Omnadren

  • Skład

    1 ampułka (1 ml) zawiera 60 mg fenylopropionianu testosteronu, 30 mg propionianu testosteronu, 60 mg izokapronianu testosteronu, 100 mg dekanonianu testosteronu. Preparat zawiera olej arachidowy z orzeszków ziemnych oraz alkohol benzylowy.

  • Działanie

    Preparat złożony z syntetycznych estrów naturalnego męskiego hormonu płciowego - testosteronu, do stosowania pozajelitowego. Wykazuje silne działanie androgenne, pobudza rozrost jąder, gruczołu krokowego, pęcherzyków nasiennych, wpływa na spermatogenezę. Inicjuje powstanie II i III rzędowych cech płciowych. Kształtuje cechy psychiczne mężczyzn, osłabia objawy okresu przekwitania męskiego. Wykazuje działanie anaboliczne, powodując rozrost mięśni szkieletowych, zwiększa gęstość mineralną kości, pobudza wytwarzanie erytropoetyny w nerkach, zwiększa stężenie hemoglobiny. U mężczyzn z niedoczynnością przysadki testosteron usuwa objawy hipogonadyzmu. Jest nieskuteczny w leczeniu impotencji nie spowodowanej hipogonadyzmem. U kobiet wykazuje działanie antagonistyczne do estrogenów, hamuje wydzielania gonadotropin z przysadki, hamuje laktację. Mieszanina estrów zawarta w preparacie powoduje różne w czasie wchłanianie i wydzielanie testosteronu. Tmax testosteron osiąga w osoczu w ciągu 24-48 h od chwili wstrzyknięcia, a stężenie hormonu w osoczu wraca do wartości wyjściowych po 21 dniach od podania preparatu. Działanie androgenne propionianu testosteronu rozpoczyna się natychmiast po wstrzyknieciu i trwa przez 24 h. Izokapronian i fenylopropionian testosteronu rozpoczynają swoje działanie po 24 h i utrzymuje się ono przez ok. 2 tyg. Dekanonian testosteronu zaczyna działać gdy ustaje działanie izokapronianu i fenylopropionianu testosteronu i trwa do 2 tyg. Testosteron wiąże się w ok. 98% ze specyficzną frakcją globulin, wiążącą testosteron i estradiol. Jest metabolizowany w wątrobie, a wydalany głównie z moczem.

  • Wskazania

    Mężczyźni: testosteronowa terapia zastępcza w hipogonadyzmie męskim, gdy niedobór testosteronu jest potwierdzony przez objawy kliniczne i badania biochemiczne, opóźnione dojrzewanie, zespoły pokastracyjne, impotencja spowodowana niedoborem testosteronu, zaburzenia spermatogenezy. Kobiety: wyjątkowo w schorzeniach związanych z hiperestrogenizmem.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na estry testosteronu, olej arachidowy, orzeszki ziemne, soję lub alkohol benzylowy. Zespół nerczycowy. Mężczyźni: rak sutka, podejrzenie lub rak gruczołu krokowego. Kobiety: ciąża i okres karmienia piersią.

  • Środki ostrożności

    W przypadku wystąpienia bolesnego wzwodu prącia należy przerwać stosowanie preparatu. U pacjentów z rakiem sutka terapia androgenowa może być przyczyną hiperkalcemii z powodu stymulacji osteolizy, może to nasilać przerzuty do kości, stąd może być konieczne przerwanie leczenia. Występujące zapalenie wątroby jest powodem do przerwania leczenia. Występujący obrzęk z lub bez zastoinowej niewydolności krążenia u pacjentów z istniejącą chorobą wątroby, serca lub nerek może być powodem do przerwania podawania leku. Preparat stosować szczególnie ostrożnie u pacjentów z opóźnionym dojrzewaniem, oraz u osób z nadciśnieniem tętniczym. Stosowanie testosteronu jako środka dopingującego może być przyczyną groźnych działań niepożądanych. Nagłe odstawienie preparatu o przedłużonym uwalnianiu nie jest przeciwwskazane, poza powolnym powrotem objawów hipogonadyzmu czy zespołu ADAM (zespół częściowego niedoboru androgenów u starszych mężczyzn) lub PADAM (zespół częściowego niedoboru androgenów u starszych mężczyzn) czy też utratą libido u niektórych kobiet, nie opisano objawów zagrażających życiu czy zdrowiu.

  • Ciąża i laktacja

    Preparat jest przeciwwskazany w ciąży i podczas karmienia piersią. Stosowanie leku u mężczyzn, zwłaszcza w dużych dawkach, może prowadzić do zaburzeń płodności, w tym do oligospermii. Stosowanie u kobiet może prowadzić do zaburzeń miesiączkowania i braku miesiączki.

  • Efekty uboczne

    Często: zwiększenie hematokrytu, zwiększenie liczby krwinek czerwonych, zwiększenie stężenia hemoglobiny. Częstość nieznana: ginekomastia, priapizm, oligospermia (podczas stosowania dużych dawek), hirsutyzm, łysienie typu męskiego, trądzik; retencja sodu, chloru, wody, potasu, wapnia i nieorganicznych fosforanów, zwiększenie stężenia cholesterolu; nudności; żółtaczka zastoinowa, zaburzenia funkcji wątroby, plamica wątrobowa lub zmiany nowotworowe wątroby; hamowanie czynników krzepnięcia II, V, VI, X, krwawienie u chorych leczonych doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, policytemia; zmiany libido, ból głowy, lęk, parestezje; zapalenie i ból w miejscu wstrzyknięcia. Kobiety, częstość nieznana: zaburzenia miesiączkowania, brak miesiączki, zahamowanie wydzielania gonadotropin, maskulinizacja.

  • Działanie z innymi lekami

    U pacjentów leczonych jednocześnie doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi konieczne jest ścisłe monitorowanie układu krzepnięcia, zwłaszcza przy ich wprowadzaniu lub odstawianiu. Przy jednoczesnym stosowaniu insuliny, androgeny mogą zmniejszać stężenie glukozy i zapotrzebowanie na insulinę. Podawanie androgenów z ACTH lub kortykosteroidami zwiększa ryzyko wystąpienia obrzęków, zwłaszcza u ludzi z chorobami wątroby lub serca. Androgeny podwyższają stężenie jednocześnie stosowanego oksyfenbutazonu. Niektóre leki pobudzające enzymy wątrobowe - ryfampicyna, barbiturany, karbamazepina, salicylany, fenytoina, primidon mogą zmniejszać siłę działania testosteronu.

  • Dawkowanie

    Domięśniowo, głęboko w mięsień pośladkowy. Dawkę dobiera się indywidualnie, zależnie od wskazań i reakcji pacjenta, zazwyczaj domięśniowo 1 ampułka co 4 tyg. Pierwotny hipogonadyzm męski (anorchizm, zespół Klinefeltera, zespół kastracyjny, atrofia jąder): w zależności od stopnia dysfunkcji gruczołów płciowych lek wstrzykuje się co 7-14-21 dni. W niektórych przypadkach niepłodności męskiej (azoospermia, oligospermia) podaje się 2 wstrzyknięcia co 2 tyg. Lek wyjątkowo stosuje się w przypadkach odwrócenia płci w różnych formach obojnactwa.

  • Uwagi

    U kobiet leczonych androgenami z powodu raka sutka należy monitorować stężenie wapnia w moczu i w surowicy krwi. U pacjentów leczonych dużymi dawkami należy monitorować stężenie hemoglobiny i hematokryt. Podczas leczenia należy monitorować czynność wątroby, a przed leczeniem i w jego trakcie kontrolować również gruczoł krokowy i stężenie PSA. Należy monitorować leczenie przez ocenę wieku kostnego co 6 miesięcy.

  • Danych o lekach dostarcza: