Marcaine

  • Skład

    1 ml roztworu zawiera 5 mg chlorowodorku bupiwakainy.

  • Działanie

    Długo działający środek miejscowo znieczulający z grupy amidów. W dużych dawkach powoduje znieczulenie chirurgiczne, w miejszych powoduje blokadę czuciowa i mniej nasiloną blokadę ruchową. Bupiwakaina odwracalnie hamuje przewodzenie impulsów nerwowych na skutek zmniejszania przepuszczalności błony komórkowej neuronu dla jonów sodowych. Stężenie bupiwakainy zależy od podanej dawki, drogi podania i unaczynienia miejsca podania. Wiąże się z białkami osocza w 96%. Metabolizowana w wątrobie, około 1% dawki wydalane jest z moczem w postaci nie zmienionej. T0,5 wynosi 2,7 h.

  • Wskazania

    Znieczulenia o długim czasie działania: nasiękowe, nerwów obwodowych, zewnątrzoponowe. Preparat jest szczególnie zalecany w leczeniu bólu (np. podczas porodu) ze względu na silną blokadę czuciową i mniejszą - ruchową.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na środki miejscowo znieczulające z grupy amidów lub inne składniki preparatu. Nie należy stosować bupiwakainy w odcinkowym znieczuleniu dożylnym.

  • Środki ostrożności

    Lek może być stosowany wyłącznie przez lekarza doświadczonego w wykonywaniu blokady, diagnozowaniu ostrych objawów toksycznych i leczeniu działań niepożądanych, w warunkach możliwości prowadzenia tlenoterapii i resuscytacji, w ośrodkach zatrudniających przeszkolony personel. Należy bezwzględnie unikać podania leku donaczyniowo. Należy zachować szczególną ostrożność przy znieczuleniach dużych pni nerwowych i innych technikach - gdy konieczne jest podanie dużej objętości leku; u pacjentów w złym stanie ogólnym, podeszłym wieku, przy podawaniu kolejnych dawek leku (ryzyko kumulacji); u pacjentów z zaawansowaną chorobą wątroby, ciężką niewydolnością nerek, z częściowym lub całkowitym blokiem przewodzenia. Pacjenci przyjmujący leki przeciwarytmiczne klasy III powinni być starannie monitorowani (EKG) w czasie znieczulenia. Zewnątrzoponowo - szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z hipowolemią (ryzyko pogłębienia hipotensji). Ostrożnie stosować do znieczuleń w obrębie głowy i szyi (ryzyko podania dotętniczego), do znieczulenia pozagałkowego oraz dostawowego, jeśli występuje podejrzenie niedawno przebytego urazu stawu lub staw był poddawany zabiegowi chirurgicznemu.

  • Ciąża i laktacja

    Nie stosować we wczesnej ciąży z wyłączeniem sytuacji, gdy korzyści z zastosowanego znieczulenia przewyższają ryzyko. Nie wykazano wpływu bupiwakainy na proces rozrodu u ludzi. Stosowana w dawkach terapeutycznych przenika do mleka matki w małych ilościach, nie stwarzając zagrożenia dla dziecka karmionego piersią.

  • Efekty uboczne

    Działania niepożądane po znieczuleniu mogą być skutkiem działania preparatu miejscowo znieczulającego, fizjologicznej reakcji na blokadę przewodnictwa nerwowego (niedociśnienie, bradykardia), bezpośredniego uszkodzenia nerwu związanego z nakłuciem, pośredniego uszkodzenia związanego z nakłuciem (np. krwiak podtwardówkowy). Podczas stosowania preparatu mogą wystąpić: bardzo często - niedociśnienie, nudności; często - bradykardia, hipertensja, wymioty, parestezje, zawroty głowy, zatrzymanie moczu; niezbyt często - reakcje toksyczne ze strony o.u.n.: drgawki, uczucie drętwienia wokół ust, drętwienie języka, przeczulica słuchowa, zaburzenia widzenia, utrata przytomności, drżenie mięśni, zawroty głowy, szum w uszach, zaburzenia wymowy; rzadko - neuropatia, uszkodzenia nerwów obwodowych, zapalenie pajęczynówki, zatrzymanie akcji serca, zaburzenia rytmu serca, reakcje alergiczne, wstrząs anafilaktyczny, depresja oddechowa, podwójne widzenie.

  • Działanie z innymi lekami

    Należy zachować ostrożność u pacjentów stosujących inne miejscowe środki znieczulające lub leki o budowie podobnej do amidowych leków znieczulajacych np. przeciwarytmiczne ze względu na ryzyko sumowania się efektów toksycznych. Badania interakcji bupiwakainy z lekami przeciwarytmicznymi klasy III (np. amiodaron) nie były przeprowadzane, jednak podczas jednoczesnego stosowania obu leków należy zachować ostrożność.

  • Dawkowanie

    Znieczulenia może wykonywać jedynie odpowiednio wyszkolony lekarz, z zabezpieczeniem w sprzęt i leki do resuscytacji.Dorośli i młodzież od 12 lat. Znieczulenie zewnątrzoponowe: lędźwiowe do zabiegu chirurgicznego - 75-150 mg bupiwakainy (roztwór 0,5%); lędźwiowe do cięcia cesarskiego - 75-150 mg bupiwakainy (roztwór 0,5%); piersiowe do zabiegu chirurgicznego - 12,5-37,5 mg bupiwakainy (roztwór 2,5%), 25-50 mg bupiwakainy (roztwór 0,5%); krzyżowe - 50-75 mg bupiwakainy (roztwór 2,5%), 100-150 mg bupiwakainy (roztwór 0,5%); blokada nerwów obwodowych 50-200 mg bupiwakainy (roztwór 0,5%); znieczulenie nasiękowe, blokady małych nerwów -

  • Uwagi

    W zależności od wielkości dawki leki miejscowo znieczulające mogą wywierać nieznaczny wpływ na funkcje psychiczne, jak również mogą wpływać na funkcje motoryczne i koordynację ruchową.

  • Danych o lekach dostarcza: