Penicillinum crystallisatum TZF

  • Skład

    1 fiolka zawiera 1 000 000 j.m., 3 000 000 j.m. lub 5 000 000 j.m. benzylopenicyliny potasowej.

  • Działanie

    Antybiotyk β-laktamowy, penicylina wrażliwa na działanie β-laktamazy. Mechanizm bakteriobójczy polega na hamowaniu biosyntezy ściany komórek bakterii. Działa bakteriobójczo m.in. na gronkowce (z wyjątkiem szczepów wytwarzających penicylinazę), paciorkowce (grupa A,C, G, H, L i M) i pneumokoki. Działa również na: Neisseria, Corynebacterium diphtheriae, Listeria monocytogenes, Bacillus anthracis, niektóre szczepy Clostridium spp., Leptospira, Treponema pallidum, Actinomyces bovis. Niektóre szczepy pałeczek gram-ujemnych np. większość szczepów Escherichia coli, wszystkie szczepy Proteus mirabilis, Salmonella i Shigella oraz niektóre szczepy Aerobacter aerogenes i Alcaligenes faecalis, są wrażliwe bądź umiarkowanie wrażliwe na penicylinę, ale tylko w wysokich stężeniach po podaniu dożylnym. Oporność na penicylinę wykazują gronkowce wytwarzające penicylinazę (około 70-95% wszystkich szczepów gronkowców). Benzylopenicylina bardzo szybko wchłania się do krwi po podaniu domięśniowym. T0,5 we krwi wynosi około 30 min. Okres ten jest wydłużony u osób z niewydolnością nerek (nawet do 10 h) oraz noworodków. Wiązanie z białkami osocza wynosi 45-65%. Benzylopenicylina przenika m.in. do płynu opłucnowego, osierdziowego, torebki stawowej, żółci, nerek, błon śluzowych i moczu, słabiej do płynu owodniowego, krwi płodu, mięśni i płynu mózgowo-rdzeniowego. Źle przenika do kości, tkanki mózgowej, cieczy wodnistej oka i mleka matki. Jest częściowo metabolizowana w wątrobie i wydalana głównie z moczem.

  • Wskazania

    Ciężkie zakażenia wywołane przez bakterie wrażliwe na benzylopenicylinę, gdy konieczne jest szybkie uzyskanie dużych stężeń antybiotyku we krwi: zapalenie migdałków podniebiennych, zapalenie płuc, oskrzeli, przewlekłe zapalenie wsierdzia (wywołane przez paciorkowce, w tym również grup A, pneumokoki i gronkowce), ostry rzut gorączki reumatycznej powodowany zakażeniem paciorkowcowym, kiła nabyta lub wrodzona (Treponema pallidum), meningokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, rzeżączka (Neisseria gonorrhoeae).

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na antybiotyki β-laktamowe.

  • Środki ostrożności

    Przed podaniem leku należy przeprowadzić dokładny wywiad dotyczący skłonności do reakcji nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny lub inne alergeny, w związku z możliwością wystąpienia reakcji anafilaktycznej. Preparat zawiera potas (dawka 1 mln j.m. zawiera 63 mg potasu) - podawanie dawek benzylopenicyliny w postaci soli potasowej (10 do 100 mln j.m. na dobę i/lub długotrwałe stosowanie może powodować ostre zatrucie potasem - ostrożnie u pacjentów z osłabioną czynnością nerek i kontrolujących zawartość potasu w diecie. Wystąpienie biegunki w trakcie przyjmowania lub zaraz po odstawieniu antybiotyku może być oznaką rzekomobłoniastego zapalenia jelit - zaleca się odstawienie preparatu i zastosowanie odpowiedniego leczenia. Ostrożnie u pacjentów z niewydolnością nerek (ryzyko podrażnienia mózgu, drgawek, śpiączki) i chorobami układu sercowo-naczyniowego - u tych grup pacjentów należy rozważyć zmniejszenia dawki.

  • Ciąża i laktacja

    Preparat może być stosowany u kobiet w ciąży tylko w przypadku zdecydowanej konieczności, gdyż brak jest odpowiednio liczebnych i dobrze kontrolowanych badań u kobiet w ciąży. Ostrożnie stosować w okresie karmienia piersią, gdyż lek w niewielkich ilościach przenika do mleka matki.

  • Efekty uboczne

    Przemijająca nadmierna ruchliwość, pobudzenie, niepokój, senność, stan dezorientacji, zawroty głowy (objawy te ustępują po odstawieniu leku), objawy zatrucia potasem (wzmożone odruchy, drgawki, śpiączka - mogą wystąpić u pacjentów z niewydolnością nerek i/lub przyjmujących duże dawki leku), rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, kandydoza skóry i błon śluzowych, zaczerwienienie zwłóknienie, atrofia, zakrzepowe zapalenie żył w miejscu podania, odczyn Jarisch-Herxheimera (objawiający się gorączką, uczuciem ogólnego rozbicia oraz bólem głowy, występuje niekiedy podczas leczenia kiły), niewielkie przemijające zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej. Niezbyt często: wysypki, świąd, pokrzywka. Rzadko: neutropenia, eozynofilia, trombocytopenia, niedokrwistość hemolityczna (zwłaszcza u pacjentów stosujących duże dawki), rumień wielopostaciowy Bardzo rzadko: arytmia, zwiększenie stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny, śródmiąższowe zapalenie nerek, ciężkie reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, choroba posurowicza, wstrząs anafilaktyczny), zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, pęcherzowe złuszczające zapalenie skóry.

  • Działanie z innymi lekami

    Probenecyd oraz leki wypierające penicylinę z jej połączeń z białkami osocza zwiększają stężenie antybiotyku we krwi. W skojarzeniu z lekami o działaniu bakteriostatycznym (m.in. erytromycyna, tetracyklina) zachodzi ryzyko osłabienia działania bakteriobójczego penicyliny. Lek może osłabiać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych (zaleca się stosować podczas leczenia dodatkowe skuteczne metody antykoncepcji). U pacjentów stosujących duże dawki może wystąpić fałszywie dodatni wynik testu Coombsa.

  • Dawkowanie

    Dorośli domięśniowo lub dożylnie (we wstrzyknięciu trwającym 3-5 min lub we wlewie kroplowym) zazwyczaj 1 - 5 mln j.m. na dobę w 4-6 dawkach podzielonych co 4-6 h. W bardzo ciężkich zakażeniach podaje się do 20 mln j.m. (lub więcej) na dobę; w ciężkich zakażeniach wywołanych przez paciorkowce, pneumokoki, gronkowce (zapalenie płuc, wsierdzia, opon mózgowo-rdzeniowych) minimalna dawka dobowa wynosi 5 mln j.m. Dawkowanie w kile zależy od okresu choroby i wieku pacjenta. Dzieci domięśniowo lub dożylnie: dzieci do 3 rż.: 50 000 - 80 000 j.m./kg mc./dobę w 2-4 dawkach co 6-12 h; dzieci 3-14 rż.: 90 000 - 120 000 j.m./kg mc./dobę w w 2-4 dawkach co 6-12 h. Pacjenci z niewydolnością nerek: klirens kreatyniny 50-30 ml/min, maksymalna dawka 1 500 000 j.m. co 4 h; klirens kreatyniny 30-10 ml/min, dawka maksymalna 1 000 000 j.m. co 4 h, klirens kreatyniny

  • Uwagi

    Przed rozpoczęciem leczenia preparatem należy przeprowadzić badanie lekowrażliwości wyizolowanego drobnoustroju wywołującego zakażenie. Leczenie może być wdrożone przed uzyskaniem wyniku lekowrażliwości drobnoustroju, ale po uzyskaniu wyniku antybiogramu może być konieczna odpowiednia zmiana leku. Podczas długotrwałego leczenia (zwłaszcza przy zastosowaniu dużych dawek), wskazane jest okresowe kontrolowanie czynności nerek, wątroby oraz układu krwiotwórczego.

  • Danych o lekach dostarcza: