego: 4-formylo-amino-antypiryny oraz w szlaku przemian do 4-amino-antypiryny, która ulega przemianie przez N-acetylo-transferazę do 4-acetylo-amino-antypiryny (4-AcAA). T_0,5 4-MAA wynosi 2,6-3,5 h. Wydalanie 4-MAA jest zwolnione po dawkach wielokrotnych leku (o około 22%) i u pacjentów w podeszłym wieku osób (o około 33%). W marskości wątroby wydalanie wszystkich metabolitów było mniejsze, w chorobach nerek - zmniejszone jest wydalanie 4-FAA i 4-AcAA z niezmienionym klirensem 4-MAA.

Nadwrażliwość na metamizol i inne pochodne pirazolonu oraz pozostałe składniki preparatu. Nadwrażliwość na inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, w szczególności objawiająca się obrzękiem naczynioruchowym, pokrzywką, nieżytem nosa. Zmiany w obrazie morfologicznym krwi (agranulocytoza, leukopenia, niedokrwistość). Ostra niewydolność nerek lub wątroby, ostra porfiria wątrobowa. Astma (wywołana lub zaostrzona przez niesteroidowe leki przeciwzapalne). Wrodzony niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. Nie stosować z innymi lekami z grupy pochodnych pirazolonu (arninofenazon, fenylobutazon, oksyfenbutazon). Nie stosować w ciąży i w okresie karmienia piersią.

Ostrożnie stosować u pacjentów ze skurczowym ciśnieniem tętniczym krwi mniejszym niż 100 mm Hg lub z niewydolnością serca; u pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby, w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy, u pacjentów z astmą oskrzelową, w szczególności jeśli towarzyszy jej polipowate zapalenie błony śluzowej nosa i zatok. Stosowanie leku w dużych dawkach lub długotrwale zwiększa ryzyko agranulocytozy, dlatego lek nie powinien być stosowany dłużej niż 7 dni. W razie wystąpienia objawów agranulocytozy (np. podwyższonej temperatury ciała połączonej z bólem gardła i owrzodzeniami jamy ustnej) reakcji anafilaktycznej (np. duszności, obrzęku języka, obrzęku naczynioruchowego, wysypki czy pokrzywki) należy natychmiast odstawić lek.

Nie dopuszcza się stosować w ciąży i okresie karmienia piersią.

Niezbyt często: osutka polekowa. Rzadko: leukopenia, zmiany skórne grudkowo-plamkowe, mniej nasilone reakcje występują w postaci zmian skórnych i w obrębie błon śluzowych (świąd, pieczenie, zaczerwienienie, pokrzywka, obrzęk), duszność i - rzadziej - zaburzenia żołądka i jelit; mogą one przechodzić w cięższe formy z uogólnioną pokrzywką, ciężkim obrzękiem naczynioruchowym (także w obrębie krtani), ciężkim skurczem oskrzeli, zaburzeniami rytmu serca, spadkiem ciśnienia tętniczego (niekiedy poprzedzonym jego wzrostem). Bardzo rzadko: agranulocytoza, małopłytkowość, nagłe pogorszenie czynności nerek, w niektórych przypadkach może rozwijać się białkomocz, skąpomocz lub bezmocz oraz ostra niewydolność nerek, przewlekłe śródmiąższowe zapalenie nerek z martwicą brodawek nerkowych, retencja wody i jonów sodowych z tworzeniem się obrzęków, napad astmy, zespół Stevens-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wstrząs. Częstość nieznana: niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość aplastyczna, uszkodzenie szpiku, niekiedy kończące się zgonem, ból i zawroty głowy, nudności, wymioty, bóle brzucha, podrażnienie żołądka, biegunka, suchość w jamie ustnej, czerwone zabarwienie moczu, uszkodzenie wątroby. U pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej wywołuje hemolizę krwinek. U pacjentów z zespołem astmy aspirynowej nietolerancja metamizolu objawia się typowo napadami astmy.

Lek nasila działanie leków przeciwzakrzepowych pochodnych kumaryny, doustnych leków przeciwcukrzycowych, sulfonamidów przeciwbakteryjnych i fenytoiny. Może zmniejszać stężenie cyklosporyny we krwi. Inhibitory MAO zwiększają, a barbiturany zmniejszają działanie leku. W połączeniu z chlorpromazyną może wywołać ciężką hipotermię. Jednoczesne stosowanie z alkoholem może wpłynąć na farmakokinetykę obu ksenobiotyków.

Doustnie. Dorośli: w bólach występujących sporadycznie i gorączce - 1-2 tabl. jednorazowo. Maksymalna dawka doustna: jednorazowa - 1 g; dobowa - 3 g. Nie stosować dłużej niż 7 dni.

W razie zatrucia można stosować leczenie diurezą forsowaną lub dializą otrzewnową.