Polfilin

  • Skład

    1 tabl. powl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 400 mg pentoksyfiliny.

  • Działanie

    Pentoksyfilina ułatwia przepływ krwi przez naczynia włosowate, poprawiając ukrwienie tkanek. Wykazuje następujące właściwości: zwiększa elastyczność erytrocytów, hamuje agregację erytrocytów, hamuje agregację płytek krwi poprzez nasilenie syntezy prostacykliny, zmniejsza patologicznie zwiększone stężenie fibrynogenu, hamuje przyleganie leukocytów do śródbłonka, zmniejsza aktywację leukocytów i wynikające z niej uszkodzenie śródbłonka, zmniejsza lepkość krwi. Opisano też nieznaczne działanie rozszerzające naczynia i inotropowo dodatnie. Pentoksyfilina szybko i prawie całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego, ulega metabolizmowi pierwszego przejścią w wątrobie, biodostępność wynosi 20-30%. Cmax występuje po ok. 2 h od przyjęcia leku. T0,5 pentoksyfiliny wynosi około 1,6 h, a metabolitów - 1-1,6 h. Jest wydalana głównie z moczem w postaci metabolitów.

  • Wskazania

    Chromanie przestankowe. Zaburzenia krążenia w obrębie gałki ocznej (ostre i przewlekłe zaburzenia krążenia w obrębie siatkówki i naczyniówki oka). Zaburzenia czynności ucha wewnętrznego (np. zaburzenia słuchu, nagła utrata słuchu) spowodowane zmianami krążenia. Stany niedokrwienia mózgu (stany po udarze mózgu, zaburzenia czynności mózgu pochodzenia naczyniowego z objawami takimi jak: brak koncentracji, zawroty głowy, zaburzenia pamięci).

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na pentoksyfilinę, inne pochodne metyloksantyny lub pozostałe składniki preparatu. Niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu. Krwawienie o znacznym nasileniu i choroby z dużym ryzykiem krwotoków. Wylew do siatkówki.

  • Środki ostrożności

    Po wystąpieniu pierwszych objawów reakcji anafilaktycznej lub anafilaktoidalnej, pentoksyfilinę należy natychmiast odstawić oraz poinformować lekarza. Ostrożnie stosować u pacjentów z niedociśnieniem lub ciężką chorobą naczyń wieńcowych, ponieważ możliwe jest wystąpienie przemijającego niedociśnienia, które sporadycznie może wywołać zmniejszenie przepływu w naczyniach wieńcowych. Należy rozpocząć leczenie od małych dawek u pacjentów z niedociśnieniem lub u pacjentów z niestabilnym krążeniem, a także u pacjentów, u których zmniejszenie ciśnienia tętniczego wiąże się ze szczególnym ryzykiem (np. pacjenci z ciężką chorobą wieńcową lub istotnym zwężeniem naczyń krwionośnych zaopatrujących mózg) - w takich przypadkach dawkę należy zwiększać stopniowo. Szczególnie wnikliwie należy obserwować pacjentów z: zaburzeniami czynności nerek, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, ciężkimi zaburzeniami rytmu serca, zawałem mięśnia sercowego, niedociśnieniem, ze zwiększoną skłonnością do krwawienia spowodowaną (np. zaburzeniami krzepnięcia), leczonych jednocześnie antagonistami witaminy K, innymi lekami przeciwzakrzepowymi lub lekami przeciwcukrzycowymi. Nie ustalono dotychczas bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku u dzieci.

  • Ciąża i laktacja

    Nie zaleca się stosowania preparatu w ciąży. Lek przenika do mleka matki w niewielkich ilościach, które nie powinny mieć wpływu na niemowlę, jednak ze względu na brak wystarczających danych, stosowanie preparatu w okresie karmienia piersią powinno być ograniczone do szczególnie uzasadnionych przypadków.

  • Efekty uboczne

    Rzadko: reakcje anafilaktyczne, reakcje anafilaktoidalne, reakcje nadwrażliwości (takie jak świąd, rumień, pokrzywka), ból i zawroty głowy, arytmia, tachykardia. Bardzo rzadko: trombocytopenia, cholestaza wewnątrzwątrobowa, zwiększenie aktywności AlAT, AspAT i fosfatazy alkalicznej, objawy dławicy piersiowej, epizody krwawienia (na skórze, błonach śluzowych, w żołądku, w obrębie jelit), pobudzenie, zaburzenia snu. Pojedyncze przypadki: ciężkie reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny). Częstość nieznana: jałowe zapalenie opon mózgowych (przede wszystkim u pacjentów z chorobami tkanki łącznej), uderzenia gorąca, niedociśnienie, nudności, wymioty, wzdęcia, uczucie pełności, biegunka. W ciężkich przypadkach dochodzi zwykle do krwawienia z przewodu pokarmowego, układu moczowo-płciowego, z obszarów ciała z licznymi ranami, w tym pooperacyjnymi, w związku z wystąpieniem czynników ryzyka krwawień. Związek przyczynowo-skutkowy między terapią pentoksyfiliną a występowaniem krwawienia nie został ustalony.

  • Działanie z innymi lekami

    Działanie obniżające stężenie cukru we krwi wywołane przez insulinę lub doustne leki przeciwcukrzycowe może być nasilone - dlatego zaleca się, aby pacjenci poddani leczeniu cukrzycy byli uważnie obserwowani. Pentoksyfilina może nasilać działanie leków hipotensyjnych i innych leków, które mogą obniżać ciśnienie tętnicze. Odnotowano przypadki nasilenia działania przeciwzakrzepowego u pacjentów leczonych jednocześnie pentoksyfiliną i lekami z grupy antagonistów witaminy K. Zaleca się obserwację działania przeciwzakrzepowego u tych pacjentów podczas rozpoczynania stosowania pentoksyfiliny oraz zmiany dawki. Szczególnie uważnie należy obserwować pacjentów stosujących leki, które mogą powodować krwawienia, takie jak leki przeciwzakrzepowe i leki przeciwagregacyjne, jak aspiryna. Pentoksyfiliny nie należy podawać jednocześnie z ketorolakiem, ponieważ zwiększa się ryzyko krwawienia i (lub) wydłużenia czasu protrombinowego. U niektórych pacjentów podczas jednoczesnego stosowania pentoksyfiliny i teofiliny może wystąpić zwiększenie stężenia teofiliny we krwi i nasilenie działań niepożądanych teofiliny.

  • Dawkowanie

    Doustnie, dorośli: 1 tabl. 2-3 razy na dobę. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami krążenia działanie preparatu można przyspieszyć przez jednoczesne podanie pentoksyfiliny doustnie i we wlewie dożylnym. U pacjentów z obniżonym lub zmiennym ciśnieniem tętniczym może być konieczne specjalne dawkowanie preparatu. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny

  • Uwagi

    Ze względu na możliwe działania niepożądane preparat może ograniczać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

  • Danych o lekach dostarcza: