Losec

  • Skład

    1 fiolka zawiera 40 mg omeprazolu.

  • Działanie

    Inhibitor pompy protonowej (H+/K+-ATP-azy) w komórkach okładzinowych żołądka. Działanie leku zależy od dawki i prowadzi do zmniejszenia wydzielania kwasu solnego w żołądku, zarówno podstawowego jak i stymulowanego, niezależnie od rodzaju bodźca pobudzającego. Zmniejsza kwaśność soku żołądkowego i powoduje proporcjonalne do zmniejszenia kwaśności zwiększenie stężenia gastryny. W 95% wiąże się z białkami osocza. Metabolizm zachodzi w wątrobie, a wydalanie przez nerki (80%) i z kałem (20%). T0,5 wynosi 30-90 min. Przenika do mleka matki.

  • Wskazania

    Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy. Refluksowe zapalenie przełyku. Zespół Zollingera-Ellisona.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na składniki preparatu. Równoczesne leczenie atazanawirem.

  • Środki ostrożności

    Bezpieczeństwo stosowania u dzieci nie zostało ustalone.

  • Ciąża i laktacja

    Preparat może być stosowany w ciąży i okresie karmienia piersią jedynie w przypadku, gdy spodziewane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu lub karmionego dziecka.

  • Efekty uboczne

    Często: ból głowy, biegunka, zaparcie, ból brzucha, nudności, wymioty, wzdęcia. Niezbyt często: zmęczenie, wysypka, świąd, pokrzywka, zmiana aktywności enzymów wątrobowych, parestezje, zawroty głowy, senność, zaburzenia snu. Rzadko: zwiększona potliwość, obrzęki obwodowe, hiponatremia, reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, gorączka, wstrząs anafilaktyczny), leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza, pancytopenia, ginekomastia, suchość w jamie ustnej, zaburzenia smaku, zapalenie jamy ustnej, zakażenia drożdżakowe przewodu pokarmowego, wypadanie włosów, nadwrażliwość na światło, rumień wielopostaciowy, encefalopatia u pacjentów z istniejącą wcześniej ciężką chorobą wątroby, zapalenie wątroby z żółtaczką lub bez żółtaczki, niewydolność wątroby, skurcz oskrzeli, ból stawów, osłabienie siły mięśni, ból mięśni, przemijające splątanie, pobudzenie, agresja, depresja i omamy (zwłaszcza u ciężko chorych pacjentów), nieostre widzenie, śródmiąższowe zapalenie nerek. W pojedynczych przypadkach: zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka. Leczenie omeprazolem może prowadzić do nieznacznego wzrostu ryzyka wystąpienia zakażeń przewodu pokarmowego wywołanych drobnoustrojami takimi jak Salmonella i Campylobacter.

  • Działanie z innymi lekami

    Wchłanianie leków, których biodostępność zależy od pH soku żołądkowego może być zmniejszone (np. ketokonazol i itrakonazol). Omeprazol może wydłużać czas eliminacji i zwiększać stężenie leków metabolizowanych w wątrobie przez CYP2C19 (diazepam, fenytoina, warfaryna) - może być konieczne zmniejszenie dawek tych leków. Klarytromycyna i erytromycyna zwiększają stężenie omeprazolu w osoczu. Nie stosować z atazanawirem i rytonawirem ze względu na zmniejszenie stężenia atazanawiru. Omeprazol może zwiększać stężenie takrolimusu we krwi. Dotychczas nie stwierdzono interakcji omeprazolu z następującymi lekami: kofeina, propranolol, teofilina, metoprolol, lidokaina, chinidyna, leki zobojętniające kwas żołądkowy oraz etanol.

  • Dawkowanie

    Dożylnie. Choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy, refluksowe zapalenie przełyku: 40 mg raz na dobę; zwykle leczenie prowadzi się przez 2-3 dni i kontynuuje preparatem doustnym. Zespół Zollingera-Ellisona: dawkowanie ustala się indywidualnie. Wlew powinien trwać 20-30 min. U pacjentów z niewydolnością wątroby klirens omeprazolu jest znacznie zmniejszony.

  • Uwagi

    Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć nowotworowy charakter choroby, gdyż omeprazol może maskować obraz kliniczny i opóźniać rozpoznanie nowotworu.

  • Danych o lekach dostarcza: