Miansegen

  • Skład

    1 tabl. powl. zawiera 10 mg, 30 mg lub 60 mg chlorowodorku mianseryny.

  • Działanie

    Czteropierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wykazujący dodatkowo właściwości uspokajające. Blokuje presynaptyczne receptory α-adrenergiczne i zwiększa uwalnianie noradrenaliny. Posiada niewielki wpływ na ośrodkowy wychwyt serotoniny, nasila jednak jej wychwyt obwodowy u pacjentów z depresją. Wykazuje także działanie przeciwhistaminowe. W odróżnieniu od trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych mianseryna nie hamuje wychwytu zwrotnego noradrenaliny, nie wykazuje wyraźnych właściwości cholinolitycznych. Mianseryna dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego (intensywny metabolizm wątrobowy zmniejsza jej biodostępność do około 70%). Przenika barierę krew-mózg. Jest wydalana głównie z moczem. Mianseryna ma dwufazowy okres półtrwania we krwi, czas trwania ostatniej fazy wynosi 6-29 h zależnie od cech osobniczych.

  • Wskazania

    Leczenie objawów zaburzeń depresyjnych.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na mianserynę lub pozostałe składniki preparatu. Mania. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby.

  • Środki ostrożności

    Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat (brak długoterminowych badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania, głównie wzrostu, dojrzewania, rozwoju poznawczego i behawioralnego; ponadto zwiększone ryzyko wystąpienia wrogości i zachowań samobójczych w tej grupie wiekowej). Wszystkich pacjentów leczonych preparatem należy obserwować pod katem wystąpienia myśli i zachowań samobójczych (szczególnie we wczesnym okresie zdrowienia i po zmianie dawki leku); dotyczy to zwłaszcza pacjentów w wieku poniżej 25 lat oraz pacjentów z zachowaniami lub myślami samobójczymi w wywiadzie. Podczas stosowania preparatów przeciwdepresyjnych u pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową może wystąpić stan hipomanii (w takim przypadku należy przerwać leczenie mianseryną). Ostrożnie stosować u pacjentów po niedawno przebytym zawale mięśnia sercowego lub z blokiem serca; z cukrzycą; z niewydolnością wątroby i (lub) nerek; z jaskrą z wąskim kątem przesączania, z przerostem gruczołu krokowego; u osób w podeszłym wieku. Należy unikać podawania leku u pacjentów z padaczką. Należy przerwać leczenie mianseryną jeżeli u pacjenta wystąpią drgawki, żółtaczka lub objawy zahamowania czynności szpiku kostnego.

  • Ciąża i laktacja

    Leku nie należy stosować w ciąży, z wyjątkiem bezwzględnej konieczności. Preparat jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią - w przypadku konieczności leczenia przeciwdepresyjnego należy przerwać karmienie piersią.

  • Efekty uboczne

    Mogą wystąpić: zahamowanie czynności szpiku kostnego (granulocytopenia, agranulocytoza), żółtaczka, drgawki, hipomania, ginekomastia, tkliwość piersi, mlekotok, zaburzenia czynności wątroby, bóle stawów, zawroty głowy, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęki, poliartropatia, wysypka skórna, nadmierna potliwość, drżenie, myśli i zachowania samobójcze. Mogą ulec zaostrzeniu objawy psychotyczne, w tym mania i urojenia paranoidalne.

  • Działanie z innymi lekami

    Mianseryny nie należy stosować jednocześnie z inhibitorami MAO oraz w ciągu 2 tyg. po zaprzestaniu ich podawania. W przypadku podawania z fenytoiną zaleca się kontrolowanie stężenie fenytoiny we krwi. Podczas stosowania z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi pochodnymi kumaryn (np. z warfaryną) należy kontrolować parametry krzepnięcia. Mianseryna może nasilać depresyjne działanie alkoholu na o.u.n. Nie wykazuje interakcji z lekami hipotensyjnymi, takimi jak: betanidyna, klonidyna, hydralazyna, guanetydyna, propranolol - mimo to, w przypadku jednoczesnego stosowania wymienionych leków wskazana jest regularna kontrola ciśnienia krwi. Nie opisywano interakcji z lekami sympatykomimetycznymi.

  • Dawkowanie

    Doustnie. Dorośli: początkowo 30-40 mg na dobę przez kilka pierwszych dni. Dawka podtrzymująca wynosi zwykle 30-90 mg na dobę. U pacjentów w podeszłym wieku w początkowej fazie leczenia nie należy przekraczać dawki 30 mg na dobę, dawkę należy zwiększać ostrożnie; zadowalający efekt leczniczy uzyskuje się zwykle po podaniu mniejszej dawki podtrzymującej. Dawkę dobową można przyjmować w dawkach podzielonych lub jednorazowo na noc (ze względu na korzystny wpływ na sen). Reakcja kliniczna pojawia się w ciągu 2-4 tyg. terapii odpowiednią dawką. Zalecane jest kontynuowanie leczenia przez kilka miesięcy po uzyskaniu poprawy klinicznej. Tabletki należy przyjmować w całości, bez rozgryzania.

  • Uwagi

    Podczas pierwszych 3 mies. leczenia, co 4 tyg. należy przeprowadzać badania morfologiczne krwi z rozmazem, w celu uniknięcia powikłań hematologicznych. Preparat może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

  • Danych o lekach dostarcza: