Portal Świat Zdrowia:
| Rejestracja

Sekcje tematyczne

  Świat Zdrowia
Świat Kardiologii i Diabetologii
Kardiologia
Diabetologia

Encyklopedia leków

Nazwa leku

Lisonid
+Pharma Arzneimittel
  • Lisonid 5 mg, tabl. powl., 28 szt.
  • Lisonid 10 mg, tabl. powl., 28 szt.
  • Lisonid 20 mg, tabl. powl., 28 szt.
Nadciśnienie tętnicze samoistne. Zastoinowa niewydolność serca - w leczeniu skojarzonym z lekami moczopędnymi, a w szczególności z glikozydami naparstnicy w przypadkach ciężkiej zastoinowej niewydolności serca.
1 tabl. powl. zawiera 5 mg, 10 mg lub 20 mg chlorowodorku benazeprylu.
Silny inhibitor konwertazy angiotensyny. Podanie benazeprylu pacjentom z nadciśnieniem tętniczym powoduje obniżenie ciśnienia tętniczego krwi w tym samym stopniu, niezależnie od pozycji ciała, bez kompensacyjnego przyspieszenia czynności serca. Zniesieniu ulega naczyniowy opór obwodowy bez zmiany lub ze zwiększeniem pojemności minutowej serca. Ulega zwiększeniu nerkowy przepływ krwi bez zmiany filtracji kłębuszkowej. Działanie przeciwnadciśnieniowe rozpoczyna się po 1 h od podania leku i utrzymuje się przez 24 h. Terapia benazeprylem zmniejsza objawy u pacjentów z niewydolnością serca. Chlorowodorek benazeprylu jako prolek jest metabolizowany (hydroliza, głównie w wątrobie) do benazeprylatu, który jest jedynym czynnym metabolitem. Po podaniu doustnym wchłaniane jest co najmniej 37% dawki. Biodostępność chlorowodorku benazeprylu po podaniu doustnym wynosi około 28%. W około 95% wiąże się z białkami osocza. Benazeprylat jest wydalany głównie w postaci nie zmienionej z żółcią i moczem. T0,5 benazeprylatu wynosi 10-11 h. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek występuje wolniejsza eliminacja i zwiększona kumulacja chlorowodorku benazeprylu.
Nadwrażliwość na chlorowodorek benazeprylu, inne inhibitory ACE lub pozostałe składniki preparatu. Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, związany z wcześniejszym stosowaniem inhibitorów ACE. Dziedziczny lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy. Obustronne zwężenie tętnic nerkowych. Stan po przeszczepieniu nerki. Hemodynamicznie istotne zwężenie zastawki aortalnej lub zastawki dwudzielnej/kardiomiopatia przerostowa. Pierwotny hiperaldosteronizm. II i III trymestr ciąży. Okres karmienia piersią.
U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym otrzymujących benazepryl, wystąpienie niedociśnienia tętniczego jest bardziej prawdopodobne w przypadku chorych odwodnionych na skutek wcześniejszego leczenia moczopędnego, stosowania diety ubogosodowej, dializy, biegunki, wymiotów lub jeśli występuje ciężkie nadciśnienie reninozależne. Leczenie benazaprylem pacjentów ze zwiększonym ryzykiem objawowego niedociśnienia tętniczego należy rozpoczynać pod ścisłą kontrolą lekarską i powinni oni pozostawać pod dokładną obserwacją przez pierwsze 2 tyg. leczenia i po każdym zwiększeniu dawki leku. Przed rozpoczęciem leczenia preparatem należy wyrównać istniejące niedobory sodu i hipowolemię. Podobne zalecenia powinny być zastosowane u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca i z zaburzeniami naczyniowo-mózgowymi, u których znaczne obniżenie ciśnienia krwi może doprowadzić do zawału mięśnia sercowego lub epizodu naczyniowo-mózgowego. Wskazane jest zachowanie szczególnej ostrożności u pacjentów ze zwężeniem zastawki aortalnej lub mitralnej. Ciśnienie tętnicze krwi i parametry laboratoryjne należy uważnie kontrolować u pacjentów: z hiponatremią lub hipowolemią, z ciężką dekompensacją serca, w wieku powyżej 65 lat, z ciężkim nadciśnieniem tętniczym. Lek powinien być ostrożnie stosowany u pacjentów z niewydolnością nerek - należy ściśle kontrolować czynność nerek. Niewydolność nerek obserwowano w trakcie stosowania inhibitorów ACE, zwłaszcza u pacjentów z ciężką niewydolnością serca lub współistniejącą chorobą nerek. Stosowanie benazeprylu u pacjentów z nadciśnieniem naczyniowo – nerkowym i z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jednej nerki, związane jest ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia ciężkiego niedociśnienia tętniczego i niewydolności nerek. Ostrożnie stosować u pacjentów stosujących leki moczopędne, szczególnie u osób odwodnionych lub z hiponatremią. U pacjentów dializowanych z użyciem poliakrylonitrowych błon dializacyjnych o dużej przepuszczalności i jednocześnie stosujących benazepryl, istnieje duże prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji rzekomoanafilaktycznych. Lek należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów z kolagenozą naczyń, stosujących leki immunosupresyjne, przyjmujących allopurynol lub prokainamid. Ze względu na ryzyko wystąpienia hiperkaliemii, należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania leków moczopędnych oszczędzających potas. U pacjentów poddanych dużym zabiegom chirurgicznym lub w trakcie znieczulenia środkami o właściwościach hipotensyjnych benazepryl może powodować niedociśnienie tętnicze. U pacjentów, u których podczas stosowania leczenia rozwinęła się żółtaczka lub odnotowano zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych należy przerwać stosowanie benazeprylu i zastosować odpowiednie postępowanie. Ostrożnie stosować u pacjentów z cukrzycą. Benazepryl w postaci tabletek nie jest zalecany do stosowania u dzieci w wieku poniżej 7 lat lub u dzieci starszych mających problemy z połknięciem tabletki, a także w przypadku, gdy nie są dostępne tabletki o obliczonej dawce leku (mg/kg mc.). Ze względu na brak danych, benazepryl nie jest zalecany do stosowania u dzieci, u których współczynnik przesączania kłębuszkowego wynosi <30 ml. Nie prowadzono długoterminowych badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania benazeprylu pod kątem ich wpływu na wzrost oraz rozwój dzieci. Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania benazeprylu u dzieci z niewydolnością serca nie zostały ustalone. Preparat zawiera laktozę i nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Preparatu nie należy stosować w I trymestrze ciąży. Preparat jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży (przedłużona ekspozycja w II i III trymestrze ciąży powoduje toksyczne działanie na płód - niewydolność nerek, małowodzie, niedorozwój czaszki oraz u noworodków - niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). Benazepryl i jego metabolity przenikają do pokarmu kobiecego - lek jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.
Często: kołatanie serca; ciężkie niedociśnienie tętnicze z hipotonią ortostatyczną (szczególnie w grupie dużego ryzyka), zawroty głowy, omdlenia, zaburzenia widzenia; zaburzenie czynności nerek; kaszel, zapalenie oskrzeli, objawy zapalenia górnych dróg oddechowych; nudności, ból brzucha, niestrawność; ból głowy, uczucie zmęczenia, zaburzenia równowagi, senność, apatia, uczucie zmęczenia; zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zmniejszenie hematokrytu, zmniejszenie liczby leukocytów i płytek krwi; wysypka, uderzenia gorąca, świąd, nadwrażliwość na światło. Niezbyt często: białkomocz, postępujące pogorszenie czynności nerek; duszność, zapalenie zatok, zapalenie błony śluzowej nosa; wymioty, biegunka, zaparcie, obrzęk jelit i kamica żółciowa; zmienność nastroju, parestezje, zawroty głowy, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, splątanie, nerwowość, impotencja, niewyraźne widzenie; niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, trombocytopenia, leukopenia, neutropenia, agranulocytoza. Rzadko: ból w klatce piersiowej, dławica piersiowa, zaburzenia rytmu serca; mocznica, ostra niewydolność nerek, zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we krwi oraz stężenia kreatyniny w surowicy krwi; zapalenie wątroby (głównie cholestatyczne), żółtaczka cholestatyczna; bezsenność; pokrzywka, pęcherzyca, zespół Stevens-Johnsona, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy twarzy, kończyn, ust, języka, głośni lub krtani; ból stawów, zapalenie stawów, ból mięśni. Bardzo rzadko: zawał mięśnia sercowego lub epizod naczyniowo-mózgowy u pacjentów z grupy ryzyka, kołatanie serca, tachykardia; skurcz oskrzeli, zapalenie języka, suchość w jamie ustnej; zapalenie trzustki, niedrożność jelit; szumy uszne; niedokrwistość hemolityczna; łysienie, łuszczyca, zespół Raynauda.
Leki przeciwnadciśnieniowe, moczopędne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, środki znieczulające mogą addycyjnie zwiększać działanie hipotensyjne benazeprylu i wywoływać nasilone objawowe niedociśnienie tętnicze. Także jednoczesne podawanie benazeprylu z preparatami nitrogliceryny, innymi azotanami oraz innymi lekami rozszerzającymi naczynia krwionośne może powodować dodatkowe obniżenie ciśnienia tętniczego krwi. Preparaty potasu, leki moczopędne oszczędzające potas (np. spironolakton, triamteren, amiloryd, eplerenon) lub zamienniki soli kuchennej zawierające potas mogą znacząco zwiększać stężenie potasu we krwi, zwłaszcza u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek. Sympatykomimetyki zmniejszają przeciwnadciśnieniowe działanie benazeprylu. Allopurynol, prokainamid, cytostatyki, leki immunosupresyjne, kortykosteroidy stosowane ogólnie i inne leki powodujące zmiany w obrazie krwi stosowane jednocześnie z benazeprylem zwiększają ryzyko wystąpienia hematologicznych działań niepożądanych, szczególnie leukocytozy lub leukopenii. Podczas jednoczesnego stosowania związków litu obserwowano przemijające zwiększenie stężenia litu we krwi z objawami kardiotoksyczności oraz neurotoksyczności. Jednoczesne stosowanie leków przeciwcukrzycowych (insulina i doustne leki hipoglikemizujące) zwiększa ryzyko wystąpienia hipoglikemii. Leki z grupy NLPZ osłabiają działanie przeciwnadciśnieniowe z pogorszeniem czynności nerek. Heparyna zwiększa ryzyko hiperkaliemii. Alkohol nasila działanie przeciwnadciśnieniowe benazeprylu. Chlorek sodu osłabia działanie hipotensyjne benazeprylu.
Doustnie. Dorośli. Nadciśnienie tętnicze samoistne: 10-20 mg na dobę w 1-2 dawkach. Maksymalna dawka dobowa wynosi 40 mg. Zastoinowa niewydolność serca: początkowo 2,5 mg na dobę; po 2-4 tyg. dawkę można zwiększyć do 5 mg na dobę. Maksymalna dawka dobowa wynosi 20 mg na dobę. W przypadku zaburzeń czynności nerek, w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego dawkę należy zmniejszyć, jeśli klirens kreatyniny jest mniejszy niż 30 ml/min. W przypadku niewydolności nerek, podobnie jak u pacjentów z niewydolnością serca, nie należy przekraczać dawki 10 mg. Dzieci z nadciśnieniem tętniczym (od 7 do 16 r.ż., m.c. 25 kg lub więcej) dawka początkowa 0,2 mg/kg m.c. (maksymalnie do 10 mg) raz na dobę. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłku, popijając wystarczającą ilością płynu. Dawka dobowa preparatu powinna być przyjmowana rano w pojedynczej dawce, może być także podzielona na 2 dawki - przyjmowane rano i wieczorem.
Preparat wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych - zaleca się zachowanie ostrożności podczas wykonywania tych czynności.  

Moje kontozwiń

Aby korzystać z Mojego Konta lub zarejestruj!

Newsletter

Zawsze najświeższe informacje! Nowe opinie na interesujące Ciebie tematy. Zapisz się na newsletter.