Nootropil

  • Skład

    1 ampułka (5 ml) zawiera 1,0 g piracetamu.

  • Działanie

    Lek nootropowy. Zwiększa zdolności wykorzystywane w procesach poznawczych, takie jak: uczenie się, pamięć, uwaga i świadomość, bez działania uspokajającego, czy pobudzającego psychicznie. Wpływa na o.u.n. na różne sposoby: moduluje przewodzenie impulsów nerwowych w mózgu, poprawia plastyczność neuronów, zabezpiecza ich metaboliczną homeostazę i poprawia mikrokrążenie dzięki swoich właściwościom poprawiającym przepływ krwi, bez działania naczynio-rozszerzającego. Piracetam chroni i przywraca zdolności poznawcze u pacjentów z różnego rodzaju uszkodzeniami mózgu. Skraca czas trwania prowokowanego oczopląsu. W przypadku otępienia pochodzenia naczyniowego lub ostrego niedokrwienia mózgu, ułatwia miejscowe zaopatrzenie w tlen i glukozę. Lek nie wiąże się z białkami osocza. Przenika przez barierę krew-mózg, maksymalne stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym osiągane jest po ok. 5 h, a T0,5 w płynie mózgowo-rdzeniowym wynosi ok. 8,5 h. Lek przenika przez barierę łożyskową i do mleka kobiecego. Nie jest metabolizowany w organizmie. Wydalany jest głównie z moczem w postaci niezmienionej. T0,5 wynosi ok. 5 h.

  • Wskazania

    Zaburzenia procesów poznawczych w zespołach otępiennych, z wyłączeniem choroby Alzheimera. Mioklonia pochodzenia korowego.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na piracetam, inne pochodne pirolidonu lub którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny

  • Środki ostrożności

    Stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek; z zaburzeniami hemostazy, poddawanym poważnym zabiegom chirurgicznym, z ciężkimi krwotokami; u pacjentów w podeszłym wieku. Nie należy nagle przerywać leczenia piracetamem u pacjentów z mioklonią, ponieważ zwiększa się ryzyko drgawek mioklonicznych lub uogólnionych.

  • Ciąża i laktacja

    Nie stosować w ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Unikać stosowania w okresie karmienia piersią lub przerwać karmienie podczas leczenia piracetamem.

  • Efekty uboczne

    Często: hiperkinezja, zwiększenie masy ciała, nerwowość. Niezbyt często: senność, depresja, astenia. Ponadto: ataksja, zabuczenia równowagi, nasilenie objawów padaczki, bezsenność, uczucie zmęczenia, ból i zawroty głowy, nudności, wymioty, biegunka, ból w obrębie jamy brzusznej, ból w nadbrzuszu, reakcje rzekomoanafilaktyczne, reakcje nadwrażliwości (głównie skórne), pobudzenie, lęk, splątanie, omamy, obrzęk naczynioruchowy, zapalenie skóry, świąd, pokrzywka. Odnotowano rzadkie przypadki bólu w miejscu wstrzyknięcia leku, zapalenia żył z zakrzepicą, gorączki lub niedociśnienia tętniczego.

  • Działanie z innymi lekami

    Opisywano przypadki splątania, rozdrażnienia i zaburzeń snu podczas stosowania piracetamu i hormonów tarczycy (T3 i T4). U pacjentów z ciężką nawracającą zakrzepicą żylną piracetam w dawce 9,6 g/dobę nie miał wpływu na wielkość dawki acenokumarolu potrzebnej do utrzymania wskaźnika INR na poziomie 2,5-3,5, jednak dodanie piracetamu w dawce 9,6 g/dobę (w porównaniu z efektami stosowania tylko acenokumarolu), prowadziło do istotnego zmniejszenia agregacji płytek, zmniejszenia uwalniania β-tromboglobuliny, stężenia fibrynogenu i czynników von Willebranda oraz zmniejszenia lepkości krwi pełnej i osocza. Nie należy oczekiwać znacznych zmian farmakokinetyki piracetamu pod wpływem innych leków. Prawdopodobieństwo wystąpienia zaburzeń metabolizmu innych leków pod wpływem piracetamu jest niewielkie. Nie stwierdzono interakcji z lekami przeciwdrgawkowymi: klonazepamem, karbamazepiną, fenytoiną, fenobarbitalem, walproinanem. Równoczesne podawanie alkoholu nie miało wpływu na stężenie piracetamu we krwi. Podanie dawki 1,6 g piracetamu doustnie nie wpływało na stężenie alkoholu.

  • Dawkowanie

    Dożylnie lub domięśniowo. Leczenie zaburzeń procesów poznawczych: 4,8 g/dobę przez pierwsze tygodnie leczenia, następnie zmniejszyć dawkę do 2,4 g/dobę; dawkę należy zmniejszać o 1,2 g/dobę. Dawkę dobową podaje się w 2 lub 3 dawkach podzielonych. Leczenie mioklonii pochodzenia korowego: początkowo 7,2 g/dobę. W razie potrzeby dawkę zwiększa się co 3-4 dni o 4,8 g/dobę, aż do dawki maksymalnej wynoszącej 24 g/dobę. Dawkę dobową podaje się w 2 lub 3 dawkach podzielonych. W leczeniu skojarzonym z innymi lekami antymioklonicznymi, dawki innych leków powinny być utrzymywane w zalecanych dawkach terapeutycznych. Jeżeli uzyska się poprawę kliniczną i jest to możliwe - dawki innych leków powinny być zmniejszone. U osób z mioklonią może niekiedy dojść do ewolucji objawów, w związku z czym co 6 mies. należy podejmować próbę zmniejszenia dawki lub odstawienia leku. W tym celu dawkę należy zmniejszać o 1,2 g co 2 dni, by zapobiec nagłemu nawrotowi choroby. Szczególne grupy pacjentów. Pacjenci z niewydolnością nerek: klirens kreatyniny 40-60 ml/min: stosować 1/2 dawki; 20-40 ml/min: 1/4 dawki;

  • Uwagi

    U osób w podeszłym wieku leczonych przez dłuższy okres konieczne jest regularne oznaczanie klirensu kreatyniny. Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn.

  • Danych o lekach dostarcza: