Ossopan

  • Skład

    1 tabl. powl. zawiera 200 mg kompleksu osseiny i hydroksyapatytu, co odpowiada około 107 mg hydroksyapatytu, 43 mg wapnia i 20 mg fosforu.

  • Działanie

    Składniki organiczne macierzy kostnej wraz z mikrokryształami hydroksyapatytu, w których wapń i fosfor występują w fizjologicznej, zbilansowanej proporcji. Osseina zawiera białkowe i niebiałkowe składniki, co ma pozytywny wpływ na formowanie tkanki kostnej. Kompleks osseinowo-hydroksyapatytowy bardzo dobrze się wchłania, powoli, w sposób ciągły i tym samym nie powoduje znacznych wahań stężenia wapnia we krwi w porównaniu z solami wapnia. Powolne rozpuszczanie kompleksu prowadzi do przedłużonego wchłaniania.

  • Wskazania

    Uzupełnienie niedoborów wapnia w okresie ciąży i karmienia piersią. Leczenie wspomagające w osteoporozie.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na składniki preparatu. Hiperkalcemia. Hiperkalciuria. Kamica nerkowa pochodzenia wapniowego lub zwapnienie tkanek. Długotrwałe unieruchomienie z towarzyszącą hiperkalcemią i (lub) hiperkalciurią. Jednoczesne stosowanie preparatów wapnia. Ciężka niewydolność nerek. Dializoterapia.

  • Środki ostrożności

    Ostrożnie stosować u pacjentów z podwyższonym ciśnieniem krwi lub zwiększonym stężeniem wapnia w moczu, u tych pacjentów należy odpowiednio dostosować dawkę leku. Długotrwałe stosowanie nie jest zalecane u pacjentów z dużym ryzykiem kamicy nerkowej pochodzenia wapniowego i u pacjentów z chorobami nerek. Brak doświadczenia ze stosowaniem preparatu u dzieci.

  • Ciąża i laktacja

    Preparat może być stosowany w okresie ciąży i karmienia piersią tylko wtedy, gdy jest to konieczne.

  • Efekty uboczne

    Hiperkalcemia (w przypadku długotrwałego leczenia dużymi dawkami), nudności, bóle brzucha, zaparcia, wysypka, świąd, hiperkalciuria (w przypadku długotrwałego przyjmowania dużych dawek).

  • Działanie z innymi lekami

    Ze względu na tworzenie związków chelatowych, preparat zmniejsza wchłanianie tetracyklin i preparatów żelaza - należy go podawać 4 h po przyjęciu żelaza lub tetracyklin. Jednoczesne stosowanie glikozydów nasercowych, np. digoksyny zwiększa ryzyko arytmii (należy obserwować objawy kliniczne i jeśli to konieczne oznaczyć stężenie wapnia we krwi i wykonać badanie EKG). Sole wapnia zmniejszają wchłanianie bifosfonianów, należy zachować odstęp 2 h między podaniem leków. Tiazydowe leki moczopędne zwiększają ryzyko hiperkalcemii.

  • Dawkowanie

    Doustnie. Dorośli. Osteoporoza: 2-4 tabl. 2 razy na dobę. Regulacja równowagi wapniowo-fosforowej w okresie ciąży i karmienia piersią: 1-2 tabl. na dobę. Tabletki należy połykać, popijając niewielką ilością wody.

  • Uwagi

    Preparat powinien być stosowany w połączeniu z witaminą D, podczas jednoczesnego podawania należy kontrolować zawartość wapnia we krwi i w moczu. Podczas długotrwałego leczenia i (lub) niewydolności nerek należy kontrolować stężenie wapnia w moczu; jeżeli wydalanie wapnia osiągnie 7,5 mmol/24 h (300 mg/24 h) u pacjentów dorosłych i 0,12-0,15 mmol/kg mc./24 h (5-6 mg/kg mc./24 h) u dzieci, należy zmniejszyć dawkę lub odstawić lek. U pacjentów z niewydolnością nerek należy regularnie kontrolować stężenie wapnia we krwi i moczu, stężenie fosforu we krwi oraz unikać podawania dużych dawek preparatu.

  • Danych o lekach dostarcza: