NeoAfrin

  • Skład

    1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 6 mg deksbromfeniraminy maleinianu i 120 mg pseudoefedryny siarczanu.

  • Działanie

    Preparat łączy w sobie działanie leku przeciwhistaminowego z lekiem zmniejszającym przekrwienie błon śluzowych. Pseudoefedryna obkurcza naczynia krwionośne błony śluzowej, a maleinian deksbromfeniraminy wykazuje działanie przeciwhistaminowe. Preparat zmniejsza obrzęk błony śluzowej przewodów nosowych i udrożnia przewody nosowe. Zmniejsza także wyciek wydzieliny z nosa, kichanie i swędzenie nosa i gardła oraz łzawienie i swędzenie oczu występujące w alergicznym zapaleniu błony śluzowej nosa. Maleinian deksbromfeniraminy wykazuje łagodne działanie sedatywne. Siarczan pseudoefedryny wykazuje przede wszystkim aktywność α-mimetyczną w porównaniu z aktywnością β-mimetyczną. Po podaniu doustnym siarczan pseudoefedryny obkurcza naczynia krwionośne i w związku z tym zmniejsza przekrwienie błony śluzowej nosa. Wykazuje pośrednie działanie sympatykomimetyczne, przede wszystkim ze względu na wpływ na uwalnianie mediatorów adrenergicznych z zakończeń nerwów pozazwojowych. Pseudoefedryna po podaniu doustnym w zalecanych dawkach może powodować także inne działania związane z pobudzeniem układu sympatycznego, takie jak zwiększenie ciśnienia krwi, tachykardia lub objawy pobudzenia oun.

  • Wskazania

    Łagodzenie objawów zapalenia błony śluzowej nosa w przebiegu przeziębienia, kataru siennego (przewlekłego i sezonowego), oraz objawów związanych z zapaleniem zatok.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość lub idiosynkrazja na substancje czynne, inne leki o podobnej budowie chemicznej lub działające na receptory adrenergiczne, a także nadwrażliwość na jakąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Nie stosować w trakcie leczenia inhibitorami MAO i w ciągu 2 tyg. po jego zakończeniu oraz u pacjentów z ciężkim nadciśnieniem tętniczym, ciężką chorobą niedokrwienną serca lub nadczynnością tarczycy. Nie stosować w ciąży i okresie karmienia piersią.

  • Środki ostrożności

    Należy zachować ostrożność podczas stosowania preparatu u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania, wrzodem trawiennym utrudniającym pasaż treści pokarmowej, niedrożnością odźwiernikowo-dwunastniczą, przerostem gruczołu krokowego, niedrożnością szyi pęcherza moczowego, chorobą układu krążenia, a także u pacjentów z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, cukrzycą, dławicą piersiową oraz u pacjentów powyżej 60 lat. Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania u dzieci poniżej 12 lat. Preparat zawiera laktozę jednowodną 155 mg i sacharozę 117 mg, nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy oraz u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy. Lek zawiera butylu parahydroksybenzoesan, może więc powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego).

  • Ciąża i laktacja

    Nie należy stosować w ciąży i okresie karmienia piersią.

  • Efekty uboczne

    Deksbromfeniramina wywołuje najczęściej lekką lub umiarkowaną senność. Inne możliwe działania niepożądane: kołatanie serca, tachykardia, zaburzenia rytmu serca, bóle dusznicowe, zapaść sercowo-naczyniowa, napięcie, drżenia, drgawki, zawroty głowy, zawroty głowy z uczuciem wirowania, ból głowy, senność, bezsenność, suchość błon śluzowych nosa i gardła, zaburzenia oddychania, suchość w jamie ustnej, nudności, wymioty, zwiększone wydalanie moczu, zaburzenia w oddawaniu moczu, skurcz zwieracza pęcherza moczowego lub zatrzymanie moczu, wysypka, reakcje nadwrażliwości na światło słoneczne, zwiększona potliwość, pokrzywka, wysypka, kurcze mięśni, brak łaknienia, nadciśnienie, zaczerwienienie, bladość, dreszcze, osłabienie, ból w klatce piersiowej, wstrząs anafilaktyczny, niepokój, lęk, napięcie.

  • Działanie z innymi lekami

    Inhibitory monoaminooksydazy (MAO) wydłużają i nasilają działanie leków przeciwhistaminowych. Jednoczesne stosowanie innych leków przeciwhistaminowych, alkoholu, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, barbituranów lub innych leków działających hamująco na oun może nasilać sedatywne działanie deksbromfeniraminy. Leki przeciwhistaminowe mogą hamować działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych. Jednoczesne stosowanie leków zawierających pseudoefedrynę i inhibitorów MAO jest związane z wystąpieniem nadciśnienia, w tym przełomu nadciśnieniowego, dlatego preparatu nie należy stosować u pacjentów leczonych inhibitorami MAO i w ciągu 2 tyg. po zakończeniu leczenia. Nie należy stosować pseudoefedryny z lekami blokującymi zwoje nerwowe lub lekami blokującymi receptory adrenergiczne. Jednoczesne stosowanie pseudoefedryny z glikozydami naparstnicy może powodować zwiększenie aktywności stymulatora serca. Środki zobojętniające sok żołądkowy zwiększają wchłanianie pseudoefedryny, a kaolin zmniejsza je. Dodanie in vitro pseudoefedryny do surowicy zawierającej sercowy izoenzym MB fosfokinazy kreatynowej wyraźnie hamuje aktywność enzymu.

  • Dawkowanie

    Doustnie. Dorośli i dzieci powyżej 12 lat: 1 tabl. 2 razy na dobę (rano i wieczorem). Po uzyskaniu poprawy 1 tabl. na dobę jest wystarczająca do skutecznej kontroli objawów.

  • Uwagi

    Preparat wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Powoduje upośledzenie sprawności psychoruchowej. Należy ostrzec pacjenta, aby w czasie stosowania preparatu nie prowadził pojazdów mechanicznych i nie obsługiwał urządzeń mechanicznych w ruchu.

  • Danych o lekach dostarcza: