Nitracor

  • Skład

    1 ampułka (5 ml) zawiera 10 mg triazotanu glicerolu (nitrogliceryny) w postaci 1% roztworu etanolowego. Preparat zawiera glikol propylenowy.

  • Działanie

    Lek o silnym i krótkotrwałym działaniu rozkurczającym na mięśnie gładkie, głównie naczyń krwionośnych. Mechanizm działania związany jest z uwalnianiem NO. Powoduje: rozszerzenie naczyń krwionośnych układu żylnego, zmniejszenie napełniania serca, zmniejszenie obciążenia wstępnego i ciśnienia późnoskurczowego w lewej komorze; rozszerzenie małych naczyń tętniczych na obwodzie, zmniejszenie oporu obwodowego i obciążenia następczego; znoszenie skurczu i zapobieganie skurczom tętnic oraz korzystną redystrybucję krwi w niedokrwionym mięśniu sercowym. Skutek farmakologiczny działania leku to zmniejszenie zużycia tlenu przez mięsień sercowy. W wyniku działania leku zmniejsza się lub ustępuje niedokrwienie mięśnia sercowego, co powoduje ustąpienie bólów dławicowych i zmian niedokrwiennych w EKG; poprawia się także objętość minutowa serca. Lek obniża ciśnienie tętnicze. Po podaniu dożylnym lek działa natychmiast, działanie utrzymuje się do 30 min po zaprzestaniu wlewu. Jest natychmiast metabolizowany do di- i monoazotanu. Metabolity są wydalane z moczem.

  • Wskazania

    Niestabilna dławica piersiowa. Zawał mięśnia sercowego. Obrzęk płuc w przebiegu ostrej niewydolności lewej komory serca. Przełom nadciśnieniowy przebiegający z niewydolnością krążenia (ostra lewokomorowa niewydolność krążenia w przebiegu nadciśnienia złośliwego). Kontrolowane obniżanie ciśnienia.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na triazotan glicerolu, inne azotany lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Skurczowe ciśnienie tętnicze krwi

  • Środki ostrożności

    Ostrożnie stosować u pacjentów z: jaskrą z wąskim kątem (może być konieczne dostosowanie dawek leków przeciwjaskrowych); niedociśnieniem; hipoksemią; zwiększonym ciśnieniem tętniczym wewnątrzczaszkowym; niskim ciśnieniem napełniania komór serca, np. w świeżym zawale serca, zaburzonej wydolności lewej komory serca (niewydolność lewokomorowa); ciężkimi zaburzeniami czynności nerek; ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby; nasiloną hipotermią; niedoczynnością tarczycy; stanami niedożywienia. U pacjentów z kardiomiopatią przerostową lek może nasilać objawy dławicy piersiowej. W tamponadzie serca i w zaciskającym zapaleniu osierdzia lub przy dużym zwężeniu lewego ujścia żylnego, zmniejszenie powrotu żylnego pogłębia już zaburzone napełnianie komór w fazie rozkurczu. Preparat zawiera glikol propylenowy, który może powodować kwasicę mleczanową (nie stosować preparatu dłużej niż przez 3 kolejne dni).

  • Ciąża i laktacja

    W ciąży stosować jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Stosowanie leku nie jest przeciwwskazane u kobiet karmiących piersią, jednak decyzję o podaniu należy dokładnie rozważyć.

  • Efekty uboczne

    Często: nudności. Niezbyt często: skórne reakcje nadwrażliwości, np. wysypka, czasem o znacznym nasileniu. Rzadko: wymioty, ból brzucha, złuszczające zapalenie skóry. Ponadto: niedociśnienie, uczucie tętnienia w głowie, zawroty głowy, senność, ból głowy (jako następstwo rozszerzenia naczyń mózgowych), zaczerwienienie skóry (głównie twarzy), zwiększenie ciśnienia śródczaszkowego i śródgałkowego, tachykardia (w bardzo rzadkich przypadkach - bradykardia, zwłaszcza podczas wdrażania leczenia), kołatanie serca, dyskomfort zamostkowy, uczucie niepokoju, nasilona potliwość, drgania mięśniowe.

  • Działanie z innymi lekami

    Nitrogliceryna nasila działanie innych leków stosowanych w chorobie wieńcowej (β-adrenolityków, antagonistów wapnia, syndoiminy). Alkohol, leki hipotensyjne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki, inhibitory PDE5 (np. syldenafil) nasilają hipotensyjne działanie nitrogliceryny; jednoczesne stosowanie z syldenafilem jest przeciwwskazane. Nitrogliceryna (w dużej dawce, tj. >350 µg/min) podana w infuzji dożylnej z heparyną może zmniejszać jej działanie przeciwzakrzepowe. Podawana z dihydroergotaminą może zwiększać jej stężenie we krwi oraz zwiększać skurczowe ciśnienie tętnicze w ortostazie. W połączeniu z dopaminą i (lub) dobutaminą działa korzystnie w leczeniu wstrząsu i niektórych postaci niewydolności krążenia. Roztwór gliceryny do podania dożylnego wykazuje niezgodność z polichlorkiem winylu (PCV), który może stanowić część zestawu do wlewu; może on absorbować >40% całkowitej ilości substancji czynnej.

  • Dawkowanie

    Dożylnie, we wlewie, pod pełną kontrolą parametrów hemodynamicznych (ciśnienia tętniczego krwi, częstości akcji serca, elektrokardiogramu, a u niektórych pacjentów również ośrodkowego ciśnienia żylnego i ciśnienia w tętnicy płucnej); nie należy powodować zmniejszenia ciśnienia skurczowego 110 uderzeń/min. Dawkowanie ściśle wg przyjętego schematu. Dławica piersiowa niestabilna: zaleca się rozpoczęcie leczenia od dawki 10 µg/min, zwiększając stopniowo o 5-10 µg/min w około 30-minutowych odstępach czasu. Zawał mięśnia sercowego: dawka początkowa 5 µg/min, zwiększana następnie co 5-10 min o 5-10 µg/min, z jednoczesną kontrolą częstości rytmu serca i ciśnienia tętniczego, najczęściej do osiągnięcia dawki 20-100 µg/min. Większe dawki stosuje się u pacjentów z towarzyszącym obrzękiem płuc z prawidłowym lub zwiększonym ciśnieniem tętniczym, w warunkach ścisłej kontroli wskaźników hemodynamicznych. Obrzęk płuc w przebiegu ostrej niewydolności lewej komory serca: dawka początkowa 5-10 µg/min, w razie konieczności zwiększana o 5-10 µg/min co 5 min, zazwyczaj do osiągnięcia dawki 40-100 µg/min. Za kryterium zwiększenia dawki przyjęto brak zmniejszania się objawów klinicznych pod warunkiem, że skurczowe ciśnienie tętnicze nie zmniejszy się

  • Danych o lekach dostarcza: