Lotriderm

  • Skład

    1 g kremu zawiera 0,64 mg dipropionianu betametazonu (co odpowiada 0,5 mg betametazonu) i 10 mg klotrymazolu. Preparat zawiera alkohol cetostearylowy, glikol propylenowy.

  • Działanie

    Preparat złożony zawierający dipropionian betametazonu - silnie działający kortykosteroid oraz klotrymazol o działaniu przeciwgrzybiczym.Dipropionian betametazonu stosowany miejscowo działa przeciwzapalnie, przeciwświądowo i obkurczająco na naczynia krwionośne. Klotrymazol należy do leków z grupy imidazoli do stosowania miejscowego, o szerokim spektrum działania przeciwgrzybiczego; działa grzybobójczo na: Trichophyton rubrum, T. mentagrophytes, Epidermophyton floccosum, Microsporum canis, Candida spp. w tym C. albicans.

  • Wskazania

    Leczenie grzybicy pachwin, krocza, stóp i nieowłosionej skóry wywołanej przez Trichophyton rubrum, T. mentagrophytes, Epidermophyton floccosum i Microsporum canis oraz kandydozy spowodowanej przez Candida albicans z towarzyszącym stanem zapalnym lub współistniejącymi zmianami alergicznymi.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na substancje czynne lub na inne leki z grupy kortykosteroidów lub pochodnych imidazolu, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

  • Środki ostrożności

    Preparatu nie należy stosować pod opatrunkiem okluzyjnym czy pieluchą. Jeśli podczas leczenia wystąpi uczulenie lub podrażnienie należy przerwać stosowanie preparatu i zastosować odpowiednie leczenie. W przypadku zakażenia bakteryjnego, należy jednocześnie zastosować odpowiednie leczenie przeciwbakteryjne. Jeśli w krótkim czasie nie nastąpi poprawa należy przerwać leczenie preparatem do czasu ustąpienia zakażenia. W przypadku braku odpowiedzi na leczenie preparatem, przed ponownym cyklem leczenia przeciwgrzybiczego, należy powtórzyć badania mikrobiologiczne w celu potwierdzenia rozpoznania i wykluczenia obecności innych patogenów. Ze względu na ryzyko wystąpienia ogólnych działań niepożądanych kortykosteroidów należy unikać stosowania preparatu na dużą powierzchnię skóry, uszkodzoną skórę, stosowania w dużych dawkach lub długotrwale. Ze względu na zawartość silnie działającego kortykosteroidu, pacjenci u których preparat jest stosowany na duże powierzchnie ciała, powinni być okresowo badani w celu wykluczenia supresji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza. Jeśli wystąpią objawy zahamowania czynności nadnerczy, należy zaprzestać leczenia lub zmniejszyć dawkę, czy też zastosować preparat zawierający kortykosteroid o słabszym działaniu. Przywrócenie prawidłowej czynności osi podwzgórze-przysadka-nadnercza z reguły następuje szybko po odstawieniu leku. Rzadko mogą wystąpić objawy odstawienne kortykosteroidów, wymagające podawania kortykosteroidów o działaniu ogólnym. Preparatu nie należy stosować w okulistyce. Dzieci mogą być bardziej wrażliwe na hamowanie czynności osi podwzgórze-przysadka-nadnercza po miejscowym podaniu kortykosteroidów z powodu zwiększonej absorpcji wynikającej z dużego współczynnika powierzchni skóry do masy ciała. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 12 lat. Ze względu na zawartość alkoholu cetostearylowego, preparat może powodować miejscową reakcję skórną (np. kontaktowe zapalenie skóry). Ze względu na zawartość glikolu propylenowego, preparat może powodować podrażnienie skóry.

  • Ciąża i laktacja

    Preparat można stosować w czasie ciąży tylko wtedy, gdy potencjalna korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla matki, płodu lub noworodka. Lek nie powinien być stosowany w dużych ilościach i przez dłuższy czas u kobiet w ciąży. Nie wiadomo czy miejscowo stosowane kortykosteroidy wchłaniają się do organizmu w takim stopniu, że mogą przenikać do mleka. Należy podjąć decyzję, czy zaprzestać karmienia piersią czy stosowania preparatu, biorąc pod uwagę znaczenie leku dla matki.

  • Efekty uboczne

    Rzadko: zaburzenia czucia, pieczenie, wysypka grudkowo-plamkowa, obrzęk, pokrzywka i wtórne zakażenia. Po zastosowaniu klotrymazolu obserwowano: rumień, uczucie pieczenia, tworzenie się pęcherzyków, łuszczenie naskórka, obrzęk, świąd, pokrzywkę i ogólne podrażnienie skóry. Po miejscowym zastosowaniu dipropionianu betametazonu obserwowano: uczucie pieczenia, świąd, podrażnienie, suchość skóry, zapalenie mieszków włosowych, nadmierne owłosienie, trądzik posteroidowy, odbarwienie skóry, zapalenie skóry wokół ust, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, macerację skóry, wtórne zakażenia, zanik skóry, rozstępy i potówki. U dzieci, u których stosowano miejscowo kortykosteroidy obserwowano: zahamowanie czynności osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zespół Cushinga, wzrost ciśnienia śródczaszkowego. Objawami niedoczynności nadnerczy u dzieci są: spowolnienie wzrostu, opóźnienie przyrostu masy ciała, małe stężenie kortyzolu w osoczu krwi i brak odpowiedzi na stymulację ACTH. Objawami zwiększonego ciśnienia śródczaszkowego są: wypukłe ciemiączko, bóle głowy i obustronny obrzęk tarczy nerwu wzrokowego.

  • Dawkowanie

    Zewnętrznie. Dorośli i dzieci w wieku powyżej 12 lat: cienką warstwę kremu nakładać na zmienione chorobowo miejsca i otaczającą je skórę 2 razy na dobę, rano i wieczorem. Czas leczenia wynosi: 2 tyg. w przypadku grzybicy pachwin, krocza i nieowłosionej skóry oraz kandydoz; 4 tyg. w przypadku grzybicy stóp. Poprawa objawiająca się ustąpieniem rumienia i świądu następuje zwykle w ciągu pierwszych 3-5 dni leczenia. Jeśli, w przypadku grzybicy pachwin, krocza i nieowłosionej skóry oraz kandydoz, poprawa nie nastąpi w ciągu tygodnia, a w przypadku grzybicy stóp w ciągu 2 tyg. należy zweryfikować diagnozę. Jeśli w przypadku grzybicy pachwin, krocza i nieowłosionej skóry oraz kandydoz objawy choroby utrzymują się po 2 tyg. leczenia, a w przypadku grzybicy stóp po 4 tyg., należy przerwać stosowanie kremu i zastosować inne leczenie. Nie zaleca się stosowania kremu dłużej niż przez 4 tyg.

  • Danych o lekach dostarcza: