Prepidil

  • Skład

    3 g żelu zawiera 500 µg dinoprostonu.

  • Działanie

    Dinoproston jest prostaglandyną E2 (PGE2), należy do grupy naturalnych nienasyconych kwasów tłuszczowych. Podany do szyjki macicy przyspiesza jej dojrzewanie w celu wspomagania indukcji porodu. Dokładny mechanizm działania nie został dotychczas w pełni wyjaśniony, jednakże doświadczalnie wykazano, że po podaniu dinoprostonu objętość krwi krążącej w szyjce wzrasta, podobnie jak w początkowych etapach spontanicznego porodu. Po podaniu do szyjki macicy 500 µg dinoprostonu (w postaci żelu) maksymalne stężenie w osoczu obserwowano po upływie 30-40 min. Następnie poziom ten szybko wraca do normy niezależnie od skurczów macicy.

  • Wskazania

    Wspomaganie indukcji porodu o czasie, kiedy jest to konieczne z przyczyn położniczych lub internistycznych.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na prostaglandyny lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Stosowanie u pacjentek, u których istnieją przeciwwskazania do stosowania preparatów nasilających skurcze macicy, lub u których przeciwwskazane są przedłużające się skurcze macicy, np. w następujących przypadkach: ciąża mnoga; wielorództwo wysokiego stopnia (sześć lub więcej donoszonych ciąż); opóźnione wstawianie się główki; przebyte wcześniej operacje macicy, takie jak cięcie cesarskie lub histerektomia; niewspółmiemość porodowa (miednicowo-główkowa); nagłe stany położnicze, w których wskaźnik korzyści do ryzyka dla płodu lub dla matki przemawia za wykonaniem operacji chirurgicznej; położenie płodu inne niż główkowe; podejrzenie kliniczne wczesnego zagrożenia płodu na podstawie jego czynności serca; zakażenie dolnych dróg rodnych; niezdiagnozowane upławy i (lub) nieprawidłowe krwawienia w czasie ciąży; trudny i (lub) traumatyczny poród w wywiadzie; część przodująca nad wchodem miednicy; czynna choroba serca, płuc, nerek lub wątroby; pęknięcie błon płodowych; łożysko przodujące.

  • Środki ostrożności

    Preparat powinien być stosowany wyłącznie w szpitalach i klinikach ze specjalistycznymi oddziałami ginekologicznymi i tylko wtedy, kiedy zapewniona jest 24 h opieka medyczna. Przed i w trakcie jego podawania konieczne jest staranne monitorowanie skurczów macicy, stanu płodu i cech szyjki (otwarcie, zmiękczenie i rozszerzenie), aby wykryć wszelkie niepożądane reakcje np. nadmierne napięcie, utrzymujące się skurcze macicy lub stan zagrożenia płodu. W przypadku stwierdzonej w przeszłości hipertonii macicy lub nadmiernej jej kurczliwości należy zalecić ciągłe monitorowanie skurczów oraz stanu matki i płodu. Wymagana jest ostrożność u pacjentek z zaburzeniami krążenia, wątroby lub nerek, czynną astmą lub astmą, jaskrą (lub zwiększonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym), padaczką, nadciśnieniem tętniczym lub pęknięciem błon płodowych w wywiadzie. W przypadku utrzymujących się silnych skurczów, ryzyko pęknięcia macicy powinno być zawsze wzięte pod uwagę. Przed zastosowaniem preparatu powinny zostać starannie ocenione proporcje miednicowo-główkowe. Leczenie pacjentek z nadmiernym napięciem ściany macicy lub jej nadmierną kurczliwością, lub u których czynność serca płodu budzi niepokój powinno mieć na celu zachowanie dobrego stanu ogólnego płodu i matki. W przypadku nadmiernej aktywności lub nieprawidłowego bólu macicy, powinna być wzięta pod uwagę możliwość pęknięcia macicy. Następstwem pęknięcia macicy może być przedostanie się do krążenia kobiety ciężarnej zatorowego materiału tkankowego pochodzenia płodowego (między innymi płynu owodniowego). Ze względu na obecność antygenów pochodzących od płodu w tym materiale tkankowym, u kobiety może dojść do reakcji anafilaktoidalnej tzw. "ciążowy zespół anafilaktoidalny". Stosowanie egzogennych prostaglandyn może nasilić reakcję na oksytocynę. U noworodków, które przez długi czas leczone były prostaglandyną E1 obserwowano rozrost kości; nie wykazano tego typu wpływu na kości podczas krótkotrwałego stosowania preparatu. Żelu nie należy nakładać powyżej ujścia wewnętrznego szyjki, ponieważ przy podaniu zewnątrzowodniowym obserwowano nadmierną stymulację macicy. Pacjentki z ciężkimi chorobami nerek lub wątroby związanymi z zaburzeniami metabolicznymi należy poddać ściślejszej obserwacji.

  • Ciąża i laktacja

    Preparat może być stosowany jedynie w ciąży, w celu wspomagania indukcji porodu.

  • Efekty uboczne

    U matki: zatrzymanie akcji serca, reakcje nadwrażliwości (np. reakcja anafilaktyczna, wstrząs anafilaktyczny, reakcja rzekomoanafilaktyczna), astma, skurcz oskrzeli, kaszel, duszność, uczucie ucisku w klatce piersiowej, rzężenia grubobańkowe nad polami płucnymi, biegunka, nudności, wymioty, wysypka, ból pleców, nadciśnienie tętnicze, nieprawidłowe skurcze macicy (występujące ze zwiększoną częstością, ze zwiększonym napięciem lub wydłużone w czasie) z lub bez zmiany częstości akcji serca płodu, pęknięcie macicy, odklejenie łożyska, zator tętnicy płucnej/zator płynem owodniowym, nagłe rozszerzenie szyjki macicy, uczucie ciepła, ból, podrażnienie w obrębie pochwy, gorączka, zwiększenie liczby białych krwinek. U płodu/noworodka: stan zagrożenia płodu/zaburzenia częstości akcji serca płodu w czasie lub następujące po leczeniu preparatem, ocena stanu noworodka po porodzie na mniej niż 7 punktów w skali Apgar, kwasica u płodu. Ciąża, połóg i okres okołoporodowy: poród martwego płodu, poród przedwczesny. Istnieje ryzyko zakażeń miejscowych w wyniku zewnątrzowodniowego podania żelu.

  • Działanie z innymi lekami

    Prostaglandyny nasilają działanie oksytocyny na macicę, dlatego nie powinny być podawane równocześnie. W razie następującego po sobie zastosowania tych preparatów zaleca się ścisłą obserwację pacjentki. Zalecany odstęp czasu pomiędzy dożylnymi podaniami oksytocyny i stosowaniem preparatu wynosi 6-12 h.

  • Dawkowanie

    Podanie do szyjki macicy. Aby produkt został prawidłowo podany, pacjentka powinna leżeć na wznak i mieć założony wziernik dopochwowy celem uwidocznienia szyjki macicy. Całą zawartość strzykawki (3 g) należy wstrzyknąć delikatnie i w sposób jałowy do kanału szyjki przy pomocy załączonego do opakowania jałowego plastikowego cewnika. Następnie należy delikatnie usunąć plastikowy cewnik z kanału szyjki. Żelu nie należy podawać powyżej ujścia wewnętrznego szyjki. Po podaniu żelu pacjentka powinna pozostać w pozycji leżącej przez co najmniej 15 min, aby maksymalnie ograniczyć wypływanie żelu. Zawartość strzykawki może być stosowana tylko u jednej pacjentki. Nie należy próbować podawać małej ilości żelu pozostałego w plastikowym cewniku.

  • Danych o lekach dostarcza: