Portal Świat Zdrowia:
| Rejestracja

Sekcje tematyczne

  Świat Zdrowia
Świat Kardiologii i Diabetologii
Kardiologia
Diabetologia

Encyklopedia leków

Nazwa leku

Movalis
Boehringer Ingelheim
  • Movalis , roztw. do wstrz., 3 amp. 1,5 ml
Krótkotrwałe leczenie objawowe zaostrzeń reumatoidalnego zapalenia stawów i zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa w przypadku gdy leku nie można podać doustnie lub doodbytniczo.
1 amp. (1,5 ml) zawiera 15 mg meloksykamu w postaci soli enolowej.
Niesteroidowy lek przeciwzapalny z grupy oksykamów o działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym i przeciwgorączkowym. Hamuje syntezę prostaglandyn, znanych mediatorów procesów zapalnych. Meloksykam po podaniu domięśniowym wchłaniany jest całkowicie. W 99% wiąże się z białkami osocza krwi, głównie z albuminami. Przenika do mazi stawowej, osiągając stężenie równe połowie stężenia leku w osoczu krwi. Podlega intensywnym przemianom metabolicznym, głównie utlenieniu rodników metylowych związanych z pierścieniem tiazolowym. Metabolity są wydalane w równych proporcjach w moczu i z kałem. T0,5 wynosi ok. 20 h.
Nadwrażliwość na meloksykam lub pozostałe składniki preparatu. Nadwrażliwość na substancje o podobnym działaniu np. NLPZ, kwas acetylosalicylowy, objawiająca się astmą oskrzelową, polipami nosa, obrzękiem naczynioruchowym, pokrzywką. Krwawienie z przewodu pokarmowego lub perforacja przewodu pokarmowego w wywiadzie, powiązane przyczynowo z uprzednim leczeniem NLPZ. Czynna choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy lub nawracająca choroba wrzodowa i krwawienia w wywiadzie (2 lub więcej oddzielnych epizodów potwierdzonego powstawania owrzodzeń lub krwawienia). Ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Ciężka niewydolność nerek u pacjentów niedializowanych. Krwawienia z przewodu pokarmowego, krwawienia w obrębie mózgu lub inne zaburzenia przebiegające z występowaniem krwawień w wywiadzie. Zaburzenia hemostazy lub jednoczesne stosowanie leków przeciwzakrzepowych (przeciwwskazanie związane z drogą podania). Ciężka niewydolność serca. Dzieci i młodzież poniżej 18 lat. III trymestr ciąży.
Należy unikać jednoczesnego stosowania meloksykamu wraz z innymi NLPZ, włącznie z selektywnymi inhibitorami COX-2. Meloksykam nie jest zalecany w leczeniu ostrych ataków bólu. Przed rozpoczęciem leczenia należy się upewnić, że wszelkie podawane w wywiadzie przypadki zapalenia przełyku, żołądka i (lub) choroby wrzodowej zostały wyleczone, bowiem w trakcie leczenia mogą wystąpić nawroty tych chorób - należy zachować ostrożność u tych pacjentów. Należy zachować ostrożność u pacjentów z ryzykiem wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia lub perforacji, w tym u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów wymagających jednoczesnego leczenia małymi dawkami kwasu acetylosalicylowego oraz innymi lekami podwyższającymi ryzyko działań niepożądanych w obrębie przewodu pokarmowego (np. heparyna, leki przeciwzakrzepowe jak warfaryna lub NLPZ) - należy rozważyć skojarzone leczenie preparatami działającymi ochronnie (np. mizoprostolem lub inhibitorami pompy protonowej). Pacjenci z dolegliwościami żołądkowo-jelitowymi lub chorobami żołądka i jelit w wywiadzie powinni być monitorowani pod kątem krwawienia z przewodu pokarmowego. Lek należy odstawić w przypadku wystąpienia owrzodzenia lub krwawienia z przewodu pokarmowego oraz po pierwszym wykryciu reakcji skórnych i znaczących, utrzymujących się zaburzeń parametrów czynności wątroby czy nieprawidłowości w innych wynikach badań. Podczas leczenia zachować ostrożność i odpowiednio kontrolować pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów z nadciśnieniem tętniczym w wywiadzie, łagodną do umiarkowanej zastoinową niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych, chorobą naczyń mózgu, oraz przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka chorób układu krążenia. U pacjentów z następującymi czynnikami ryzyka (dalej wymienione), zaleca się na początku leczenia lub przy zwiększaniu dawki leku kontrolować diurezę i inne parametry czynności nerek: podeszły wiek, jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów angiotensyny II, sartanów, leków moczopędnych; hipowolemia, zastoinowa niewydolność serca, niewydolność nerek, zespół nerczycowy, nefropatia toczniowa, ciężkie zaburzenia czynności wątroby (stężenie albumin w surowicy <25 g/l lub punktacja w skali Child-Pugh ≥10). Leczenie NLPZ może spowodować zatrzymanie sodu, potasu i wody w organizmie, co może zaburzać działanie leków moczopędnych powodujących wydalanie sodu z moczem, ponadto może zmniejszać skuteczność działania leków przeciwnadciśnieniowych. Rozwojowi hiperkaliemii może sprzyjać cukrzyca lub jednoczesne stosowanie leków zwiększających stężenie potasu we krwi - należy regularnie kontrolować stężenie potasu. Meloksykam może maskować objawy jednocześnie występującego zakażenia. Lek (ampułka 1,5 ml) zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg), stąd uznaje się że jest wolny od sodu.
Nie należy stosować meloksykamu w I i II trymestrze ciąży, chyba że istnieje wyraźne wskazanie. W przypadku przyjmowania meloksykamu przez kobietę, która usiłuje zajść w ciążę lub jest w trakcie I lub II trymestru ciąży, dawka leku powinna być możliwie mała, a okres leczenia możliwie krótki. Wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn stosowane w III trymestrze ciąży mogą powodować nadciśnienie płucne u płodu z przedwczesnym zamknięciem przetrwałego przewodu tętniczego, wykazywać toksyczne działanie na nerki płodu lub hamować czynność skurczową macicy - lek jest przeciwwskazany w III trymestrze ciąży. Nie zaleca się stosowania w okresie karmienia piersią.
Często: ból głowy; niestrawność, nudności i wymioty, ból brzucha, biegunka; zgrubienie w miejscu wstrzyknięcia, ból w miejscu wstrzyknięcia. Niezbyt często: niedokrwistość; reakcje alergiczne inne niż anafilaktyczne lub anafilaktoidalne; zawroty głowy, senność; zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; podwyższone ciśnienie krwi, nagłe zaczerwienienie twarzy; krwawienia z przewodu pokarmowego (również krwawienia utajone), zapalenie żołądka, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zaparcia, wzdęcia, odbijanie; zaburzenia czynności wątroby (np. zwiększenie aktywności aminotransferaz lub stężenia bilirubiny); obrzęk naczynioruchowy, świąd, wysypka; zatrzymanie sodu i wody w organizmie, hiperkaliemia, nieprawidłowe wyniki badań czynności nerek (zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy i (lub) stężenia mocznika w surowicy); obrzęk, włączając obrzęk kończyn dolnych. Rzadko: zaburzenia w morfologii krwi (w tym wzoru odsetkowego krwinek białych), leukopenia, trombocytopenia; zaburzenia nastroju, koszmary senne; zaburzenia widzenia, z nieostrym widzeniem włącznie, zapalenie spojówek; szumy uszne; kołatanie serca; wystąpienie napadów astmy w przypadku nadwrażliwości na kwas acetylosalicylowy lub inny lek z grupy NLPZ; zapalenie okrężnicy, owrzodzenie żołądka i (lub) dwunastnicy, zapalenie przełyku; zespół Stevens-Johnson'a, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, pokrzywka. Bardzo rzadko: agranulocytoza; perforacja przewodu pokarmowego; zapalenie wątroby; reakcje pęcherzowe, rumień wielopostaciowy; ostra niewydolność nerek w szczególności u pacjentów z grupy ryzyka. Częstość nieznana: wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne, reakcje anafilaktoidalne; stan splątania, dezorientacja; nadwrażliwość na światło. Ponadto w grupie leków tej klasy opisywano bardzo rzadkie przypadki śródmiąższowego zapalenia nerek, ostrej martwicy kanalików nerkowych, zespołu nerczycowego i martwicy brodawek nerkowych. W związku z leczeniem NLPZ zgłaszano występowanie obrzęków, nadciśnienia i niewydolności serca, a także zwiększenie ryzyka zatorów tętnic. W związku z domięśniowym podawaniem leku może wystąpić ropień i martwica w miejscu wstrzyknięcia.
Stosowanie meloksykamu z innymi lekami z grupy NLPZ (w tym z kwasem acetylosalicylowym) zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego - nie zaleca się jednoczesnego podawania. NLPZ zwiększają stężenie litu we krwi - ryzyko kumulacji (zalecane monitorowanie stężenia litu we krwi w przypadku jednoczesnego stosowania na początku, podczas zmiany dawkowania i po zakończeniu leczenia), nie zaleca się równoczesnego spożywania. Ogólnie NLPZ nasilają toksyczne działanie metotreksatu na układ krwiotwórczy poprzez zmniejszenie jego klirensu nerkowego (zaleca się monitorowanie obrazu krwi i czynności nerek); nie zaleca się równoczesnego przyjmowania meloksykamu i metotreksatu w dawkach ponad 15 mg/tydz., a w mniejszych dawkach metotreksatu należy zachować ostrożność, szczególnie gdy leki podawane są równocześnie w ciągu 3 dni. Jednoczesne stosowanie kortykosteroidów wymaga ostrożności i uważnej obserwacji pacjenta ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia lub owrzodzeń w przewodzie pokarmowym. NLPZ mogą nasilić działanie leków przeciwzakrzepowych takich jak warfaryna - nie zaleca się leczenia skojarzonego leków z grupy NLPZ i leków przeciwzakrzepowych lub heparyny; w sytuacji, gdy nie jest możliwe uniknięcie takiego połączenia leków, konieczne jest monitorowanie znormalizowanego wskaźnika (INR). Jednoczesne stosowanie meloksykamu z lekami trombolitycznymi zwiększało ryzyko krwawienia wskutek hamowania czynności płytek krwi i uszkodzenia błony śluzowej żołądka i dwunastnicy. Przy jednoczesnym przyjmowaniu meloksykamu i selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) wzrasta ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego. Leki z grupy NLPZ mogą zmniejszać działanie leków moczopędnych i innych leków obniżających ciśnienie krwi - należy zachować ostrożność, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku (pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni oraz należy monitorować czynność nerek). W przypadku jednoczesnego stosowania meloksykamu i leków blokujących receptory β-adrenergiczne może wystąpić osłabienie działania hipotensyjnego. Leki z grupy NLPZ mogą nasilać nefrotoksyczne działanie inhibitorów kalcyneuryny poprzez wpływ na prostaglandyny nerkowe - należy kontrolować czynność nerek, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Opisywano zmniejszenie skuteczności wkładek domacicznych pod wpływem leków z grupy NLPZ, jednak doniesienia te wymagają potwierdzenia. Cholestyramina wiąże meloksykam w przewodzie pokarmowym i przyspiesza jego wydalanie. Nie zaobserwowano farmakokinetycznych interakcji podczas jednoczesnego podawania meloksykamu z lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy, cymetydyną i digoksyną.
Domięśniowo. Dorośli: 1 amp. 15 mg raz na dobę. Nie należy stosować dawki większej niż 15 mg na dobę. Leczenie powinno być ograniczone do pojedynczego wstrzyknięcia w celu rozpoczęcia terapii, wyjątkowo, maksymalnie leczenie można przedłużyć od 2 do 3 dni w uzasadnionych przypadkach (np. jeśli podawanie drogą doustną lub doodbytniczą nie jest możliwe). U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych należy rozpocząć leczenie od dawki 7,5 mg (1/2 amp.) na dobę. U pacjentów w podeszłym wieku zalecana dawka dobowa wynosi 7,5 mg na dobę. U pacjentów dializowanych z ciężką niewydolnością nerek nie należy stosować dawki większej niż 7,5 mg na dobę. U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek lub wątroby nie jest konieczne zmniejszenie dawkowania. Jeśli po kilku dniach leczenia nie uzyska się poprawy, należy ponownie ocenić kliniczne korzyści leczenia.
Lek należy podawać głęboko domięśniowo, wstrzykiwać powoli w obrębie górnego zewnętrznego kwadrantu pośladka. W przypadku wystąpienia silnego bólu, podawanie leku należy natychmiast przerwać. U pacjentów z protezą stawu biodrowego roztwór należy wstrzykiwać w mięsień przeciwnego pośladka.
W przypadku wystąpienia zawrotów głowy, zaburzeń widzenia, senności czy innych zaburzeń o.u.n. należy powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń.

Moje kontozwiń

Aby korzystać z Mojego Konta lub zarejestruj!

Newsletter

Zawsze najświeższe informacje! Nowe opinie na interesujące Ciebie tematy. Zapisz się na newsletter.