Portal Świat Zdrowia:
| Rejestracja

Sekcje tematyczne

  Świat Zdrowia
Świat Kardiologii i Diabetologii
Kardiologia
Diabetologia

Encyklopedia leków

Nazwa leku

Nitrendypina Egis
Egis Pharmaceuticals
  • Nitrendypina Egis , tabl., 30 szt. (2 blistry x 15)
  • Nitrendypina Egis , tabl., 60 szt. (4 blistry x 15)
  • Nitrendypina Egis , tabl., 30 szt. (2 blistry x 15)
  • Nitrendypina Egis , tabl., 60 szt. (4 blistry x 15)
Leczenie nadciśnienia tętniczego samoistnego.
1 tabl. zawiera 10 mg lub 20 mg nitrendypiny; tabletki zawierają laktozę, ponadto tabletki 10 mg zawierają czerwień koszenilową .
Antagonista kanału wapniowego, pochodna dihydropirydyny. Blokuje przezbłonowy napływ jonów wapnia do komórek mięśniowych naczyń, co prowadzi do: ochrony przed nadmiernym dopływem wapnia do komórki; zahamowania zależnych od wapnia skurczów mięśni naczyń; zmniejszenia obwodowego oporu naczyniowego; obniżenia patologicznie zwiększonego ciśnienia tętniczego krwi; łagodnego działania natriuretycznego, szczególnie na początku leczenia. Po podaniu doustnym nitrendypina wchłania się szybko i praktycznie całkowicie (ok. 88%), osiągając Cmax po ok. 1-3 h. Na skutek znacznego metabolizmu pierwszego przejścia, układowa dostępność nitrendypiny wynosi 20-30%. W 96-98% wiąże się z białkami osocza (albuminami), dlatego nie ulega dializie. Jest praktycznie całkowicie metabolizowana w procesie utleniania w wątrobie. Metabolity są farmakologicznie nieczynne. Mniej niż 0,1% dawki doustnej wydalane jest z moczem w postaci niezmienionej. Nitrendypina w postaci metabolitów wydalana jest głównie przez nerki - 77%, pozostała część wydalana jest z kałem i żółcią. Końcowy T0,5 w fazie eliminacji nitrendypiny, podanej w postaci tabletek, wynosi około 8-12 h. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością wątroby należy spodziewać się wydłużonego czasu eliminacji oraz 2-3-krotnie dłuższego T0,5.
Nadwrażliwość na nitrendypinę, inne leki z grupy 1,4-dihydropirydynowych antagonistów wapnia lub pozostałe składniki preparatu. Wstrząs kardiogenny. Niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe < 90 mm Hg). Nasilone zwężenie lewego ujścia tętniczego. Ostry zawał mięśnia sercowego (w ciągu pierwszych 4 tyg.). Niestabilna dusznica bolesna. Ciąża i okres karmienia piersią.
U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby działanie preparatu może być nasilone i (lub) przedłużone; należy starannie monitorować pacjenta w trakcie leczenia. Ostrożnie stosować u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek. Należy zachować szczególną ostrożność oraz dokładnie monitorować pacjentów niewyrównaną niewydolnością serca oraz pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego (bez stymulatora serca). Antagoniści wapnia w rzadkich przypadkach mogą powodować rozrost dziąseł; konieczne jest zachowanie odpowiedniej higieny jamy ustnej (regularne czyszczenie zębów, kontrola płytki nazębnej). Nie zaleca się stosowania nitrendypiny u dzieci i młodzieży w wieku 18 lat, ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania. Ze względu na zawartość laktozy, preparatu nie należy stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Ze względu na zawartość czerwieni koszenilowej, tabletki 10 mg mogą powodować reakcje alergiczne.
Lek jest przeciwwskazany w ciąży i okresie karmienia piersią. Lek działa embriotoksycznie i teratogennie. W przypadku konieczności stosowania nitrendypiny u kobiet karmiących piersią, należy przerwać karmienie piersią.
Bardzo często: ból głowy (szczególnie na początku leczenia, przemijający), obrzęki obwodowe (szczególnie na początku leczenia, przemijające), nagłe zaczerwienienie twarzy (szczególnie na początku leczenia, przemijające). Często: napady dusznicy bolesnej (szczególnie na początku leczenia), zwiększenie częstości, wydłużenie czasu trwania lub nasilenie napadów u pacjentów z wcześniej istniejącą dusznicą bolesną, kołatanie serca, tachykardia. Niezbyt często: parestezje, ośrodkowe zawroty głowy, zmęczenie, omdlenie, niepokój, nieprawidłowe widzenie, niewyraźne widzenie, obwodowe zawroty głowy, niedociśnienie tętnicze, duszność, nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcie, skórne reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, wysypka, nadwrażliwość na światło), ból mięśni, ból stawów, częstsze oddawanie moczu, wielomocz, zwiększenie masy ciała, nadmierne pocenie się. Rzadko: leukocytoklastyczne zapalenie naczyń krwionośnych, zaburzenia czynności wątroby (zwiększenie aktywności transaminaz we krwi). Bardzo rzadko: leukopenia, agranulocytoza, zawał mięśnia sercowego, rozrost dziąseł, złuszczające zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy, zaburzenia wzwodu, ginekomastia, krwotoki miesiączkowe, gorączka.
Adrenolityki i (lub) inne preparaty przeciwnadciśnieniowe mogą nasilać przeciwnadciśnieniowe działanie nitrendypiny. Suplementacja wapniem może prowadzić do osłabienia działania hipotensyjnego. Na początku leczenia skojarzonego z preparatami moczopędnymi może wystąpić zwiększone wydalanie sodu z moczem. Czas oraz nasilenie działania preparatów zwiotczających mięśnie, takich jak pankuronium lub wekuronium, mogą być zwiększone u pacjentów leczonych nitrendypiną. W przypadku stosowania z digoksyną, stężenie digoksyny we krwi może być zwiększone; należy monitorować pacjentów pod kątem pojawienia się objawów przedawkowania digoksyny; jeśli jest to konieczne, zaleca się zmniejszenie dawki digoksyny. Cymetydyna i (w mniejszym stopniu) ranitydyna mogą zwiększać stężenia nitrendypiny we krwi, nasilając je działanie. Nitrendypina jest metabolizowana jest przez izoenzymy 3A4 cytochromu P-450. Leki hamujące lub indukujące ten system enzymatyczny mogą zmieniać efekt pierwszego przejścia i klirens nitrendypiny. Ryfampicyna - silny induktor CYP3A4, zmniejsza stężenie nitrendypiny we krwi, osłabiając jej działanie przeciwnadciśnieniowe. Inne induktory CYP3A4, m.in. leki przeciwpadaczkowe (fenytoina, fenobarbital i karbamazepina) mogą zmniejszyć biodostępność nitrendypiny i osłabić jej działanie; jeżeli w trakcie leczenia skojarzonego z ww. lekami podaje się zwiększone dawki nitrendypiny, po zakończeniu leczenia przeciwdrgawkowego należy je zmniejszyć. Sok grejpfrutowy hamuje metabolizm utleniania nitrendypiny, dlatego jednoczesne picie soku nasila działanie przeciwnadciśnieniowe nitrendypiny; jeśli sok pity jest regularnie, działanie soku może utrzymywać się przez co najmniej 3 dni od ostatniego spożycia. Inhibitory CYP3A4, takie jak: azole przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol, flukonazol), nefazodon, kwas walproinowy, makrolidy (erytromycyna, troleandomycyna, klarytromycyna, roksytromycyna), inhibitory proteazy (amprenawir, atazanawir, rytonawir, indynawir, nelfinawir, sakwinawir) mogą zwiększać stężenie nitrendypiny we krwi; w przypadku jednoczesnego stosowania tych preparatów z nitrendypiną należy kontrolować ciśnienie tętnicze krwi i, jeśli to konieczne, zmniejszyć dawkę nitrendypiny. Jednoczesne stosowanie z chinuprystyną/dalfoprystyną może prowadzić do zwiększenia stężenia nifedypiny we krwi; jeśli preparaty są stosowane łącznie zaleca się kontrolę ciśnienia tętniczego i, jeśli to konieczne, zmniejszenie dawki nitrendypiny.
Doustnie. Dorośli: leczenie rozpoczyna się od dawki 5-10 mg raz na dobę. Okres optymalizacji dawki polega na stopniowym zwiększaniu dawki o 5 do 10 mg w odstępach tygodniowych, pod kontrolą ciśnienia tętniczego w czasie 24 h od przyjęcia leku, celem uzyskania normalizacji ciśnienia rozkurczowego < 90 mm Hg, bądź ciśnienia tętniczego < 140/90 mm Hg (a u pacjentów z nadciśnieniem oraz cukrzycą, bądź niewydolnością nerek < 130/80 mm Hg). Rozpoczynanie leczenia od dawki wstępnej od 20 mg zwiększa dwukrotnie występowanie działań niepożądanych. Maksymalna dawka wynosi 40 mg/dobę, podawana w 2 dawkach podzielonych, co 12 h. Podczas długotrwałego leczenia dawkę można zmniejszyć do 10 mg na dobę. Szczególne grupy pacjentów. U osób w podeszłym wieku i osób z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się rozpoczynanie leczenia od dawki 5 mg raz na dobę oraz stopniowe zwiększanie dawki dobowej o 5 mg pod kontrolą ciśnienia tętniczego; często udaje się uzyskać pożądane obniżenie ciśnienia tętniczego stosując dawkę 5-10 mg 2 razy na dobę. Jeśli, pomimo zastosowania małej dawki preparatu, występuje znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, leczenie należy zmienić. Należy zachować ostrożność podczas zwiększania dawki u osób w wieku podeszłym. Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Sposób podania. Tabletki należy przyjmować po posiłku, popijając odpowiednią ilością płynu (np. szklanką wody). Nie popijać sokiem grejpfrutowym. Ponieważ nitrendypina jest wrażliwa na działanie światła, tabletki należy wyjmować z blistra bezpośrednio przed zażyciem. Tabletki 10 mg posiadają rowek dzielący, umożliwiajacy podział na 2 części.
Leczenie nadciśnienia tętniczego może wywierać umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn; jest to szczególnie prawdopodobne na początku leczenia, podczas zwiększania dawki, w przypadku zmiany leku na inny lub podczas jednoczesnego spożywania alkoholu.

Moje kontozwiń

Aby korzystać z Mojego Konta lub zarejestruj!

Newsletter

Zawsze najświeższe informacje! Nowe opinie na interesujące Ciebie tematy. Zapisz się na newsletter.